สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 21 ธันวาคม 2568

🌹ผู้ที่มีใจโอบอุ้มปวงชน ย่อมมีผู้ร่วมเดินฝ่าลมฝนไปกับเขาเสมอ

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

ทั้ง “ทะนุถนอมโลกใบนี้ดุจทะนุถนอมร่างกายตน” และ “รักโลกใบนี้ดุจรักตนเอง” ต่างเน้นย้ำประเด็นเดียวกันที่ว่า จะต้องมีใจเพื่อคนทั่วหล้า อีกทั้งยังจะต้องมีความศรัทธาแห่งการไร้อัตตาเพื่อเกื้อกูลผู้อื่น เต้าไม่เคยโดดเดี่ยว  ผู้ที่มีใจโอบอุ้มปวงชน ย่อมมีผู้ร่วมเดินฝ่าลมฝนไปกับเขาเสมอ

แต่บางคนอาจถามว่า “คิดถึงแต่คนอื่น แล้วใครจะคิดถึงฉันกันเล่า”  แท้จริง แค่เห็นชัดในกฎแห่งกรรม ก็รู้ว่าควรเลือกทางใด

ประการแรก  ทุกการได้รับ ย่อมมีราคาที่ต้องจ่าย

ในโลกนี้ ไม่มีอะไรที่ได้มาฟรีๆ เพียงแต่บางคนยังมองไม่เห็นว่าทุกอย่างมีราคากำกับไว้ล่วงหน้าแล้ว ด้วยว่าทุกสิ่งได้ถูกลิขิตไว้แล้ว  สิ่งที่ดูเหมือนได้มาฟรีๆ จะต้องใช้ความดีงามชดเชย และสิ่งที่ดูเหมือนความสบายที่ไร้ความพยายาม ก็จะต้องใช้ความสามารถไปชดเชย ในโลกนี้ สิ่งที่ปกป้องเราได้จริงนั้น คือคุณธรรมและศักยภาพของเราเอง

บทที่ 42 กล่าวว่า “บางสิ่งเมื่อถูกทำลาย กลับได้คุณ หรือเมื่อได้คุณ กลับถูกทำลาย” เต้าอนุรักษ์พลังงานให้คงสมดุล การได้รับ คือการสะสมพลังงาน การสูญเสีย คือการปลดปล่อยพลังงาน สองพลังงานนี้ อันไหนจะมาก่อนมาหลัง อยู่ที่การเลือกสรรของแต่ละคน

ประการที่ 2  ต้องหว่านเหตุ จึงได้ผล

หลายคนชอบบ่นว่าโชคไม่เข้าข้างหรือโลกช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย แต่ลืมถามตัวเองว่า “ฉันเคยหว่านเหตุอะไรไว้ในวันนี้ หรือฉันเคยทำอะไรให้แก่โลกใบนี้บ้าง” ผู้รู้แจ้งในกฎแห่งกรรม ย่อมทะนุถนอมปัจจุบันขณะ

บทที่ 41 กล่าวว่า “มีเพียงเต้าเท่านั้น ที่ชำนาญการให้และส่งเสริมเกื้อกูลสู่ผลสำเร็จ”ธรรมชาติของเต้าคือการให้  มีเพียงการให้อย่างเดียว และไร้การเรียกร้อง  ประตูกั้นระหว่างเรากับเต้า มีเพียง “อัตตา” เท่านั้น  หากลด “อัตตา” ลงหน่อย เต้าจะหล่อเลี้ยงเรามากขึ้น เพราะสิ่งที่ปิดล็อกประตู ไม่ใช่เต้า แต่คือ “อัตตา” นั่นเอง

แท้จริง เต้าไม่เคยจากไปไหน แต่คอยปกป้องเราทุกคนเสมอ  เมื่อเห็นชัดในข้อนี้ ใจของเราจะอบอุ่นเสมอ หากเชื่อมั่นในข้อนี้ ชีวิตจะเปี่ยมด้วยพลังมหาศาล  บนเส้นทางชีวิตที่ต้องฝ่าลมฝน  ผู้ที่มีใจโอบอุ้มปวงชน  ย่อมไม่มีวันเดินอย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 21 ธันวาคม 2568 🌹🌹🌹