สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 30 พฤษภาคม 2569

🌹 เมื่อเต้าเสื่อมโทรมลง  เมตตายุติธรรมจึงเกิดขึ้น เมื่อความฉลาดหลักแหลมเกิดขึ้น

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

สรุป บทที่ 18 

บทที่ 18 ทุกสิ่งกลับตาลปัตรเมื่อขาดเต้า

เมื่อเต้าเสื่อมโทรมลง  เมตตายุติธรรมจึงเกิดขึ้น เมื่อความฉลาดหลักแหลมเกิดขึ้น

สิ่งจอมปลอมจึงตามมา เมื่อเครือญาติไม่ปรองดอง จึงเน้นเมตตากตัญญู

เมื่อบ้านเมืองมืดมน จึงเกิดขุนนางภักดี 

เมื่อ 3 พันปีที่แล้ว ท่านเหลาจื่อได้เตือนมวลมนุษย์ว่า เมื่อเต้าเสื่อมโทรมลง ความสับสนวุ่นวายจะก่อตัวขึ้น เปรียบดั่งต้นไม้ที่ถูกตัดขาดจากราก ถึงแม้จะแตกกิ่งก้านสาขาไปไกลเพียงใด แต่การโค่นล้มหายจากจะเกิดขึ้นวันยังค่ำ  ในสายตาของปุถุชน ความเมตตายุติธรรม ปัญญาล้ำเลิศ เมตตากตัญญู และความจงรักภักดี คือสิ่งที่งดงาม แต่ในสายตาของท่านเหลาจจื่อแล้ว การเกิดขึ้นของสิ่งเหล่านี้ในสังคม แสดงให้เห็นถึงความเสื่อมโทรมของเต้าคุณธรรมและจิตใจผู้คนได้มาถึงแล้ว จากเนื้อหาของบทนี้ ท่านเหลาจื่อได้ขุดความหมายที่แท้จริงของ “ความเมตตายุติธรรม” ว่า เมื่อเต้าปรากฎ จิตใจมนุษย์ย่อมบริสุทธิ์เรียบง่าย  ความเมตตายุติธรรม และความเมตตากตัญญูทั้งหลายล้วนดำรงอยู่ในคำพูดและการกระทำของพวกเขาอย่างเป็นไปโดยธรรมชาติ มิต้องไปรณรงค์หรือป่าวประกาศด้วยความตั้งใจแต่อย่างใดเลย เปรียบเสมือนน้ำหนึ่งหยดที่หลั่งไหลและหลอมรวมเป็นหนึ่งกับมหาสมุทร ไม่แสดงความเป็นอัตตลักษณ์ของตนออกมา เมื่อวิถีมนุษย์ประสานเป็นหนึ่งเดียวกับวิถีเต้า แสดงว่าผู้คนต่างก็เปี่ยมด้วยคุณธรรมล้ำลึก จึงไม่จำเป็นต้อง “ยกย่องแต่ผู้ปรีชา”  การที่ท่านเหลาจื่อได้ฉีกหน้ากากของความเมตตายุติธรรมจอมปลอมในโลกมนุษย์  มิได้แปลว่าท่านต่อต้านความเมตตายุติธรรม แต่หวังว่าท่ามกลางการปกครองด้วยวิถีแห่งเต้านั้น ความเมตตายุติธรรมแท้จริงได้หวนคืนกลับมาอยู่ท่ามกลางชีวิตที่เปี่ยมด้วยความเรียบง่ายบริสุทธิ์  สังคมจึงหวนคืนสู่ความเจริญรุ่งเรือง และปวงชนจึงหวนสู่ความร่มเย็นเป็นสุขอีกครา

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 30 พฤษภาคม 2569 🌹🌹🌹