สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2569

🌹 คุณสมบัติขั้นเทพคือขุมทรัพย์ที่ติดตัวเรามาแต่กำเนิด

ผู้ที่ไม่ธรรมดา แท้จริงแล้วเป็นผู้ที่สามารถรักษาความธรรมดา

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

บทนี้มีคติเตือนใจอยู่ 3 ประการดังนี้  คติเตือนใจประการแรกคือ “นับแต่โบราณมา ผู้ปฏิบัติตามเต้า ย่อมหยั่งรู้ได้อย่างล้ำลึก จนมิอาจหยั่งถึง เพราะมิอาจหยั่งถึง  จึงฝืนพรรณนาด้วยลักษณะ ดังต่อไปนี้”  ใจความสำคัญของประโยคนี้คือ ผู้ที่ไม่ธรรมดา แท้จริงแล้วเป็นผู้ที่สามารถรักษาความธรรมดาได้  

ชาวโลกยากนักที่จะนิยามผู้มีเต้า แม้ภายในใจของเขาจะเข้มแข็ง โปร่งใส กระจ่างชัด แต่ภายนอกของเขาอาจดูไม่โดดเด่นนัก  มีคนคิดว่า “ผู้ปฏิบัติตามเต้า” จะสามารถควบคุมทุกสิ่งได้ เขาย่อมไร้ความกังวล และไม่ต้องเผชิญกับความท้าทายอีก  แท้จริงแล้ว ผู้ปฏิบัติตามเต้าเพียงแค่ฝึกฝนภายในตน ให้ตนหวนคืนสู่กฎเกณฑ์ เพื่อได้รับการเกื้อหนุนจากกฎนั้น แต่มิใช่ถูกกฎเกณฑ์ผูกมัด  ดังนั้น เขาจึงยอมให้ชีวิตดำเนินไปตามจังหวะของมันเอง  ในเมื่อเขาไม่จำเป็นต้องต่อต้านโลกภายนอก ก็จะค้นพบว่าโลกทั้งใบกลับอ่อนโยนยิ่งกว่าเดิม

การฝึกฝนหลอมหล่อที่แท้จริงอยู่ท่ามกลางความธรรมดาสามัญนี่เอง  บทที่ 38 กล่าวว่า “มหาบุรุษจึงยืนหยัดอยู่ในความซื่อที่หนักแน่น ไม่ยึดติดในจารีตประเพณีที่เปราะบาง รักษาความเรียบง่ายไม่หรูหรา”  ในธรรมชาติ สิ่งที่มั่นคงหนักแน่นคือรากฐานที่อยู่เบื้องล่าง ส่วนสิ่งที่เปราะบางฉาบฉวยมักอยู่ด้านบน ดูเหมือนโดดเด่น แต่สุดท้ายก็ไม่ยั่งยืน

การฝึกฝนหลอมหล่อ คือการฝึกฝนที่รากฐาน  ยิ่งเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ ก็ยิ่งสะท้อนให้เห็นความไม่ธรรมดาของคนคนหนึ่ง เช่น เมื่อผู้อื่นเกียจคร้าน แต่เขายังเดินหน้าทำงานอย่างเป็นระเบียบ เมื่อผู้อื่นยอมแพ้ แต่เขายังสงบนิ่งและทำงานจนสำเร็จลุล่วง  ความสามารถในการสร้างระเบียบและความหวังขึ้นใหม่จากซากปรักหักพัง คือคุณสมบัติที่ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง  เขาทำได้ดีแม้ในเรื่องเล็กๆ  และการยืนหยัดทำต่อไปคือเรื่องยิ่งใหญ่อันน่าทึ่ง

ผู้ที่เรียนรู้และประยุกต์ใช้ “เต้าเต๋อจิง” ไม่ว่าอยู่ที่ใด ก็จะจงรักภักดีต่อหน้าที่การงาน ทำตนและตั้งใจทำงานให้ดีที่สุด   เหตุเพราะสิ่งที่เขาปรารถนาไม่ใช่ชื่อเสียงที่อยู่เบื้องหน้า  แต่คือการฝึกฝนความสามารถของตน สั่งสมคุณธรรมล้ำลึก และพิสูจน์เต้าในจิตตน  มีเพียงคนที่ไม่ธรรมดา จึงจะรักษาความธรรมดาสามัญได้ อดทนต่อความโดดเดี่ยวได้ และสุดท้ายได้เข้าถึงเสรีภาพอันยิ่งใหญ่ที่ “ดำรงอยู่ในวิถีเต้า”

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 21 กุมภาพันธ์ 2569 🌹🌹🌹