สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 7 ธันวาคม 2568

🌹  มหาภัยของชีวิต อยู่ที่การเห็นตนสำคัญเกินไป    

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เนื้อหา “การถูกโปรดปรานหรือเหยียดหยาม ย่อมทำให้หวั่นไหว  สนใจมหาภัยดุจสนใจร่างกายตน” 

คำว่า “หวั่นไหว” หมายถึงการตื่นตระหนก และคำว่า “สนใจ” หมายถึงการเห็นความสำคัญ  ประโยคนี้หมายความว่า ทั้งการถูกโปรดปรานและความเหยียดหยาม ต่างควรทำให้เราต้องระมัดระวัง เพราะทั้งสองมีคุณสมบัติเดียวกัน เหมือนดังภัยกับโชคที่พึ่งพิงกันและกันหากมัวแต่ทุกข์สุขตามสิ่งที่ได้รับหรือสูญเสียจากโลกภายนอก หรือใส่ใจคำพูดของผู้อื่นมากเกินไป ก็เท่ากับสร้างความวุ่นวายให้ตัวเอง  นี่แหละคือความหมายของ “การถูกโปรดปรานหรือเหยียดหยาม ย่อมทำให้หวั่นไหว  สนใจมหาภัยดุจสนใจร่างกายตน”   

ทั้งการถูกโปรดปราณหรือเหยียดหยาม ล้วนเป็นเพียงความรู้สึกในใจ และตัวพระตัวนางก็คือ “ตัวฉัน” นั่นเอง ยิ่งยึดมั่นถือมั่นในตัวเอง ก็เปรียบเสมือนอัศวินขี่ม้าขาวที่ทำตนให้เป็นเป้าใหญ่ จึงถูกธนูยิงจนตกม้าตาย  หลายคนใช้ชีวิตอยู่ภายใต้คำพูดของผู้อื่น จึงขาดความมั่นใจในตนเอง ฉะนั้น จึงไม่เคยเป็นอิสระเลย  แท้จริงแล้ว ไม่ว่าใจเราจะรู้สึกสุขจากการถูกโปรดปราน หรือทุกข์จากการถูกเหยียดหยามก็ตาม ก็ควรจะต้องตระหนักรู้อยู่เสมอว่า “ตัวฉัน” นั้นได้ถูกโลกภายนอกครอบงำแล้ว

 “เต้าเต๋อจิง” บทที่ 2 กล่าวว่า “เกื้อกูลโดยไม่หวังผล”  วงจรชีวิตของสรรพสิ่งขึ้นๆลงๆ เป็นไปตามกฎธรรมชาติ หากเอาความโลภของตนเข้าไปปะปนอยู่ในวงจรชีวิต ก็จะก่อความวุ่นวายโกลาหลอย่างแน่นอน  ดังนั้น ผู้มีเต้าจะไม่เป็นผู้ก่อเหตุ แต่เพียงดำเนินไปตามวิถีแห่งเต้าอย่างเงียบสงบ ด้วยความสงบนิ่งจึงสามารถสลายวิบากกรรมของตน จึงหลุดพ้นจากวังวนแห่งกรรมและไปสู่ความอิสระ

ความทุกข์ใหญ่ที่สุดของชีวิต คือการเห็นตัวเองสำคัญเกินไป เพราะทุกข์เกิดขึ้นพร้อมกับตน  พูดอีกนัยหนึ่งว่า เมื่อเราเกิด ทุกข์ก็เกิด เมื่อได้รับการโปรดปรานจนถึงที่สุด ความเหยียดหยามก็จะตามมา เพราะโปรดปรานและเหยียดหยามเป็นร่างเดียวกัน  ดังนั้น การยึดติดในทุกรูปแบบก็เท่ากับการกอดความทุกข์ไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

ในโลกแห่งความวุ่นวาย การถูกโปรดปรานและเหยียดหยามเปรียบดั่งลมพัดผ่าน เหตุใดยังยึดแน่นไม่ปล่อยเล่า  หากเราสามารถเฝ้ามองจิตตนในขณะนี้  ใช้ความสงบบริสุทธิ์ระงับความร้อนรน เดินอย่างมั่นคงบนทางที่ควรไป ฉะนั้น ใจย่อมมั่นคงดั่งมหาสมุทร และไม่หวั่นไหวกับมหาภัยนับพันหมื่น

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 7 ธันวาคม 2568 🌹🌹🌹