สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 7 มิถุนายน 2569

🌹อู๋เหวยหวนคืนสู่ความเรียบง่าย ทั่วหล้าจึงสงบสุข

 ผลประโยชน์ที่จริงแท้ ไม่ได้มาจากการแย่งชิง แต่เกิดจากการยอมสละให้

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

นื้อหา “ละทิ้งปัญญาหลักแหลม ละเลยความรอบรู้ ประชาชนจึงได้ประโยชน์ร้อย

เท่าพันทวี”

คำว่า “ละทิ้ง” หมายถึงตัดขาด  ประโยคนี้หมายความว่า ตัดขาดการกระทำที่ทิ้งร่องรอยให้หมด ให้ใจกลับสู่อู๋เหวยจึงจะเป็นผู้รู้จริง ละทิ้งเล่ห์เหลี่ยมกลอุบายทางโลก แล้วกลับสู่ความเรียบง่าย จึงจะเป็นปัญญาที่ยิ่งใหญ่  ด้วยเหตุนี้ โลกย่อมสงบสุข ความกลมเกลียวจะเกิดขึ้นเอง และสรรพชีวิตล้วนได้รับประโยชน์กันถ้วนหน้า  นี่คือความหมายของ “ละทิ้งปัญญาหลักแหลม ละเลยความรอบรู้ ประชาชนจึงได้ประโยชน์ร้อยเท่าพันทวี”

ประการที่ 1  “ละทิ้งปัญญาหลักแหลม” คือการปล่อยวางชื่อเสียงเรียงนามของความเป็นอริยบุคคลที่ภายนอก แล้วหันกลับมาฝึกความเป็นอริยบุคคลที่ภายใน

“เต้าเต๋อจิง” บทที่ 41 กล่าวว่า “เต้าแฝงเร้นตนด้วยไร้ชื่อ มีเพียงเต้าเท่านั้นที่ชำนาญการให้และส่งเสริมเกื้อกูลสู่ผลสำเร็จ”  อริยบุคคลก็เป็นเพียงคนธรรมดา มีเลือดมีเนื้อ มีความสุขความเศร้า มีการพบเจอและพลัดพราก และมีเกิดแก่เจ็บตาย  สิ่งที่แตกต่างจากคนทั่วไปมีเพียงอย่างเดียวคือ มีจิตใจที่บริสุทธิ์แท้ เขาสามารถเป็นดั่งจักรวาลที่ค้ำจุนหมู่ดาวให้เปล่งประกาย และเหมือนดั่งฟ้าดินที่โอบอุ้มให้สรรพสิ่งได้เติบโต  พลังเช่นนี้ไม่จำเป็นต้องแสดงออก มิฉะนั้นจะรบกวนระเบียบของโลกมนุษย์ อริยบุคคลที่แท้จริงอยู่ที่ใจ ไม่ใช่ที่รูปภายนอก  เหตุเพราะไร้นาม จึงสามารถก่อให้เกิดนามทั้งปวงได้

ประการที่ 2  “ละเลยความรอบรู้ ” คือให้ละทิ้งการวางแผนและการหยั่งคำนวณ เพื่อรักษาความเรียบง่ายมั่นคง

“เต้าเต๋อจิง บทที่ 65 กล่าวว่า “เมื่อรักษาแบบอย่างการปกครองไว้ได้ จึงถือเป็นคุณธรรมล้ำลึก”  อริยบุคคลย่อมเข้าใจกฎของชีวิตอย่างแจ่มแจ้ง ดังนั้น ทุกการกระทำของเขาล้วนดำเนินตามเต้า  การสอดคล้องกับเต้าโดยไม่จงใจ เรียกว่า “คุณธรรมล้ำลึก”  คุณธรรมล้ำลึกนี้คือปัญญาที่แท้จริง ดูเหมือนไม่เคยวางแผน เพียงแค่ดำเนินไปตามเต้าอย่างเป็นธรรมชาติ แต่ผลลัพธ์คือ ไม่แย่งชิงก็ชนะได้ ไม่ต้องพูดก็ตอบสนอง และท้ายที่สุดโลกกลับสงบสุข 

สิ่งที่ปรากฏโดดเด่นต่อหน้าผู้คน ไม่จำเป็นว่าจะดีจริงเสมอไป  ดังนั้น การ “การละทิ้งปัญญาหลักแหลม” คือการปล่อยวางการแสวงหาภายนอก และฝึกจิตแห่งอริยบุคคลที่ภายในการ “ละเลยความรอบรู้” คือการละทิ้งการวางแผนคำนวณ และดำเนินไปตามเต้าแห่งธรรมชาติผลประโยชน์ที่แท้จริงในโลก ไม่ได้มาจากการแย่งชิง แต่เกิดจากการสอดคล้องกับคุณธรรมแห่งฟ้าดิน จึงยอมเสียสละโดยสิ้นเชิง  เมื่อเดินทางไกลหมื่นลี้ แล้วใช้กลอุบายเพื่อประโยชน์ส่วนตน ไม่สู้รักษาความใสซื่อเพื่อโลกทั้งใบตลอดชีวิต

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 7 มิถุนายน 2569 🌹🌹🌹