สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 20 กรกฎาคม 2569

 🌹การได้พบเจอเต้ายิ่งใหญ่ในใจของตน เป็นสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

การที่อริยบุคคลกล่าวว่า “ลำพังข้าผิดแผกแตกต่างจากผู้คน” มิได้หมายความว่าเป็นคนปลีกวิเวกหรือหยิ่งผยอง แต่เป็นเพราะเขาเลือกสรรและปล่อยวางสิ่งต่างๆ ที่ไม่เหมือนกับผู้อื่น

ผู้คนทั่วไปติดอยู่กับภาพลักษณ์ภายนอก ส่วนอริยบุคคลตั้งมั่นอยู่กับความจริง  ไม่ต่อต้านและไม่คาดหวังต่อสิ่งต่างๆ  ไม่ยึดติดและไม่แบ่งแยกสิ่งใดๆ  ดังนั้น จึงสามารถกลมกลืนกับสรรพสิ่งได้อย่างเป็นอิสระ และเข้าถึงสภาวะ “ความรู้อันล้ำลึก ทำให้จิตใจไร้กังวล”

เนื้อหาบทนี้คือเสียงจากใจจริงของท่านเหลาจื่อ โดยท่านใช้สรรพนามบุรุษที่หนึ่งเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างปุถุชนและอริยบุคคล

ข้อ1.  ผู้คนหลงใหลในความรื่นรมย์หรรษาอยู่บนหอคอย ชื่นชมทิวทัศน์ยามฤดูใบไม้ผลิ ส่วนข้ารักษาจิตอันบริสุทธิ์ดุจเด็กน้อยผู้ไร้เดียงสา

ข้อ 2.  ผู้คนแข่งขันแสวงหาความมั่งคั่งเหลือเฟือ ส่วนข้ากลับวางเฉยต่อชื่อเสียงและผลประโยชน์ ราวกับลืมสิ่งเหล่านั้นไปแล้ว

ข้อ 3. ผู้คนแสวงหาความฉลาดหลักแหลม ส่วนข้าเก็บงำความสามารถและไม่โอ้อวดตน

ข้อ 4. ผู้คนชอบเอาชนะ ชอบจับผิด และชอบควบคุมผู้อื่น ส่วนข้าปฏิบัติต่อผู้คนด้วยความใจกว้างและเมตตา

ข้อ 5.  ผู้คนชอบความวุ่นวาย ชอบเข้าไปจัดการกับทุกเรื่อง ส่วนข้าดำรงอยู่ในสภาวะอู๋เหวยและรักษาความเรียบง่ายและไม่โอ้อวด

ข้อ 6. ผู้คนยึดติดกับสิ่งภายนอก ส่วนข้ารักษาจิตเดิมแท้ของตนไว้

หากมองด้วยมาตรฐานของโลกใบนี้ อริยบุคคลก็ดูเหมือนคนซื่อๆ ที่ไม่ทันคนจริงๆ

แต่ความสงบนิ่งและมั่นคงเช่นนี้ คนคนหนึ่งต้องฝึกฝนตนเองลึกซึ้งเพียงใดจึงจะเข้าถึงได้

ประโยค “พึ่งพิงมารดา ผู้หล่อเลี้ยงฟูมฟักสรรพสิ่ง” คือเสียงจากใจจริงของท่านเหลาจื่อ

เต้าเป็นสิ่งที่ทุกคนมีอยู่แล้วโดยธรรมชาติ เพียงแต่ผู้คนจำนวนมากไม่เชื่อมั่นในตนเอง แม้แต่การ “ถามใจตน” สักครั้งก็ยังไม่เคยทำ ก็รีบละทิ้งขุมทรัพย์ภายในแล้วหันไปแสวงหาจากภายนอกไปเสียแล้ว  แท้จริงแล้ว การได้พบเจอเต้าในจิต เป็นสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

แต่การพบเจออย่างแท้จริงนั้น จะไม่ปะปนด้วยความคาดหวังหรือจุดมุ่งหมายใดๆ  ตราบใดที่ยังมีความคาดหวังแอบแฝงอยู่ เราก็ยังไม่อาจพบเต้าได้ เพราะเรากำลังต่อรองหรือแลกเปลี่ยนผลประโยชน์กับเต้าอยู่

โปรดจดจำไว้ว่า ไม่มีเต้าใดที่อยู่นอกเหนือจากใจ  ใจของเราคือเส้นทางเดียวที่จะพาเรากลับสู่บ้านแห่งจิตวิญญาณ  มีเพียงการหวนกลับสู่ใจของตนเองเท่านั้น จึงจะหวนกลับสู่รากเดิมแท้ได้ และนี่คือความสุขอันยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 20 กรกฎาคม 2569 🌹🌹🌹