สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 20 มิถุนายน 2569

🌹 ทางแยกมากมายเต็มไปด้วยสิ่งล่อลวง แต่มีเพียงดวงประทีปในใจเพียงหนึ่งดวงที่ส่องทางกลับบ้าน

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เห็นความอยากแล้วหยุดได้ คือคุณธรรม เฝ้ามองภายในโดยไม่วุ่นวาย คือสมาธิตั้งมั่น แต่หากต้องการทำให้จิตมั่นคง ต้องเริ่มจากการรักษาศีลก่อน  การรักษาศีลไม่ใช่การจำกัดตน แต่คือการยึดศีลเป็นครู จึงจะไม่ถูกความอยากควบคุม  “ความเรียบง่ายสมถะ ลดความเห็นแก่ตัว ละความทะยานอยาก”  คือการปฏิบัติอันยิ่งใหญ่ที่ยึดศีลเป็นครูและการฝึกจิตที่ไร้ช่องรั่วไหล ใน “เต้าเต๋อจิง” บทที่ 58 มีศีล 4 ข้อที่สามารถชี้ทางกลับบ้านท่ามกลางทางแยกอันสับสนได้

ศีลข้อ 1.  “ซื่อตรงแต่ไม่เถรตรง”

หลักการถือศีลคือ ตั้งตนอยู่ในความถูกต้อง มีความกลมกลืนและให้อภัย นั่นคือการดำเนินชีวิตอย่างเปิดเผยและยุติธรรม ไม่สร้างพรรคแบ่งพวก ไม่แบ่งแยกคนใกล้ชิดหรือห่างเหินขณะเดียวกันก็มีเมตตา เข้าอกเข้าใจ และมอบความอบอุ่นแก่ผู้คน

ศิลข้อ 2 . “คมกริบแต่ไม่ทำร้ายผู้อื่น”

หลักการถือศีลคือ ใช้ศีลสร้างตน ระวังคำพูด  คือทำตนให้ซื่อตรงบริสุทธิ์ รักษาจิตเดิมแท้ ประพฤติตนถูกต้องและมั่นคง พร้อมกันนั้น ก็ระวังวาจาคำพูดต่อผู้อื่น ไม่พูดจาแดกดัน

ไม่ติฉินนินทา ไม่พูดคำหยาบ

ศีลข้อ 3. “ตรงไปตรงมาแต่ไม่ผิดใจคน”

“ผิดใจคน” หมายถึง การปล่อยตัวตามใจหรือไร้ขอบเขต  หลักการถือศีล คือวางตัวเหมาะสม อ่อนน้อมถ่อมตนและมีมารยาท  คือแม้ภายในจะจริงใจตรงไปตรงมา แต่ไม่ทำตัวเหมือนไม่มีใครอยู่รอบข้าง และรักษากิริยามารยาทให้เหมาะสมเสมอ  ผู้ที่ใจตั้งตรง กิริยาภายนอกย่อมสง่างามเอง  ขณะเดียวกัน ก็รู้จักปรับตัวตามกาลเทศะ เคารพระเบียบและจารีตที่ดี อ่อนโยน สุภาพ และรู้ขอบเขตในการกระทำ

ศีลข้อ 4.  “รุ่งโรจน์ แต่ไม่โอ้อวด”

หลักการถือศีลคือ เกื้อหนุนผู้อื่น อุทิศตนและสืบสานต่อ คือไม่ยึดถือความดีความชอบของตน มีใจไร้ความเห็นแก่ตัว และช่วยเหลือเกื้อกูลกัน  พร้อมกันนั้น ก็สร้างโอกาสให้ผู้อื่นเติบโต ถ่ายทอดประสบการณ์ และช่วยให้ผู้อื่นประสบความสำเร็จ  ในท้องฟ้ายามค่ำคืน ดวงดาวรายล้อมรอบดาวเหนือ ยิ่งทำให้ความสว่างเด่นชัดขึ้น

“ความเรียบง่ายสมถะ ลดความเห็นแก่ตัว ละความทะยานอยาก” คือการยึดศีลเป็นครู เพื่อหยุดความชั่ว ทำความดี เกื้อกูลผู้อื่น และทำให้จิตไร้รอยรั่ว  การยึดศีลเป็นครู มิใช่โซ่ตรวน แต่คือการทำให้จิตมีที่ยึดเหนี่ยวอันถูกต้อง ทำให้ใจกลับคืนสู่หนทางเต้า ให้มโนธรรมสอดคล้องกับฟ้าดิน กลับคืนสู่ระเบียบและจารีตอันดีงามของสังคม  กลับคืนสู่ครอบครัว บ้านเมือง และใต้หล้า  เมื่อในใจมี “เสาหลักตรึงมหาสมุทร” ดุจดาวเหนือแขวนอยู่บนฟ้า  ไม่ว่าทางแยกจะสับสนและเต็มไปด้วยสิ่งล่อลวงเพียงใด ก็จะยังมีดวงประทีปดวงหนึ่ง คอยส่องทางกลับบ้านเสมอ

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 20 มิถุนายน 2569 🌹🌹🌹