สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 4 มีนาคม 2569

🌹ใจที่ถูกขยายออกกว้างด้วยความทุกข์ ล้วนสามารถเพาะหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งนาบุญได้  

การหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความโอบอ้อมอารี จึงเก็บเกี่ยวผลแห่งความกลมเกลียว

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เส้นทางบนโลกย่อมขรุขระลุ่มๆดอนๆ เมื่ออุปสรรคมาถึงตัวเรา เป็นเพราะเรามิได้ฝึกฝนหลอมหล่อจิตตนในช่วงราบรื่น  ในยามยากลำบาก การก้าวข้ามด่านชื่อเสียงและผลประโยชน์ ก็เพื่อละความโลภ  การก้าวข้ามด่านอารมณ์ ก็เพื่อละความโกรธ การก้าวข้ามด่านแห่งความยึดมั่นถือมั่น ก็เพื่อละความลุ่มหลง  ความทุกข์ยากไม่จำเป็นต้องเอาชนะ ขอเพียงแค่ก้าวผ่านมันไปเท่านั้นก็พอแล้ว ไปก้าวผ่านความทุกข์ยาก และยอมรับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นได้  ปล่อยให้ตนเองเหมือนสายลมที่พัดผ่านอย่างอิสรเสรี ไปรับรู้ ไปประสบ และไปโอบกอด  ความกังวลคือเมล็ดพันธุ์แห่งปัญญา ความทุกข์ยากคือเมล็ดพันธุ์แห่งพลัง  ใจที่ถูกขยายกว้างด้วยความทุกข์ ได้กลายเป็นนาบุญบ่มเพาะเมล็ดพันธุ์ทั้งหลาย

 ในโลกนี้ไม่มีตัวตนที่แท้จริง มีเพียงภาพลักษณ์เท่านั้น  ตัวตนในใจเรา อาจไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง  แต่คนอื่นในสายตาเรา กลับสะท้อนให้เห็นตัวเราเอง  ตลอดเส้นทางที่ผ่านมา สิ่งที่เราไม่อาจทนรับ คือส่วนของตัวเราเองที่ไม่อยากเผชิญหน้านั่นเอง  จงยอมรับตัวตนของตนเองเถิด การโอบกอดตนเองคือการโอบกอดโลกใบนี้  ความโอบอ้อมอารี กำลังใช้ความรักสอดใส่ความกลมเกลียวในสรรพสิ่งทั้งหลาย  ความงดงามอันน่าทึ่งของโลกใบนี้ สรรพชีวิตนับไม่ถ้วนและผู้คนนับพันนับหมื่นหลากหลายตระการตา ล้วนกลมเกลียวเป็นหนึ่งเดียวแต่ไม่เหมือนกัน นี่แหละเรียกว่าปัญญา  เฝ้ามองตามความเป็นจริง นั่นแหละคือการหลุดพ้น

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 4 มีนาคม 2569 🌹🌹🌹