สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 17 กรกฎาคม 2569

 🌹หวนคืนสู่เต้าในทุกแห่งหน และเป็นอิสระอยู่ทุกขณะ

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เนื้อหา “ล่องลอยไป เหมือนคลื่นทะเล  ล่องลอยไป เหมือนลมพัดโหมโดยไร้จุดหมาย”

ประโยค “ล่องลอยไป เหมือนคลื่นทะเล” หมายถึงคลื่นน้ำที่เคลื่อนไหวอย่างเนิบช้าและอ่อนโยน ใช้พรรณนาถึงความสงบและผ่อนคลาย  และประโยค “ล่องลอยไป เหมือนลมพัดโหมโดยไร้จุดหมาย” หมายถึงเสียงลมที่พัดแผ่วเบา ใช้พรรณนาถึงความพลิ้วไหว เป็นอิสระ และไร้การยึดติด  ประโยคเหล่านี้หมายความว่า ผู้ดำรงอยู่ในเต้าย่อมมีจิตใจดุจมหาสมุทร กว้างใหญ่ไร้ขอบเขต แม้จะมีคลื่นลมรุนแรงและพายุโหมกระหน่ำ แต่เมื่อผ่านพ้นไปแล้ว มหาสมุทรก็ยังคงกว้างใหญ่และลุ่มลึกเช่นเดิม  จิตใจของผู้มีเต้ายังเปรียบดั่งสายลมอันบริสุทธิ์ ทั้งพริ้วไหวไปตามลมและโบยบินอย่างอิสระไร้จุดสิ้นสุด  ไม่ยึดติดว่ามาจากที่ใด ไม่ยึดติดว่าจะสิ้นสุดที่ใด และไม่สำคัญว่าจะเป็นหรือตาย สภาวะจิตที่ทะลุปรุโปร่งและเป็นอิสระเช่นนี้ เกิดจากการที่เขาได้ละทิ้งความรู้ทางโลกที่คอยจะครอบครองทุกสิ่ง  เขาไม่อวดภูมิปัญญาของตน และไม่ยึดติดกับรูปแบบภายนอก  ไม่ยึดอยู่กับ “มี” และไม่ติดค้างอยู่กับ “ไม่มี” เมื่อปล่อยวางทั้ง “มีและไม่มี”  จึงจะเข้าถึงเต้ายิ่งใหญ่ได้  ดังนั้น จึงกล่าวว่า “ล่องลอยไป เหมือนคลื่นทะเล  ล่องลอยไป เหมือนลมพัดโหมโดยไร้จุดหมาย”  

ความราบรื่นและอุปสรรคในชีวิต แม้จะดูไม่เที่ยง แต่แท้จริงกลับเผยให้เห็นพลังชีวิต  เมื่อเรื่องราวต่างๆ เกิดขึ้น แทนที่จะบ่นก่นตัดพ้อต่อสถานการณ์หรือพยายามเปลี่ยนแปลงผู้อื่น มิสู้มองเส้นทางตรงหน้าให้ชัด และทำหน้าที่ตรงหน้าให้ดีที่สุดจะดีกว่า  ชีวิตเปรียบดั่งมหาสมุทรที่เต็มไปด้วยคลื่นลม เราไม่อาจหยุดคลื่นลูกใหญ่ไม่ให้มา แต่เราสามารถเรียนรู้ที่จะขึ้นกระดานโต้คลื่นแล้วพุ่งไปตามกระแสคลื่นได้อย่างอิสระ  ไม่ว่าจะเผชิญกับสิ่งใด จงใช้ความสงบรับมือกับความเคลื่อนไหว และค้นหาเสาค้ำจุนอันมั่นคงภายในตน นั่นคือการฝึกฝนความสามารถที่พึ่งพาตนเองได้ สร้างทัศนคติที่มุ่งพัฒนาให้ดียิ่งขึ้นอยู่เสมอ และขัดเกลาจิตใจให้มั่นคงไม่หวั่นไหว

เมื่อมีเสาค้ำจุนเหล่านี้แล้ว แม้ต้องเผชิญพายุโหมกระหน่ำ ก็ยังสามารถยืนหยัดได้อย่างมั่นคง

ชีวิตนี้ มนุษย์ควรฝึกฝนตนเองให้สามารถวางใจและไม่สะทกสะท้านท่ามกลางความเปลี่ยนแปลง ค้นหาความสมดุลท่ามกลางชีวิตที่ลุ่มๆดอนๆ  และสร้างความเข้มแข็งแต่ยืดหยุ่นผ่านการยอมรับสิ่งต่างๆที่เข้ามาในชีวิตตามความเป็นจริง  ประโยค “ล่องลอยไป เหมือนคลื่นทะเล” คือการใช้ความสงบลุ่มลึกดุจทะเลในการฝึกความตั้งมั่นของจิต  ส่วนประโยค “ล่องลอยไป เหมือนลมพัดโหม” คือการใช้ความอิสระดุจสายลมในการฝึกการปรับตัวต่อทุกสถานการณ์

ผู้ดำรงอยู่ในเต้ามีใจที่กว้างพอที่จะโอบรับทั้งภูเขาและมหาสมุทร สงบนิ่งและกว้างไกลไร้ขอบเขต  กระทำสิ่งใดก็ไม่ติดขัด เป็นอิสระดุจสายลม  มีเพียงเช่นนี้เท่านั้น จึงจะสามารถหวนคืนสู่เต้าในทุกแห่งหน และเป็นอิสระอยู่ทุกขณะ

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 17 กรกฎาคม 2569 🌹🌹🌹