สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 4 กรกฎาคม 2569

 🌹เมื่อดำรงอยู่ในสภาวะอู๋เหวย ความอยากจึงค่อยๆ ลดน้อยลง และกายใจก็จะเป็นอิสระเหนือสิ่งอื่นใด

สภาวะจิตแห่งอู๋เหวย ไม่เพียงหล่อเลี้ยงตนเอง แต่ยังเยียวยาผู้อื่นได้ด้วย

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เมื่อดำรงอยู่ในสภาวะอู๋เหวย ความอยากจึงค่อยๆ ลดน้อยลง และกายใจก็จะเป็นอิสระเหนือสิ่งอื่นใด  ชีวิตนี้ ยิ่งวิ่งไล่ตามสิ่งภายนอกมากเท่าไร ก็จะผูกมัดตนเองมากขึ้นเท่านั้น  การวางตนไม่จำเป็นต้องสร้างผลงานอันเลิศหรูเสมอไป เพียงหลุดพ้นจากการถูกชื่อเสียงและผลประโยชน์ครอบงำ ใจก็ย่อมอยู่เหนือวัตถุภายนอก  การศึกษาก็ไม่จำเป็นต้องมีความรู้ท่วมหัว ขอเพียงไม่ถูกรบกวนด้วยความคิดฟุ้งซ่าน ชีวิตก็สามารถก้าวพ้นความธรรมดาไปสู่ความสูงส่งได้  “อู๋เหวย” คือการดำเนินตามกฎเต้าโดยไม่เหิมเกริม ละความซับซ้อน กลับสู่ความเรียบง่าย และไม่ทำเกินความจำเป็น  รู้ว่าเมื่อใดควรหยุดก็หยุด และรู้ว่ามีบางสิ่งที่ไม่จำเป็นต้องทำ ก็ไม่ไปทำ  เมื่อความอยากปะทุขึ้นมา จงเพียงเฝ้ามองอย่างเงียบๆ อย่าลุกลี้ลุกลนวิ่งตาม เมื่อลมหยุดพัดผ่าน คลื่นก็จะสงบเอง  โลกโลกีย์คือสถานฝึกอู๋เหวย เมื่อความฟุ้งซ่านดับลง ตรงนั้นเองคือที่พักใจ  ผู้ไร้กิเลสย่อมเป็นอิสระ ผู้ดำรงอยู่ในอู๋เหวยย่อมเป็นสุขอย่างแท้จริง

สภาวะจิตแห่งอู๋เหวย ไม่เพียงหล่อเลี้ยงตนเอง แต่ยังเยียวยาผู้อื่นได้ด้วย

อู๋เหวย คือการมองทุกสิ่งด้วยใจปกติธรรมดา  เมื่อเผชิญทางแคบที่ผ่านไปได้ยาก ก็รู้จักถอยหนึ่งก้าว  เมื่อพบทางกว้างใหญ่ที่เดินต่อได้ ก็รู้จักผ่อนปรนให้ผู้อื่นก่อน  อู๋เหวยคือการไม่ตัดสิน และไม่ควบคุมบังคับ  ใจที่เปิดกว้าง ย่อมสามารถเปิดชะตาชีวิตของตนสู่หนทางใหม่  และยังมอบพื้นที่อันกว้างใหญ่ให้ผู้อื่นได้จุดประกายตน  แท้จริงแล้ว การอยู่ร่วมกับผู้อื่น ก็คือการอยู่ร่วมกับตัวเรานั่นเอง   ทุกความอ่อนโยนและการเกื้อกูลที่เรามอบให้ผู้อื่น ล้วนเป็นความเมตตาที่เรามอบให้แก่ตนเอง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 4 กรกฎาคม 2569 🌹🌹🌹