สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 19 สิงหาคม 2568

🌹   เมื่อเกื้อกูลผู้อื่น ตนเองจึงสมบูรณ์ไปด้วย

  "ความสำเร็จ" เผาผลาญพลัง แต่ "การถอนตัว" กลับสะสมพลัง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เนื้อหา “มิสู้ถอนตัวเมื่อสัมฤทธิ์ผล นี่คือวิถีเต้าเอย”

ประโยคนี้หมายถึง ในธรรมชาติ เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นถึงจุดสูงสุดก็เริ่มคล้อยต่ำลง เมื่อพระจันทร์เต็มดวงก็เริ่มเปลี่ยนเป็นเสี้ยว ไม่มีใครยืนอยู่บนจุดสูงสุดได้ตลอด ทุกสิ่งต้องหมุนเวียนเปลี่ยนกลับ จึงรักษาสมดุลได้ ดังนั้น ความเป็นมนุษย์ต้องหลีกเลี่ยงความเต็มล้น ไม่ควรหลงใหลในแสงเรืองรองของเกียรติยศสูงสุด แต่ควรเว้นช่องว่างอย่างพอเหมาะ จึงอิสรเสรี นี่แหละคือ “มิสู้ถอนตัวเมื่อสัมฤทธิ์ผล นี่คือวิถีเต้าเอย”

ข้อ 1. “ความสำเร็จ” เผาผลาญพลัง   "การถอนตัว" กลับสะสมพลัง

 “เต้าเต๋อจิง” บทที่ 40 กล่าวว่า “ทวนวิถี คือการเคลื่อนไหวของเต้า” เมื่อถึงที่สุดย่อมหวนกลับ นี่คือกฎเหล็กแห่งจักรวาล แต่ผู้คนกลับมอง “ความสำเร็จ” เป็นจุดสิ้นสุด แต่หารู้ไม่ว่า “การถอนตัว” ต่างหากคือจุดเริ่มต้น แท้จริงแล้ว “ความสำเร็จและการถอนตัว” เป็นคู่สมดุลกัน เมื่อประสบความสำเร็จ ภายนอกดูคล้ายยืนอยู่จุดสูงสุด แท้จริงแล้วพลังภายในได้ถูกเผาผลาญจนหมดสิ้น หากไม่เริ่มใหม่ ต่อไปย่อมยากจะดำรงอยู่ แต่เมื่อถอนตัวอย่างมีสติ ถึงแม้ภายนอกดูเหมือนถอยหลัง แท้จริงแล้วคือการสะสมพลังให้มั่นคงก่อน แล้วค่อยปลดปล่อยออกไปอย่างทรงพลัง จึงสร้างรากฐานมุ่งสู่ความสูงสุดใหม่ เหมือนคอมพิวเตอร์ที่ต้องล้างหน่วยความจำเป็นระยะ ๆ  จึงจะทำงานราบรื่นขึ้น ชีวิตคนเราก็เช่นกัน ต้อง “ชำระล้างจิต” ในจังหวะที่เหมาะสม จึงจะเดินหน้าได้อย่างเบาสบาย

ข้อ 2. เมื่อยืมแล้วคืน ย่อมยืมอีกไม่ยาก

 “เต้าเต๋อจิง” บทที่ 41 กล่าวว่า “มีเพียงเต้าเท่านั้น ที่ชำนาญการให้ และส่งเสริมเกื้อกูลสู่ผลสำเร็จ”   เต้าเพียงให้อย่างเดียว ไม่เคยเรียกร้องอันใด เต้าเพียงค้ำจุน แต่ไม่เคยอวดผลงาน เหตุเพราะทุกสิ่งมิใช่เป็นของตนเพียงผู้เดียว แต่เป็นของสรรพชีวิตทั้งมวล

 ผู้รู้แจ้งเต้าย่อมตระหนักรู้ถึงการ “มิสู้ถอนตัวเมื่อสัมฤทธิ์ผล” เพราะรู้แจ้งในตนว่า ความสำเร็จทั้งหลายย่อมมิได้มาจากความสามารถของตน แต่เป็นพลังที่หยิบยืมจากสรรพชีวิตต่างหาก เพราะฉะนั้น เมื่อยืมแล้วก็ควรคืนกลับไป เมื่อเป้าหมายสำเร็จแล้ว ควรส่งคืนพลังที่ยืมมาให้แก่สรรพชีวิต เพื่อแบ่งปันความสำเร็จนั้นให้กับทุกคน หากคิดหยิบฉวยผลงานของฟ้า เปรียบเสมือนยืมแล้วไม่คืนกลับไป สุดท้ายย่อมต้องถูกคิดบัญชี และคราวหน้าหากจะยืมอีก ย่อมยากที่ฟ้าจะให้ยืม

 “มิสู้ถอนตัวเมื่อสัมฤทธิ์ผล” เป็นภาพของการเคลื่อนไหวของเต้า แต่แก่นแท้คือ    เต้ามิเคยหยุดนิ่ง มุ่งมั่นเสมอจึงดำรงอยู่นิรันดร์ ปรับตัวสู่ความเป็นศูนย์อยู่ตลอดเวลา จึงก้าวไกลขึ้นอย่างไม่สิ้นสุด ดั่งปล้องไผ่ที่เติบโต เมื่อสูงขึ้นทีละนิ้ว ก็จะต้องสลัดเปลือกเก่าออกก่อน  ชีวิตมนุษย์ก่อนที่จะพัฒนาในแต่ละย่างก้าว ก็จะต้องปล่อยวางอดีตให้ได้ก่อน ดังนั้น ความคิดที่ยึดติดไม่ปล่อย ย่อมไม่สอดคล้องกับกฎเต้า หากฝ่าฝืนเต้าย่อมเจอแรงต้าน แต่เมื่อสอดคล้องเต้าย่อมได้รับแรงส่งเสริม

🌹อรุณสวัสดิ์  อย่าได้ด้อยค่าความสามารถของตน คุณงามความดีทั้งปวงในโลกนี้ ไม่มีสิ่งใดที่ 

“ทำไม่สำเร็จ” และไม่มีผู้ใดในโลกนี้ที่ไร้ความสามารถ มีแต่ “ไม่ยินยอมทำ” เท่านั้นเอง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ วันที่ 4 กรกฎาคม 2568 🌹🌹🌹