สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 7 ตุลาคม 2568

🌹 อาศัยความเรียบง่ายเพื่อรักษาความเป็นหนึ่ง และอาศัยการรักษาความเป็นกลางเพื่อหวนสู่เต้า

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

“ความเรียบง่าย” คือรากฐานแห่งความซับซ้อน “ความว่างเปล่าไม่มี” คือบ่อเกิดแห่งมีที่จับต้องได้

เนื้อหา “ไม้สามสิบซี่ล้อมดุมล้อ ด้วยกลางดุมที่ว่างเปล่า รถจึงแล่นได้”

คำว่า “ดุมล้อ” หมายถึงชิ้นส่วนสำคัญที่อยู่ตรงกลางของล้อรถ ภายนอกมีรูสำหรับเสียบซี่ล้อ ภายในกลวงเพื่อให้เพลาแทงผ่านได้  

ข้อความนี้หมายความว่า ล้อรถหมุนได้ มิใช่ขึ้นกับจำนวนซี่ แต่เพราะดุมล้อที่ว่างเปล่าทำให้ไม้สามสิบซี่รวบเป็นหนึ่งเดียว อีกทั้งความว่างในดุมล้อยังเปิดพื้นที่ให้เพลาหมุน ประสานสองล้อให้เคลื่อนไปด้วยกัน  ดังนั้น ภายนอกของดุมใช้ความเรียบง่ายเชื่อมซี่ล้อ ภายในใช้ความว่างเปล่ารับกับเพลา รถจึงวิ่งไปบนถนนได้

ประโยค “ไม้สามสิบซี่ล้อมดุมล้อ ด้วยกลางดุมที่ว่างเปล่า รถจึงแล่นได้” มีสองความหมาย    ด้วยกัน ดังนี้ 

1. ความเรียบง่ายคือรากฐานของความซับซ้อน

ไม้สามสิบซี่หมายถึงความซับซ้อน แต่ไม้ทั้งสามสิบซี่ได้รวมเป็นหนึ่งอยู่ภายในดุมล้อ ซึ่งหมายถึงการแปรความซับซ้อนให้เป็นความเรียบง่าย  

“เต้าเต๋อจิง” บทที่ 52 กล่าวว่า “สรรพสิ่งล้วนมาจากต้นกำเนิด อันเป็นมารดาของสรรพสิ่ง​”

โลกที่ซับซ้อนย่อมมีต้นสายปลายเหตุ เมื่อพบต้นเหตุ ก็สามารถให้ทุกสิ่งกลับสู่ต้นกำเนิด เมื่อเข้าถึงแล้ว จะสามารถเข้าใจสิ่งทั้งหลายได้อย่างทะลุทะลวง เหมือนไม้สามสิบซี่ล้อมดุมล้อ รถจึงแล่นได้ นี่คือการแปรเปลี่ยนจากความซับซ้อนเป็นความเรียบง่าย ความเรียบง่ายนั้นย่อมย้อนกลับมาควบคุมหมื่นวิถี  ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่า ความเรียบง่ายคือรากฐานของความซับซ้อน

2.  “ความว่างเปล่า (ไม่มี)” คือบ่อเกิดแห่งมี

ภายนอกของดุมมีรูสำหรับซี่ล้อ นี่คือจุดสำคัญที่รวมความซับซ้อนเข้าสู่ความเรียบง่าย  แต่สิ่งที่ทำให้ความเรียบง่ายก่อเกิดพลังสร้างสรรค์ได้ อยู่ที่ความว่างเปล่าภายในดุมล้อ  เพราะภายในกลวงเปล่าจึงทำให้เพลาทะลุผ่านได้ ดุมล้อทั้งสามารถเชื่อมล้อสองข้างในแนวนอน และเปลี่ยนแรงหมุนในแนวตั้ง จึงเป็นจริงได้ว่า ด้วยกลางดุมที่ว่างเปล่า รถจึงแล่นได้

 “เต้าเต๋อจิง” บทที่ 40 กล่าวว่า “สรรพสิ่งทั้งหลายเกิดจากความมี ความมีเกิดจากความไม่มี”

ที่สุดแห่งความเรียบง่ายคือ “ความเป็นหนึ่ง”  และเมื่อ “ความเป็นหนึ่ง” สามารถคืนสู่ “ความว่างเปล่า”ได้ จึงสามารถทะลุทะลวงออกไป เริ่มจาก “ความว่างเปล่า (ไม่มี)” กลับให้กำเนิดสรรพสิ่งทั้งมวล

ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่า “ความว่างเปล่า (ไม่มี)” คือบ่อเกิดของมี

นักปราชญ์มักใช้ชีวิตประจำวันที่สอดคล้องเต้า ก็เพราะเต้าที่ “ประกอบด้วยหยินและหยาง ทั้ง

สองผสมผสาน​กลมกลืน” ดำรงอยู่ในชีวิตทุกวัน  ทุกสิ่งที่ดำรงอยู่ย่อมคือเต้า ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนเป็นไปตามเจตนารมณ์เต้า และทุกสิ่งที่หมุนเวียนอย่างสมบูรณ์ได้ ล้วนมาจากความสามารถที่คงความสมดุลระหว่างหยินหยางได้อย่างชาญฉลาด

🌹อรุณสวัสดิ์ คนเรามีเพียงอยู่ในความสงบนิ่งเท่านั้น โชคจึงจะผันมาเป็นความโชคดี ยิ่งสงบนิ่งได้ฉันใด คลื่นความถี่ของสนามแม่เหล็กก็ยิ่งสูงมากขึ้นฉันนั้น การฝึกฝนหลอมหล่อที่แท้จริง คือการทำตนเองให้สงบนิ่ง กลมเกลียวปรองดอง และรักษาความเป็นกลางให้มากยิ่งขึ้น ยกระดับพลังสนามแม่เหล็กให้สูงขึ้น พลังอันดีงามจึงไหลเวียนไปสู่จุดนั้น และประคองให้อยู่ในสภาวะเช่นนี้ สิ่งดีงามจึงจะหลั่งไหลเข้ามา 

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ วันที่ 21 สิงหาคม  2568 🌹🌹🌹