สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 17 มิถุนายน 2568

🌹อยู่ร่วมกับสรรพชีวิตอย่างกลมกลืน ย่อมได้รับการคุ้มครองจากสรรพชีวิต

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เนื้อหา  “อยู่เหนือความเป็นตาย ผลได้เสีย จึงรักษาชีวิตไว้ได้”

ประโยคนี้หมายความว่า อริยบุคคลไม่เคยยกตนข่มผู้อื่น ไม่เคยคิดตนสูงส่ง ไม่ทำร้ายแม้เงาของผู้คน เพราะเขาไม่เอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง คิดแต่จะปกป้องสรรพชีวิตและรักษาความกลมเกลียวของส่วนรวม  ด้วยเหตุนี้ ผู้คนทั้งปวงจึงได้รับความเมตตา จึงไม่มีผู้ใดปรารถนาจะทำร้ายเขาเลย สุดท้ายแล้ว เขารอดพ้นและดำรงอยู่ได้ เพราะเขายกระดับสู่ “อยู่เหนือความเป็นตาย ผลได้เสีย”  นี่แหละคือความหมายของ “อยู่เหนือความเป็นตาย ผลได้เสีย จึงรักษาชีวิตไว้ได้”

เหตุใดอริยบุคคลจึง ไม่ห่วงตนเอง และวางตนเหนือความหวาดกลัวทั้งปวง แต่กลับดำรงชีวิตได้อย่างมั่นคง คำตอบคือ ผู้ใดอยู่ร่วมกับสรรพชีวิต ย่อมได้รับการคุ้มครองจากสรรพชีวิตนั่นเอง

ประการแรก ผู้ไร้อัตตา ย่อมไร้ความทุกข์ “เต้าเต๋อจิง” บทที่ 13 กล่าวว่า “หากข้าไร้อัตตา จะมีภัยได้อย่างไร” ร่างกายเป็นเพียงภาชนะของเต้า เป็นเพียงเรือที่ใช้ข้ามฝั่ง อริยบุคคลจึงใช้ร่างกายของตนอย่างเหมาะสมเพื่อแสดงคุณค่า  จึงไม่หวั่นไหวว่าจะถูกโปรดปรานหรือเหยียดหยาม  ดังนั้น ถึงแม้อริยบุคคลจะเคารพร่างกายตน แต่ก็ไม่ยึดติด เขาระแวดระวังภัย แต่ไม่ตื่นตระหนก การวางตนอยู่เหนือความเป็นตายแบบนี้  กลับกลายเป็น  “ยาสวรรค์บำรุงกาย” อย่างยอดเยี่ยมที่สุด

ทว่าผู้คนมักหวงแหนร่างกายดุจชีวิต  จึงกลัวเจ็บ กลัวตาย และกลัวว่าตนจะลำบาก จึงให้ความสำคัญต่อสารอาหารและอาหารเสริมเป็นอย่างมาก แต่กลับเพิกเฉยต่อหน้าที่การทำงาน และความรับผิดชอบต่อครอบครัว จึงเข้าใจผิดว่านั่นแหละคือการดูแลสุขภาพที่แท้จริง หารู้ไม่ว่าการทะนุถนอมร่างกายจนเกินเหตุ กลับกลายเป็นการพลิกสลับความสำคัญก่อนหลัง คิดว่า “การไม่ทำอะไรเลย” คือการดูแลตัวเองที่ดีที่สุด ไม่รู้ว่า เมื่อร่างกายไม่มีภารกิจอันใดให้ทำ จิตใจก็จะเริ่มฟุ้งซ่าน ดังนั้น  ยิ่งกลัวว่าตัวเองจะลำบาก ร่างกายกลับยิ่งอ่อนแอ ยิ่งยึดมั่นในตัว “ฉัน” ชีวิตกลับยิ่งติดขัด

ประการที่สอง ความอ่อนโยนย่อมมีขอบเขต แต่พลังแท้จริงไร้รูป “เต้าเต๋อจิง” บทที่ 79 กล่าวว่า “กฎธรรมชาติไม่นับญาติ ชอบช่วยเหลือผู้มีคุณธรรม”  ทุกสิ่งในโลกคือผลมาจากกฎแห่งกรรม แม้อริยบุคคลจะวางตนเหนือความหวาดกลัว แต่เขาไม่ได้ประมาท เป็นเพราะเขาไม่เคยหว่านเมล็ดแห่งความชั่ว จึงไม่ต้องรับผลแห่งความทุกข์ในภายหลัง

ที่นี่ คำว่า “ชอบช่วยเหลือ” ใน “ชอบช่วยเหลือผู้มีคุณธรรม” ไม่ใช่หมายถึงความดีที่ตรงกันข้ามกับความชั่ว หรือธรรมะที่ตรงกันข้ามกับอธรรม แต่หมายถึงผู้ที่สอดคล้องกับเต้าต่างหาก หากเข้าใจว่าเป็นความดี  ก็อาจถูกมองว่าอ่อนแอและถูกรังแกได้  แต่ถ้าเข้าใจ       “ความดีงามที่สอดคล้องกับเต้า” ก็จะเห็นว่า วิถีแห่งฟ้านั้นไม่ลำเอียง เพราะยุติธรรมและไร้ตัวตน จึงรักได้อย่างไม่มีขอบเขต ดังนั้น ผู้ที่อยู่ร่วมกับเต้าอย่างชาญฉลาด จะอ่อนโยนแต่มีหลักการ อบอุ่นแต่ไม่ตามใจ   “ความดี” แบบนี้ทรงพลัง ไม่ใช่จากรูปลักษณ์ภายนอก แต่จากพลังภายในจิต  อริยบุคคลนั้นอยู่ร่วมกับเต้าอย่างเป็นธรรมชาติ การกระทำจึงนุ่มนวลดุจลมในฤดูใบไม้ผลิ แม้ไม่เคยเรียกร้องสิ่งใด แต่กลับได้เก็บเกี่ยวดอกไม้บานสะพรั่งอย่างล้นหลาม  พลังนี้อ่อนโยน แต่ทรงพลังยิ่งนัก

แท้จริงแล้ว อริยบุคคล “อยู่เหนือความเป็นตาย ผลได้เสีย จึงรักษาชีวิตไว้ได้” ไม่ใช่ปาฏิหาริย์ แต่เป็นผลมาจากกรรมที่ก่อไว้ ยิ่งเขาไม่ยึดถือความปลอดภัยของตน ผู้คนก็ยิ่งยินดีคุ้มครองเขา เพราะเขาคือสัญลักษณ์แห่งความหวังและแสงสว่าง  ดังนั้น อริยบุคคลจึงได้อยู่ร่วมกับสรรพชีวิต เพราะวางตน “อยู่เหนือความเป็นความตาย ผลได้เสีย”  หากเราสามารถประสานจิตตนกับส่วนรวมได้ เราก็ย่อมได้รับการคุ้มครองจากทั้งจักรวาลเช่นเดียวกัน

🌹อรุณสวัสดิ์ ผู้ทำคุณงามความดี ดูเหมือนเป็นคนโง่เขลาที่สิ้นเปลืองเวลาและกำลัง แท้จริงแล้ว กลับเป็นวิสัยทัศน์อันกว้างไกล ที่ถูกปลูกฝังลึกลงไปข้างใน โชคลาภและสิริมงคลกำลังให้รางวัลอันงดงามแก่เราอย่างเงียบ ๆ

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ วันที่ 2 พฤษภาคม 2568 🌹🌹🌹