สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 16 เมษายน 2569

🌹  หลักธรรมจะดีเพียงใด หากทำได้จริงจึงจะเรียกว่าได้รับจริง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

คำโบราณกล่าวไว้ว่า “โรคร้ายเข้าทางปาก เคราะห์ภัยออกจากปาก”  “ผู้นำที่ดีพึงระมัดระวังคำพูด” คือการฝึกฝนที่สำคัญยิ่งในชีวิต

ข้อ1. ใช้คำพูดสำรวจจิตตน

ชีวิตมีด่านสำคัญหนึ่ง คือการฝึกฝนความเงียบสงบ  ความเงียบสงบคือภาษาของปัญญาที่อยู่ในรูปแบบของพลังงานระดับสูง และความเงียบสงบยังเป็นสภาวะการอยู่กับปัจจุบันขณะที่ล้ำลึกยิ่งขึ้น  

บทที่ 2 กล่าวว่า “เสียงกับเสียงสะท้อนประสานกัน”  ภายในมีเสียง ภายนอกมีเสียงสะท้อน คำพูดและการกระทำที่ภายนอก ล้วนสะท้อนจากจิตภายใน  ในความเงียบสงบนั้น เราสามารถ “ใช้คำพูดสำรวจจิตตน”  เมื่อเราหันกลับมาดูแลจิตตน จิตจะยิ่งสงบ ยิ่งปรองดอง เข้าใจตนเองมากยิ่งขึ้น อีกทั้งยังเข้าใจผู้อื่นมากยิ่งขึ้น  ในเวลานั้น แม้จะมีเสียงครหาวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆนาๆ ใจก็ยังสว่างไสวอยู่ท่ามกลางหุบเขาอันว่างเปล่า

ข้อ 2 . ใช้การกระทำแทนคำพูด

ความกังวลของคนยุคปัจจุบัน ส่วนใหญ่มักเกิดจากการพูดมากแต่ทำน้อย  หากใช้การกระทำแทนคำพูด ความทุกข์กังวลในใจก็จะสลายหายไป  หากได้พบสิ่งที่ตนรักอย่างแท้จริง และจดจ่อกับสิ่งที่ตนรักอย่างเต็มที่ โลกทั้งใบก็จะสงบ  บทที่ 41 กล่าวว่า “ผู้มีระดับสูง เมื่อรับฟังเต้า จะมานะปฏิบัติตาม”  การฝึกฝนหลอมหล่อ ต้องเริ่มจากการตระหนักรู้ และสำเร็จด้วยการลงมือปฏิบัติ  หลักธรรมจะดีเพียงใด หากพูดเพียงอย่างเดียวก็ไร้ประโยชน์ ต้องทำได้จริงจึงจะได้รับ  ขุมทรัพย์แห่งปัญญา ล้วนอยู่ในการลงมือกระทำ

สิ่งที่เรียกว่า “ผู้นำที่ดีพึงระวังคำพูด”  ไม่ใช่เพียงการฝึกฝนที่คำพูด แต่คือการฝึกให้ใจและคำพูดสอดคล้องเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างแท้จริง  เมื่อใจสงบเยือกเย็น ดุจสายน้ำเล็กๆที่ไหลริน ก็จะเกิดพลังแห่งความสงบขึ้นเอง  เมื่อคำพูดสั้นๆแต่หนักแน่น เหมือนทองคำเมื่อกระแทกพื้นจึงจะมีน้ำหนักดุจพันชั่ง พูดมากไม่สู้ทำใจให้สงบ อธิบายพร่ำเพรื่อมิสู้ลงมือปฏิบัติ ทำได้จริงจึงเรียกว่าได้รับอย่างแท้จริง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 16 เมษายน 2569 🌹🌹🌹