สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 19 กันยายน 2568

🌹 ผู้มีคุณธรรมย่อมได้สิ่งที่คู่ควร

  สิ่งที่เราวางลงได้เท่านั้น จึงจะเป็นของเราจริงๆ

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

 เนื้อหา  “เกื้อกูลโดยไม่หวังผล”

 “เกื้อกูลโดยไม่หวังผล” หมายความว่า เต้าให้กำเนิดสรรพสิ่ง แต่ไม่เคยเห็นว่าตนมีบุญคุณใดๆ  อริยบุคคลมีคุณธรรมอันแผ่ไปทั่วทุกสรรพสิ่ง แม้มีผลงานแต่ก็ลืมผลงาน แม้มีคุณธรรมแต่ก็ลืมคุณธรรม ไม่เคยนำสิ่งเหล่านี้มาเป็นข้ออ้างเพื่อเรียกร้องสิ่งตอบแทน นี่คือความหมายของ “เกื้อกูลโดยไม่หวังผล”  

คำว่า “หวังผล” หมายถึงการพึ่งพาเป้าหมาย ต้นไม้หากรากหยั่งลึก ก็สามารถยืนหยัดท่ามกลางลมฝนได้ คนเราถ้าจำเป็นต้องพึ่งพาสิ่งอื่น แสดงว่าภายในยังขาดแคลน จึงต้องหาพลังภายนอกมาช่วยประคับประคอง  แม้จะพึ่งพาความสำเร็จในอดีตของตน ก็เท่ากับไม่ได้อยู่กับปัจจุบันขณะ และหากวันหนึ่งสิ่งที่พึ่งพานั้นไม่ได้รับการยอมรับอีก จะทำอย่างไร  ถ้าทุกคนติดอยู่ในอดีต แล้วใครจะเป็นผู้สร้างอนาคต บนเส้นทางชีวิต ถ้าเราสามารถสร้างปีกบินเองได้ แล้วจะมองหาบันไดให้ลำบากไปไย

มนุษย์อยู่กับปัจจุบันเท่านั้น อดีตผ่านไปแล้ว อนาคตยังมาไม่ถึง สิ่งที่เรายึดไว้ได้จริง ๆ มีเพียงความคิดและความรู้สึกเท่านั้น  หลายครั้ง เรื่องราวต่างๆ มิได้กักขังเรา แต่ความไม่ยอมปล่อยต่างหากคือคุกขังใจ  การอยู่กับปัจจุบัน คือการทำให้ใจตั้งมั่น การ “ตั้งมั่น” ไม่ได้หมายถึงนอนนิ่ง แต่คือการตื่นรู้อยู่เสมอจึงไม่ยึดติด ไม่หลบหนี  วางใจอยู่กับสิ่งที่ทำตรงหน้า ไม่ถูกความหวังยึดไว้ ไม่ถูกความกลัวกดทับ ไม่ว่าโลกภายนอกจะเป็นอย่างไร จิตภายในย่อมมั่นคง

หากมนุษย์ไม่ยึดติดต่อผลได้ผลเสีย ไร้ยึดติดจึงอิสระ

"เต้าเต๋อจิง" บทที่ 24 กล่าวว่า “ผู้เข้าใจว่ารู้ กลับเข้าใจได้ไม่กระจ่าง ผู้ถือตนถูกต้อง กลับมิได้รับการยกย่อง ผู้อวดตนกลับไม่พบความสำเร็จ ผู้ผยองตนกลับไม่ยั่งยืน  พฤติกรรมเหล่านี้ในทัศนะของเต้าแล้ว คือเนื้อร้ายเศษขยะ ผู้คนรังเกียจเหยียดหยาม ดังนั้นผู้มีเต้า ไม่พึงกระทำ”  ชีวิตต้องรู้จักกุม “ขอบเขต” ให้ดี กินอิ่มแล้วยังกินต่อ ย่อมทำให้ท้องเสีย  สำเร็จแล้วไม่วางมือ กลับกลายเป็นภาระ ผู้ที่ควบคุม “ขอบเขต” ไม่ได้ ยิ่งอ้างตนมากยิ่งไม่มีใครเข้าใจ ยิ่งคิดว่าตนถูกยิ่งไม่โดดเด่น ยิ่งโอ้อวดความดียิ่งไม่มีคุณธรรม และยิ่งหลงตนก็ยิ่งไม่ยั่งยืน

ดังนั้น “เกื้อกูลโดยไม่หวังผล” คือการรักษาสมดุล บนเส้นทางแห่งการดิ้นรนอย่างเพียรพยายาม ต้องทำให้เต็มกำลัง แต่บนเส้นทางแห่งการฝึกจิต กลับต้องมีความกล้าที่จะปล่อยวาง แท้จริงแล้ว วางลงได้เท่านั้น จึงจะเป็นของเราจริงๆ

🌹อรุณสวัสดิ์   ชีวิตมีไว้ มิใช่ให้ใช้อย่างรีบเร่งร้อนรน แต่จะต้องไปสัมผัสถึงความรู้สึกในขณะที่เดินทาง เมื่อยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางหุบเขาและท้องนภา สงบนิ่งคือกระจกสะท้อนใจของฉัน  เมื่อยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางผลได้ผลเสีย เพียงมีหนึ่งจิตแห่งความดีงาม ก็เพียงพอจะสร้างความสุขได้ยาวนาน  เมื่อยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางสายน้ำและขุนเขา เรามักจะได้พบกับตัวตนที่แท้จริงของเราเอง 

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ วันที่ 3 สิงหาคม  2568 🌹🌹🌹