สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 23 เมษายน 2569

🌹  เบื้องหลังของความสำเร็จ คือพลังใจของผู้คนทั้งหลายที่ร่วมกันประคองสู่ความสำเร็จนั่นเอง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

คติเตือนใจ 3  “เมื่อผลงานสำเร็จลุล่วง ประชาชนต่างพากันกู่ก้องว่า อันที่จริงภารกิจล้วนสำเร็จด้วยความสามารถของเราเอง”

ประเด็นของประโยคนี้คือ ความสำเร็จอันสมบูรณ์เช่นนี้ ดูประหนึ่งปกครองด้วยอู๋เหวย แต่แท้จริงแล้วเบื้องหลังคือพลังใจของผู้คนทั้งปวงที่รวมน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ที่ต่างยืนหยัดรักษาหลักการไม่ให้เลยเถิด อีกทั้งร่วมกันประคองท้องฟ้าของกันและกัน  

เงื่อนไขของคำว่า “ประชาชนต่างพากันกู่ก้องว่า อันที่จริง ภารกิจล้วนสำเร็จด้วยความสามารถของเราเอง”  คือต้องมีบรรทัดฐานคอยรองรับ จึงจะมีพื้นที่ว่างเพื่อดำรงอยู่

บทที่ 5 กล่าวว่า: “ฟ้าดินไร้เมตตา เห็นสรรพสิ่งเป็นเช่นหุ่นฟาง”  ฟ้าดินไม่แบ่งแยกใกล้หรือไกล ด้วยความ “ไม่เอนเอียง” นี้เองที่รักษาบรรทัดฐานไว้ สรรพสิ่งจึงได้รับความเสมอภาคและอิสรภาพ  การรักษาบรรทัดฐาน คือการปกป้องรักษาจิตของผู้คน และรักษาความดีงามเอาไว้ พร้อมกันนั้นยังปลุกพลังแห่งการสร้างสรรค์ และเปิดทางให้การพัฒนาเกิดขึ้น  แต่บรรทัดฐานนั้นไร้รูป ดังนั้น ผู้พิทักษ์ก็ไร้นาม ทว่าคุณงามความดีที่เขากระทำอย่างเงียบๆ นั้น คือบุญกุศลล้ำลึกที่สั่งสมไว้ในความเงียบ

3. เงื่อนไขของ   “เมื่อผลงานสำเร็จลุล่วง”  คือ ยึดวินัยเป็นครู และจะต้องกลัวว่าตนจะเดินทางผิด

คำว่า “รักษาวินัย”  แม้ดูเหมือนถูกกดดัน แต่แท้จริงแล้วคือความเมตตาระดับสูงสุด  บทที่ 53 กล่าวว่า “เมื่อเลือกเดินทางสายใหญ่ กลัวที่สุดคือเดินทางผิด”  เมื่อใจมีวินัยมากำกับ ย่อมรู้จักเคารพผู้อื่น เคารพกฎเกณฑ์ และเคารพจารีตของสังคมอยู่เสมอ  ดังนั้น จึงไม่ยึดติดในตัณหา ไม่รบกวนผู้อื่น และไม่ก้าวข้ามขอบเขต  การ “ยึดวินัยเป็นครู” ทำให้ระงับความกระวนกระวาย เข้าถึงความสงบนิ่ง และหลุดพ้นจากการถูกกิเลสครอบงำ  เมื่อใจสะอาดบริสุทธิ์ ความคิดย่อมแจ่มชัด อีกทั้งยังสามารถลดต้นทุนของการแก้ไขความผิดพลาด ความสำเร็จจึงมาถึงเองโดยไม่ต้องร้องขอ

 ในโลกมนุษย์ ภูเขาสูงตระหง่าน แม่น้ำไหลรินไม่ขาดสาย ดวงดาวสว่างไสวไม่เคยหลับไหล สิ่งเหล่านี้ก็คือเต้านั่นเอง  อัน “เต้า” นี้คือวิถีแห่งความยุติธรรม เป็นของคนทั่วหล้าและไม่เคยห่างเหินไปไหนเลย  ดังนั้น ความสำเร็จ ความผาสุก สุขภาพแข็งแรง และอายุยืนที่อยู่ท่ามกลางเต้า ล้วนเป็นของทุกคน  แท้จริงแล้ว การเรียนรู้เต้าไม่มีความลับใดๆ เพียงฝึกปฏิบัติให้ถึงขั้น เราทุกคนย่อมสามารถตามหาเต้าของตนกลับคืนมาได้

บนเส้นทางชีวิต กาลเวลาไหลผ่านทุกคนในแบบเดียวกัน ทว่าแต่ละคนกลับเดินผ่านกาลเวลาด้วยวิถีที่ต่างกัน  ขอให้พวกเราย่างก้าวทีละก้าวมุ่งสู่ภูผาและมหาสมุทร และใช้ลำแสงเล็กๆรวมกันเป็นทางช้างเผือกกันเถิด  เมื่อทุ่มเทสุดกำลัง ชีวิตย่อมมีทิวทัศน์งดงามรออยู่

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 23 เมษายน 2569 🌹🌹🌹