สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 9 กรกฎาคม 2569

 🌹เมื่อใจมีความเคารพยำเกรง จึงจะรู้จักยับยั้งตน และสามารถดำเนินชีวิตได้อย่างมั่นคงยั่งยืน

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เนื้อหา “สิ่งที่ผู้คนหวาดหวั่น ไม่หวาดหวั่นก็ไม่ได้”

ประโยคนี้หมายความว่า สิ่งที่คนทั่วไปหวาดกลัว ส่วนใหญ่มักอยู่ที่เปลือกนอก เช่น กลัวทำให้ผู้อื่นไม่พอใจ หรือกลัวเสียหน้า  แต่สิ่งที่อริยบุคคลเคารพยำเกรงนั้น ยังรวมถึงแก่นแท้ที่อยู่เบื้องหลังเปลือกนอก นั่นคือสิ่งที่ผู้คนทั่วไปเคารพยำเกรง เขาก็เคารพยำเกรงเช่นกัน  และสิ่งที่ผู้คนมองข้าม เขาก็ยังคงให้ความเคารพยำเกรงเช่นเดียวกัน เพราะ “ความเคารพยำเกรง” เป็นคุณสมบัติของเขา นี่เองคือความหมายของคำว่า “สิ่งที่ผู้คนหวาดหวั่น ไม่หวาดหวั่นก็ไม่ได้”

บทที่ 16 กล่าวว่า “หากไม่เข้าใจกฎเกณฑ์นี้ จึงเหิมเกริม” มนุษย์ไม่ควรห้าวหาญแบบขาดสติ  สิ่งใดที่ผู้คนต่างตระหนักรู้ร่วมกันว่าควรเคารพยำเกรง เราเองก็จำเป็นต้องเคารพยำเกรงสิ่งนั้นเช่นกัน  มีเพียงเคารพยำเกรงต่อสิ่งรอบตัวอยู่เสมอ จึงจะสามารถรับซิ่นซีที่ดีจากสิ่งรอบข้างได้  หากไม่ให้เกียรติผู้อื่น ชีวิตของตนย่อมไม่ราบรื่น เพราะจะมีซิ่นซีมากมายเข้ามารบกวนจนไม่อาจมีความสงบไร้กังวลได้

บทที่ 64 กล่าวว่า “ต้องรอบคอบตอนท้ายเหมือนเริ่มแรก จึงไม่ล้มเหลว”  ทุกสิ่ง อย่ามองเพียงผิวเผิน  ในธรรมชาติ เพลิงไฟแม้ดูรุนแรงซึ่งทำให้ผู้คนหวาดกลัว แต่กลับมีคนส่วนน้อยที่ถูกไฟลวก  แต่น้ำถึงแม้ดูอ่อนโยนและไหลตามธรรมชาติจนทำให้ผู้คนประมาท ทว่าแม้แต่ผู้ว่ายน้ำเก่งก็ยังจมน้ำได้บ่อยครั้ง  จงรักษาสติรู้ตัวไว้เสมอ เมื่อทุกอย่างราบรื่น อย่าหลงยินดีจนเกินไป เพราะนั่นอาจกำลังผลาญบุญวาสนาของตนอยู่  และเมื่อเผชิญความผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็อย่าโทษฟ้าหรือโทษผู้อื่น เพราะสิ่งนั้นอาจกำลังช่วยชำระวิบากกรรมของตนอยู่

บทที่ 64 กล่าวว่า “อริยบุคคลเรียนรู้ในสิ่งที่ผู้อื่นไม่เรียน       แก้ไขสิ่งที่ผู้อื่นผิดพลาด” สิ่งที่ควรเคารพยำเกรงที่สุด คือเต้ายิ่งใหญ่  ผู้คนในโลกเรียนรู้วิธีแข่งขันเอาชนะกัน เรียนรู้วิธีแย่งชิงความเหนือกว่า และเรียนรู้วิธีดึงผู้คนมาอยู่ฝ่ายตน แต่อริยบุคคลกลับเรียนรู้ว่า ผู้ชนะตนเองต่างหากคือผู้เข้มแข็ง เรียนรู้การกลมกลืนแสงคลุกเคล้าฝุ่น และเรียนรู้การไม่ต้องพูดมากแต่ทุกสิ่งกลับตอบสนองเองตามธรรมชาติ  เขาใช้ชีวิตของตนเพื่อพิสูจน์วิถีเต้า ทำให้ผู้คนเห็นว่า การเรียนรู้ความฉลาดหลักแหลมยังไม่สู้การกลับคืนสู่ความเรียบง่าย และการเรียนรู้ทักษะก็ไม่เท่ากับการเรียนรู้หนทางแห่งเต้า จากนั้น ผู้คนก็จะค่อยๆ ปรับแก้ตนเอง และกลับคืนสู่หนทางที่ถูกต้อง  ดังนั้น เมื่อเกิดมาเป็นมนุษย์ สิ่งที่ควรเคารพยำเกรงที่สุดก็คือเต้ายิ่งใหญ่

เต้ายิ่งใหญ่ไม่เอ่ยวาจา แต่สามารถหลอมรวมทุกสิ่ง และนำพาสรรพสิ่งทั้งหลายไปสู่ความสวยสดงดงาม

ประโยค  “สิ่งที่ผู้คนหวาดหวั่น ไม่หวาดหวั่นก็ไม่ได้” คือการต้องฝึกฝนจิตแห่งความเคารพยำเกรงของตนเอง  มนุษย์ควรถือศีลเป็นครู ถือกฎแห่งกรรมเป็นครู และถือมโนธรรมแห่งฟ้าดินเป็นครู  เมื่อใจมีความเคารพยำเกรง จึงรู้จักยับยั้งการกระทำของตน ชีวิตจึงมั่นคงยั่งยืน

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 9 กรกฎาคม 2569 🌹🌹🌹