สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2569

🌹 เพราะไม่เปี่ยมล้น จึงก้าวสู่ความสำเร็จใหม่อยู่เสมอ  เมื่อยอมถอยร่น กลับยิ่งก้าวหน้าได้มากกว่าเดิม

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

“ผู้ยึดมั่นในวิถีแห่งเต้า ย่อมไม่เรียกร้องเต็มเปี่ยม เพราะไม่เปี่ยมล้น จึงสามารถรุเก่ารับใหม่ได้” หมายความว่า เพราะไม่เปี่ยมล้น จึงก้าวสู่ความสำเร็จใหม่อยู่เสมอ เมื่อยอมถอยร่น กลับยิ่งก้าวหน้าได้มากกว่าเดิม  แต่หลายคนกลับจ้องอยู่เพียงคำว่า “ความสำเร็จใหม่”  พอเรียนรู้กฎเกณฑ์เพียงเล็กน้อย ก็อยากเปลี่ยนชะตาของตนเสียแล้ว พอในช่วงสั้นๆ ไม่เห็นผล ก็รีบเปลี่ยนเส้นทางทันที  ดังนั้น คนทั้งหลายจึงมัวแต่มองหาเรือที่ใช่ แต่กลับไม่ยอมขึ้นเรือลำใดเลย

แม้จะศึกษาความรู้อย่างกว้างขวาง แต่ก็ไม่ลงลึกสักทาง สาเหตุเพราะใจยังไม่สงบนั่นเอง

แล้วจะทำใจให้สงบได้อย่างไร เมื่อคุณธรรมหนาแน่น สายน้ำที่สงบนิ่งไหลลึก  บทที่ 4 กล่าวว่า “ดูเหมือนล้ำลึกสุดหยั่ง คล้ายบรรพบุรุษของสรรพสิ่ง”  ลักษณะของความล้ำลึกสุดหยั่ง คือการอยู่ต่ำที่สุด เมื่ออยู่ต่ำที่สุดก็ย่อมสามารถรองรับได้มากที่สุดเช่นกัน  นี่แหละคือเหตุที่ว่า

 “ผู้ยึดมั่นในวิถีแห่งเต้า ย่อมไม่เรียกร้องเต็มเปี่ยม”

“เพราะไม่เรียกร้องเต็มเปี่ยม” มิได้แปลว่าไม่สามารถเปี่ยมล้นได้ แต่คือการเลือกที่จะอยู่ในตำแหน่งที่ต่ำสุดอย่างเต็มใจ  บทที่ 28 กล่าวว่า “เมื่อรู้ถึงความแข็งแกร่งแห่งบุรุษ แต่กลับรักษาความอ่อนโยนแห่งสตรี เมื่อรู้ว่ามีความขาวสว่าง  แต่กลับรักษาดำมืดไว้ เมื่อรู้ถึงเกียรติยศ แต่กลับรักษาความอัปยศไว้”  ผู้มีเต้า ย่อมมีพลังแต่ไม่โอ้อวด มีปัญญาแต่ไม่อวดฉลาด  แม้ดำรงอยู่ในตำแหน่งอันมีเกียรติแต่ก็ยังสามารถแบกรับความอัปยศของชาติได้  เมื่อจิตตั้งมั่นด้วยคุณธรรมอันหนาแน่น แม้บางครั้งความวุ่นวายจะปะทุขึ้นก็ยังสามารถสยบด้วย “ความเรียบง่ายไร้นาม” 

บทที่ 37 กล่าวว่า “หากระงับด้วยด้วยความเรียบง่ายไร้นาม จึงไร้ทะยานอยาก เมื่อไร้ความทะยานอยาก จึงอยู่ในสภาวะสงบนิ่ง ดังนั้น ทั่วหล้าจึงมั่นคง สงบสุข”  การทำใจให้สงบ ล้วนไม่พ้นสองสิ่งนี้  1. ตระหนักรู้ว่า การสั่งสมคุณงามความดีอย่างเงียบๆ ท้ายที่สุดแล้ว คุณงามความดีนี้จะกลับมาเกื้อกูลตนเอง  นี่คือการยกระดับการรับรู้   2. ใช้จุดแข็งของตนไปเติมเต็มช่องโหว่ของโลกใบนี้  ทำอย่างสุดความสามารถเพื่ออุ้มชูคนอื่นให้สูงขึ้น ช่วยให้ผู้คนจำนวนมากเชื่อมโยงสู่เต้าภายใน  นี่คือพลังแห่งการรับรู้และการปฏิบัติเป็นหนึ่งเดียวกัน

เมื่อใจสงบ ความคิดฟุ้งซ่านย่อมตกตะกอนไปเอง  ไม่ว่าจะทำสิ่งใด ก็จงมีสมาธิจดจ่ออยู่กับสิ่งนั้นโดยไม่วอกแวก คงความอดทน ไม่ร้อนรน  การพัฒนาเติบโตย่อมมาถึงอย่างแน่นอนในเวลาที่เหมาะสม  จึงกล่าวว่า เพราะไม่เปี่ยมล้น จึงก้าวสู่ความสำเร็จใหม่อยู่เสมอ

เมื่อยอมถอยร่น กลับยิ่งก้าวหน้าได้มากกว่าเดิม

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 20 กุมภาพันธ์ 2569 🌹🌹🌹