สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 15 กรกฎาคม 2569

 🌹ระดับของความเป็นอิสระและผาสุก ย่อมแปรผันตามระดับการยอมรับโลกภายนอก

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

ภารกิจสำคัญของการศึกษาและประยุกต์ใช้ “เต้าเต๋อจิง” คือการเป็นคนที่มีความสุข   การที่มนุษย์ทุกข์กังวล ก็เพราะยึดติดกับรูปลักษณ์ที่ภายนอก และเกาะจับกับ “ตัวฉัน” ที่ภายในดังนั้น จึงต้องฝึกการยอมรับ และการยอมรับก็คือความโอบอ้อมอารีที่กว้างใหญ่ไพศาล  ตราบใดที่ยังมีแม้เพียงเรื่องเดียวที่ยอมรับไม่ได้ ก็ยังไม่อาจเป็นอิสระจากความทุกข์ได้  เมื่อยอมรับได้อย่างแท้จริง “ตัวฉัน” ก็จะเลือนหายไป  เมื่ออนุญาตให้ทุกสิ่งเป็นไปตามที่เป็นจริง ความยึดติดก็จะหายไป  ดังนั้น ระดับของความเป็นอิสระและผาสุก ย่อมแปรผันตามระดับการยอมรับโลกภายนอก

“เต้าเต๋อจิง” บทที่ 13 กล่าวว่า “การถูกโปรดปรานหรือเหยียดหยาม ย่อมทำให้หวั่นไหว สนใจมหาภัยดุจสนใจร่างกายตน”  หากเพียงคำพูดประโยคเดียวของผู้อื่นก็ทำให้เราเกิดความทุกข์ใจ แสดงว่าความทุกข์นั้นมิได้ก่อเกิดจากพวกเขา แต่จากตัวเราเอง หากในใจไม่มีความยึดติดแต่อย่างใด พายุลมจากภายนอกก็ไม่อาจพัดให้เราหวั่นไหวได้  ความรู้อันล้ำลึก แท้จริงไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงผู้อื่น แต่คือการมองเห็นตนเองอย่างชัดเจน แล้วค่อยๆ ปล่อยวาง  การเปลี่ยนแปลงความคิดของตนนั้น ยากเสียยิ่งกว่าการเอาชนะคนนับพันนับหมื่น ทว่าทรงพลังมากกว่าอีกด้วย  

บทที่ 29 กล่าวว่า “สรรพสิ่งทั่วหล้าแตกต่างกันไป บ้างก็นำ บ้างก็ตาม บ้างก็สำคัญมาก บ้างก็สำคัญน้อย บ้างก็แข็งแกร่ง บ้างก็อ่อนแอ บ้างก็สูงบ้างก็ต่ำ” ผู้คนบนโลกนี้นานาจิตตัง เรื่องราวทั้งหลายในโลกนี้จริงๆ เท็จๆ ปะปนกันไป  ทุกสิ่งล้วนมีกงกรรมกงเกวียนของตน จึงไม่มีผู้ใดที่สมบูรณ์แบบ  พลังของความรู้อันล้ำลึก ขึ้นอยู่ที่การ “มุ่งหาความร่วมมือ และเคารพความต่าง”  การมุ่งหาความร่วมมือ หมายถึงมอบความรักและทะนุถนอมชีวิตของสรรพชีวิตทั้งหลาย มากกว่าการห่วงใยตนเองเพียงลำพัง  แล้วสรรพชีวิตทั้งหลายก็จะหวนกลับมาเกื้อกูลและปกป้องเรา เพราะเราทั้งหลายได้เป็นส่วนหนึ่งของชะตากรรมเดียวกันแล้ว  ส่วนการเคารพความต่างคือการเข้าใจว่าสรรพสิ่งต่างมีธรรมชาติอันเป็นเอกลักษณ์ของตนเอง  อนุญาตให้ทุกคนเติบโตอย่างอิสระ และสร้างพื้นที่อันกว้างขวางให้แก่พวกเขา  ในเวลาเดียวกัน ก็คือการเปิดพื้นที่ให้ตนเองได้เติบโตเช่นกัน 

 เหตุใด “ความรู้อันล้ำลึก” จึงทำให้ไร้กังวลได้  “ความรู้อันล้ำลึก” มีอีกความหมายหนึ่งว่า “การลดทอนวิชาความรู้” แต่ความจริงแล้วหมายถึงการเข้าใจกฎเกณฑ์ของชีวิตและโลกใบนี้อย่างถ่องแท้ แล้วใช้ความเข้าใจนั้นในการทำตนกลมกลืนกับคนทั่วหล้า พร้อมถ่ายทอดความรักออกไป  ความรักมีมากเพียงใด เราก็จะยอมรับโลกใบนี้มากเพียงนั้น ความเป็นอิสระและความผาสุกจะลึกซึ้งมากขึ้น  เมื่อรักษาความเรียบง่ายบริสุทธิ์ไว้ที่ภายใน และไม่แบ่งเขาแบ่งเราที่ภายนอก  แล้วความทุกข์กังวลจะเกิดขึ้นจากที่ใดได้เล่า

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 15 กรกฎาคม 2569 🌹🌹🌹