สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 18 ธันวาคม 2568

🌹ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

ไม่ว่าจะเป็น “ทะนุถนอมโลกใบนี้” หรือ “รักโลกใบนี้” ก็ตาม ล้วนต้องใส่ใจร่างกาย เมื่อกายยังอยู่ เต้าจึงปรากฏ แต่เมื่อกายดับ เต้าก็ไม่สามารถประจักษ์สู่สายตา  บทที่ 11 กล่าวว่า   “ มี อำนวยความสะดวก ไม่มี ก่อบทบาทนั่นเอง” กายสังขารที่มีรูป จะเกิดความมหัศจรรย์ได้มากน้อยเพียงใด อยู่ที่ใจเป็นผู้กำกับ ดังนั้น ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว

 เหตุผลตามหลักเต้า 1. ร่างกายไม่ใช่ของ “ฉัน” เราแค่หยิบยืมมาใช้

 “ทะนุถนอมโลกใบนี้ดุจทะนุถนอมร่างกายตน” หมายความว่า ร่างกายอันล้ำค่านี้ไม่ใช่ของตน แต่เป็นของคนทั่วหล้า ร่างกายนี้คือศาสตราวุธที่ฟ้ามอบให้ เพื่อทำภารกิจและเติมเต็มลิขิตสวรรค์  

“คนทั่วหล้าจึงมอบโลกใบนี้ให้เขาดูแล” หมายความว่า เมื่อกายสังขารมีรูป จึงต้องมีเกิด แก่ เจ็บ ตาย ไม่อาจยืนยง แต่ในศตวรรษนี้ เราจำเป็นต้องใช้กายนี้ให้คุ้มค่า เพื่อทำหน้าที่ให้สมบูรณ์  ดังนั้น ร่างกายอันเป็นศาสตราวุธนี้ เราเพียงหยิบยืมมาใช้ หาใช่เจ้าของไม่

เหตุผลตามหลักเต้า 2. การทะนุถนอมกายสังขารที่ดีที่สุดคือการทุ่มเทเพื่อรับใช้คนทั่วหล้าอย่างสุดใจ

 “รักโลกใบนี้ดุจรักตนเอง”  หมายถึง “กายที่ถูกใช้เพื่อประโยชน์ส่วนรวม จึงได้รับการหล่อเลี้ยงที่ดีที่สุด” การใช้ศักยภาพของตนอย่างถึงที่สุด คือวิถีสูงสุดในการบำรุงเลี้ยงชีวิต 

 “คนทั่วหล้าจึงฝากโลกใบนี้ให้เขาดูแล” หมายถึง หากคนคนหนึ่งวางทิฐิลงแล้วไปรับใช้

ปวงชน พวกเขาเหล่านั้นจะหวนกลับมาอุ้มชูเขาเอง เมื่อเขารักปวงชน ปวงชนย่อมยินดีปกป้องเขา เมื่อเขาไม่แสวงหาประโยชน์ส่วนตน ผู้อื่นย่อมยินดีติดตามเขา เมื่อเขาถ่อมตน ไม่แก่งแย่ง โลกใบนี้ย่อมยินดีฝากให้เขาดูแล  เมื่อคนเรารับใช้คนทั่วหล้าอย่างสุดจิตสุดใจ ช่องทางสื่อสารกับฟ้าดินจะเปิดออก พลังแห่งสวรรค์จะหลั่งไหลมาหล่อเลี้ยงอย่างไม่ขาดสาย  “การบำรุงเลี้ยงจากสวรรค์” ล้ำค่ายิ่งกว่าการบำรุงใดๆ  ดังนั้น ร่างกายนี้เองคือสถานฝึกฝนอันแท้จริง  สภาพของกายที่ปรากฏ คือภาพสะท้อนจากภายใน  ประสิทธิผลที่ปรากฎออกมาจากกาย คือการแสดงออกของความเชื่อความศรัทธาที่ภายใน  ดังนั้น ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว การฝึกฝนหลอมหล่อ สำคัญอยู่ที่การฝึกใจ

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 18 ธันวาคม 2568 🌹🌹🌹