สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2569

🌹  ผู้ยึดมั่นในวิถีแห่งเต้า ย่อมไม่เรียกร้องเต็มเปี่ยม เพราะไม่เปี่ยมล้น จึงสามารถรุเก่ารับใหม่ได้

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

บทสรุป บทที่ 15 

บทที่ 15 ปฏิบัติตามเต้าด้วยความนอบน้อมถ่อมตน

นับแต่โบราณมา ผู้ปฏิบัติตามเต้า ย่อมหยั่งรู้ได้อย่างล้ำลึก จนมิอาจหยั่งถึง

เพราะมิอาจหยั่งถึง  จึงฝืนพรรณนาด้วยลักษณะ ดังต่อไปนี้

รอบคอบ เหมือนเดินอยู่บนธารน้ำแข็งที่เปราะบาง ตื่นตัวระมัดระวัง เหมือนกริ่งเกรงเพื่อนบ้าน สำรวม เหมือนเป็นแขกผู้มาเยือน อิสรเสรี เหมือนหิมะที่กำลังละลาย ใสซื่อ เหมือนธรรมชาติที่เรียบง่าย  จิตกว้างขวาง เหมือนหุบเขา โง่งมสับสน เหมือนน้ำที่ขุ่นมัว ใครสามารถหยุดยั้งน้ำที่ขุ่นมัวได้ ด้วยความสงบนิ่งเท่านั้น จึงทำให้น้ำใสได้  ใครสามารถรักษาความสงบยาวนานได้ ด้วยการเคลื่อนไหวที่คึกคักมีชีวิตชีวาเท่านั้น  ผู้ยึดมั่นในวิถีแห่งเต้า ย่อมไม่เรียกร้องเต็มเปี่ยม เพราะไม่เปี่ยมล้น จึงสามารถรุเก่ารับใหม่ได้

เนื้อหาของบทนี้ได้สรุปโดยสังเขป ดังต่อไปนี้ 

ท่านเหลาจื่อได้บอกกับเราว่า เมื่อใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ เราจะต้องพึ่งพาธรรมชาติและปวงชนเป็นครูของเรา ท่านเหลาจื่อได้ใช้ตัวอย่างต่างๆ เพื่ออธิบายคุณสมบัติและมโนธรรมอันสูงส่งของ “ผู้ปฏิบัติตามเต้า” อย่างละเอียดว่าดังนี้ ฟ้าดินเจริญรอยตามธรรชาติและการดำเนินชีวิตของคนใต้หล้าล้วนเป็นแบบอย่างให้มวลมนุษย์ได้เรียนรู้และจัดระเบียบใหม่ให้กลมกลืนลงตัว  ท่านเหลาจื่อกล่าวว่า ผู้ปฏิบัติตามเต้า ย่อมศึกษาและสำรวจเต้าอย่างไร้จุดสิ้นสุด เหตุเพราะมีเพียงรักษา “การไม่เรียกร้องเต็มเปี่ยม” จึงสามารถรุเก่ารับใหม่และดำรงชีวิตได้อย่างสง่าผ่าเผย 

ประเด็นสำคัญของบทนี้ คือการฝึกฝนดวงประทีปทั้ง 7 และฝึกวิทยายุทธทั้ง 2 ของตน ในโลกนี้ ไม่มีอะไรที่มัวหมองหรือใสกระจ่าง หรือสงบนิ่งและเคลื่อนไหวอย่างสมบูรณ์แบบ สิ่งเหล่านี้ล้วนผลักใสและส่งสริมซึ่งกันและกัน และอาศัยอยู่ร่วมกันเสมอ  ดังนั้น เราจึงสามารถฝึกฝนความใสกระจ่างท่ามกลางความขุ่นมัว และสามารถฝึกฝนความสงบนิ่งท่ามกลางการเคลื่อนไหว มีเพียงผู้ที่โดดเด่นจึงสามารถรักษาความธรรมดาสามัญได้ นี่จึงเรียกได้ว่าผู้มีเต้า  

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 28 กุมภาพันธ์ 2569 🌹🌹🌹