สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 8 พฤศจิกายน 2568

🌹  หูที่ไร้เสียง มิสู้ใจที่ไร้ขัดแย้ง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เนื้อหา “เสียงทั้งห้าทำให้โสตประสาทเลอะเลือน” 

 “เสียงทั้งห้า” หมายถึงเสียง กง ซาง เจวี่ย จื่อ อวี๋ รวมทั้งหมด 5 เสียงจากดนตรีโบราณ ในที่นี้ขยายความถึงเสียงนานาชนิดในโลก ทั้งความคิดเห็นและคำตัดสินต่างๆ 

 “โสตประสาทเลอะเลือน” ไม่ได้หมายถึงหูไม่ได้ยินจริงๆ แต่เปรียบถึงเสียงอึกทึกครึกโครมมากมายทำให้ข้อมูลล้นเกิน จึงแยกไม่ออกว่าสิ่งใดจริงสิ่งใดลวง

 ประโยคนี้หมายถึง โลกนี้เต็มไปด้วยถ้อยคำวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆ นาๆ หากเรามัวแต่ใส่ใจเสียงภายนอก ก็มักสับสนฟุ้งซ่าน ฟังเข้าไปแล้วมิสู้ปิดหูไม่ฟังเสียจะดีกว่า มีเพียงความสงบเท่านั้น ที่ทำให้เราสามารถได้ยินเสียงในใจของตนเอง และสัมผัสความรู้สึกของผู้อื่น ดังนั้นจึงกล่าวว่า “เสียงทั้งห้าทำให้โสตประสาทเลอะเลือน” 

เมื่อยังมีชีวิตอยู่ ไม่มีผู้ใดไม่ถูกวิพากษ์วิจารณ์  “เต้าเต๋อจิง” บทที่ 49 กล่าวว่า “อริยบุคคลไม่เห็นแก่ตัว ถือความปรารถนาของปวงชนมาเป็นของตน” เมื่อเสียงภายนอกกระหน่ำเข้ามา อย่าใช้อารมณ์ฟัง แต่จงใช้ใจไปรับรู้ หากคำพูดนั้นถูกต้อง ก็ใช้มาปรับปรุงตน หากคำพูดนั้นมีข้อบกพร่อง ก็ใช้สิ่งนั้นเป็นข้อเตือนใจ  ผู้อื่นจะวิจารณ์อย่างไร นั่นคือบทเรียนของเขา เรามิจำเป็นต้องโต้เถียง แต่เราจะตอบสนองอย่างไร นั่นคือบทเรียนของเราที่ต้องเรียนรู้ เราจะต้องมีสติ รู้ตัว คำพูดและการกระทำจะต้องถูกกาลเทศะ

หากคนเราอยากก้าวหน้า ต้องฟังให้เข้าหูและพูดให้เป็น คำไพเราะย่อมรื่นหู แต่คำพูดที่ขัดหูมักปิดกั้นโอกาสดีๆไว้ เมื่อถูกคนอื่นตำหนิ นั่นคือประตูฝึกฝนสู่การยกระดับตนเอง หากตำหนิไม่ได้ เมื่อถูกกล่าวหาก็รีบเผ่นหนี เมื่อฟังแล้วผูกใจเจ็บ โดยไม่เคยมองหาปัญหาภายในตัว ตลอดชีวิตนี้ก็ยากที่จะก้าวสู่ประตูแห่งการฝึกตน

ประโยค “เสียงทั้งห้าทำให้โสตประสาทเลอะเลือน” มิใช่ให้เราปิดหูปิดตา แต่หมายถึงหูที่ไร้เสียงมิสู้ใจที่ไร้ขัดแย้ง หากเราทำได้จริงและทำได้ถูกต้อง ใจที่สอดคล้องกับเต้าย่อมโปร่งใส แต่หากคิดแต่ว่า “ฉันดีแล้ว” “ฉันถูกแล้ว” “ฉันไม่มีปัญหา” จิตก็ย่อมตกอยู่ในสภาวะขัดแย้งที่ภายใน จึงสิ้นเปลืองพลังภายใน นี่คือการที่เต้าในจิตได้เตือนเราให้สงบนิ่งลง ขบคิด และแก้ไข

ฉะนั้น หูที่ไร้เสียง มิสู้ใจที่ไร้ขัดแย้ง ต่อให้ฟังเสียงนับหมื่นนับพันถาโถมเข้ามา สุดท้ายก็ยังต้องหันมาฟังเสียงของจิตตนอยู่ดี  โลกีย์ที่พลุกพล่านนั้น เป็นเพียงทิวทัศน์หนึ่ง  เมื่อเงี่ยหูฟังที่ภายในอย่างสงบ คือหนทางกลับคืนสู่บ้านเกิดของตน

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 22 กันยายน 2568🌹🌹🌹