สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 8 มกราคม 2569

🌹  ความเงียบสงบ สามารถเปิดประตูระหว่างสิ่งที่จำกัด

และสิ่งที่ไร้ขอบเขต

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

“รวมเป็นหนึ่งเดียว มิอาจแบ่งแยก”  คือเต้าที่ให้อภัยและโอบอ้อมอารี  ความยิ่งใหญ่ของเต้า อยู่ที่คำว่า “รวมเป็นหนึ่งเดียว” นี้เอง  เต้ายิ่งใหญ่ดุจทะเล ไม่ปฏิเสธทั้งสิ่งใสบริสุทธิ์และสิ่งขุ่นมัว ให้สรรพสิ่งเข้ามาพึ่งพิงและลาจากไปอย่างเสรี  แท้จริง ในโลกนี้ไม่มีถูกหรือผิดโดยสิ้นเชิง มีแต่ตำแหน่งบทบาทของแต่ละคน นี่คือปัญญาของ “รวมเป็นหนึ่งเดียว  มิอาจแบ่งแยก”

เต้าที่ “รวมเป็นหนึ่งเดียว มิอาจแบ่งแยก” เหมือนแสงที่ไม่อาจตัดแยก เหมือนเวลาที่ไม่อาจหยุดนิ่ง  หากใช้ความคิดไปวิเคราะห์เพื่อทำความเข้าใจ จะเกิดการยิ่งคิดก็ยิ่งวุ่นวายสับสน เพราะในตัวความคิดเชิงตรรกะนั้นมีขีดจำกัด แต่ถ้าใช้ความเงียบสงบไปสัมผัส คำตอบจะผุดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เพราะความเงียบเชื่อมเราเข้าสู่ความไร้ขอบเขต

ความเงียบสงบ คือการให้เวลากับตัวเองเล็กน้อย บางครั้งแค่ไม่กี่วินาที ปล่อยให้ตนเองลืมเป้าหมาย ลืมคุณค่า ลืมความหมาย เพียงอยู่ตรงนั้นอย่างสงบ และรักษาการตระหนักรู้ไว้

บทที่ 45 กล่าวว่า “ความสงบนิ่ง คือแบบอย่างอันเลอเลิศทั่วโลก”  มนุษย์ที่เหนื่อยล้า ไม่ใช่เพราะเรื่องราวมากเกินไป แต่เพราะคิดมากเกินไป เช่น ทำงานก็ต้องเห็นผล อยู่กับผู้คนก็อยากได้รับการยอมรับ พูดอะไรออกไปก็อยากให้คนเข้าใจ เป็นต้น  เมื่อคิดมากเกินไป ก็จะถูกความคิดควบคุม  ความคิดไม่ใช่ “ตัวฉัน” แต่เป็นเพียงเครื่องมือเท่านั้น และตัวเราเองก็มิได้กลายเป็นความคิดนั้น แต่คือ “ผู้ตระหนักรู้” ที่กำลังมองเห็นแนวคิดนั้น  ความเงียบสงบนั้น ไม่ต้องอธิบาย ไม่ต้องคาดหวัง และเป็นผู้กดปุ่ม “หยุดชั่วคราว” ให้กับความคิด  เมื่อใจไม่ถูกความคิดลากไปวิ่งวุ่นอยู่ในอดีตหรืออนาคต ใจก็จะสงบ และโลกก็จะสงบลงเอง เมื่อสงบนานขึ้น ปัญญาจะปรากฏ

ดังนั้น หากอยากเข้าใจเต้าอัน “เป็นหนึ่งเดียว มิอาจแบ่งแยก”  จะใช้การคิดวิเคราะห์ด้วยหลักตรรกะ ก็มิอาจทำได้ มีเพียง “ความเงียบสงบ” เท่านั้น ที่จะเปิดประตูสู่สิ่งจำกัดและสิ่งไร้ขอบเขต

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 8 มกราคม 2569 🌹🌹🌹