สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 19 มีนาคม 2569

🌹กายนี้ย่อมมีวันสิ้นสุด แต่ดวงประทีปยังสามารถส่องสว่างได้ยาวนาน

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เมื่อจิตไร้การแบ่งแยก ทุกสิ่งล้วนคือความรัก

เนื้อหา “เมื่อสอดคล้องธรรมชาติ จึงสอดคล้องเต้า”

 ประโยคนี้หมายความว่า เมื่อคุณธรรมล้ำลึกของมนุษย์เชื่อมประสานกับฟ้าดิน เกื้อหนุนให้สรรพสิ่งหวนคืน ก็ย่อมประสานเป็นหนึ่งกับเต้า นี่คือความหมายของ “เมื่อสอดคล้องธรรมชาติ จึงสอดคล้องเต้า” 

การ “เมื่อสอดคล้องธรรมชาติ จึงสอดคล้องเต้า” ต้องดำรงอยู่ด้วยสภาวะไร้อัตตา        “ไร้อัตตา” มิใช่การปฏิเสธตนเอง แต่คือการรื้อถอนกำแพงระหว่าง “ฉัน” กับโลกใบนี้  เมื่อใดที่ตระหนักรู้ว่า “ฉันกับโลกใบนี้คือหนึ่งเดียว” ก็จะไม่ใช้ผลได้ผลเสียเป็นมาตรวัดอีกต่อไป หากแต่ใช้ความรักเป็นแรงขับเคลื่อนต่างหาก เมื่อเห็นผู้อื่นเติบโต เราก็พลอยยินดีดุจเป็นเกียรติของตน เมื่อเห็นผู้อื่นทุกข์ เราก็ร่วมทุกข์กับเขา การกระทำของเราจึงเปี่ยมด้วยเมตตาและพลังโดยธรรมชาติ   “ไร้อัตตา” คือประสบการณ์อันล้ำลึก เมื่อใจไร้การแบ่งแยก ทุกสิ่งล้วนคือความรัก

ความรักของ “เมื่อสอดคล้องธรรมชาติ จึงสอดคล้องเต้า”  คือสภาวะแห่ง “เต้าเจริญรอยตามธรรมชาติ”  เป็นสภาวะที่ลื่นไหลไปตามธรรมชาติ ไม่เลือกสรรเป้าหมาย ไม่เรียกร้องการตอบแทน และไม่แบ่งเขาแบ่งเรา ดุจแสงอันอบอุ่นและสงบที่ส่องสว่างทุกชีวิต

บทที่ 5 กล่าวว่า “ฟ้าดินไร้เมตตา เห็นสรรพสิ่งเป็นเช่นหุ่นฟาง”  ความรักของ “เมื่อสอดคล้องธรรมชาติ จึงสอดคล้องเต้า” มิใช่เพียงอารมณ์ความรู้สึก แต่คือการให้สรรพสิ่งดำรงอยู่ภายในความรักของเรา นั่นคือพลังชนิดหนึ่ง และเป็นทัศนคติที่มองโลกใบนี้  ความรักเช่นนี้ไม่ต้องการเหตุผล เพียงไหลลื่นไปอย่างอิสระ เพราะทุกสิ่งล้วนเป็นส่วนหนึ่งของตนเอง

“เมื่อสอดคล้องธรรมชาติ จึงสอดคล้องเต้า”  มิใช่ให้เราปลีกวิเวก หากคือการอยู่กับปัจจุบันขณะอย่างจดจ่อ  นี่มิใช่เป็นการยกตนเหนือผู้อื่น แต่คือการอยู่ร่วมกับสรรพชีวิตอย่างธรรมดาสามัญ  แท้จริง เราเองคือความรักแต่ดั้งเดิมอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องออกไปแสวงหาความรักจากภายนอก  เมื่อสัมผัสรู้เห็นความจริงข้อนี้ได้ การแสวงหาทั้งปวงย่อมยุติลง และใจก็จะกลับมาพักอยู่ในความรักอีกครั้ง  ความรัก คือหนทางกลับบ้าน

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 19 มีนาคม 2569 🌹🌹🌹