สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 2 สิงหาคม 2568

🌹การให้อภัยผู้อื่น คือการเมตตาต่อตนเอง

การให้อภัยคือ “ยาถอนพิษ” ของชีวิต

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

ท้องฟ้ามีทั้งเงามืดและแสงสว่าง มหาสมุทรมีทั้งคลื่นเชี่ยวกรากและความสงบ ทั้งหมดนี้สามารถให้อภัยกันและกันได้อย่างสงบนิ่ง ให้อภัยต่อความไม่เที่ยงที่ผันแปรอยู่ตลอด ให้อภัยต่อต้นเหตุที่ก่อความเศร้าสลด จึงไม่ต้องทนทุกข์อีก

 แท้จริงแล้ว การให้อภัยก็คือการยอมรับ โลกนี้เป็นเช่นนี้แล เมื่อยอมรับแล้วก็จบสิ้น แต่หากต่อต้านแล้วก็ต้องเวียนกลับมาอีก การให้อภัยไม่ใช่เป็นการปลดปล่อยคนอื่นไป แต่คือการไถ่ถอนตนเองต่างหาก

 ในชีวิตนี้ สิ่งที่ทำร้ายตนเองร้ายแรงที่สุด ไม่ใช่คนนอก แต่เป็นความขุ่นเคืองที่คั่งค้างในใจ เมื่อความโกรธมา ความโชคดี บุญวาสนา ทรัพย์สิน ก็หนีหาย ชีวิตจะไม่ทุกข์ได้อย่างไร จงอย่าได้เกลียดชังผู้ใดเลย  มิฉะนั้นจะสูญเสียสติในการตัดสินใจ  

ไม่มีผู้ใดทำให้เราทุกข์ได้ สิ่งที่เราวางไม่ลง คือตนเองที่วางไม่ลง  จงให้อภัยเถิด การให้อภัยคือการเยียวยาจิตตน และเป็นการอำลาความหลัง ก่อนนอนจงให้อภัยทุกสิ่ง เมื่อตื่นขึ้น ก็จงอย่าได้ถามถึงอดีตอีกเลย เมื่อเรื่องไม่ได้ดั่งใจ  จงโกรธให้น้อย ทำใจสงบเยือกเย็น แล้วความโชคดีนับร้อยจะรวมตัวกันเอง

🌹อรุณสวัสดิ์  อย่าได้ด้อยค่าความสามารถของตน คุณงามความดีทั้งปวงในโลกนี้ ไม่มีสิ่งใดที่ 

“ทำไม่สำเร็จ” และไม่มีผู้ใดในโลกนี้ที่ไร้ความสามารถ มีแต่ “ไม่ยินยอมทำ” เท่านั้นเอง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ วันที่ 16 มิถุนายน 2568 🌹🌹🌹