สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 15 กันยายน 2568

🌹 การเดินตามทางแห่งเต้า คือ “การลงทุน” ที่มีประสิทธิภาพ

สูงสุดในชีวิต

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

 หกคำถามจากสวรรค์ของบทนี้ คือหัวใจสำคัญในการรู้แจ้งและปฏิบัติเต้า

1. “รวมเป็นหนึ่งกายกับใจ ไม่แยกกันได้ไหม” คือการที่ต้องสำรวมกายใจ ไม่ปล่อยให้พลังชีวิตกระจัดกระจาย รับรู้และกระทำให้เป็นหนึ่งเดียว ให้กายใจแนบแน่นกับเต้าเสมอ   ในทางปฏิบัติ ควรอ่าน “เต้าเต๋อจิง” ทุกวันเพื่อกลับมาเทียบกับตนเอง เพราะการอ่าน “เต้าเต๋อจิง” ก็คือการอ่านตนเอง การปฏิบัติตาม “เต้าเต๋อจิง” คือการเป็นตนผู้มีเต้า

2. “รักษาพลังให้อ่อนละมุน ดุจทารกน้อยได้ไหม” คือการที่ต้องเก็บรักษาพลังไว้ภายใน ปลุกความกลมเกลียวปรองดองจากภายใน จึงจะทำให้กายใจอ่อนโยนและยืดหยุ่น   ในทางปฏิบัติ ควรเต้นรำ รำมวย กายบริหารในแบบฉบับของ “เต้าเต๋อจิง” ใช้ร่างกายเป็นสนามฝึกเต้าทุกวัน เป็นวิถีแห่งธรรมที่เข้าถึงได้ง่าย

3. “ชำระล้างจิตใจ ให้ไร้จุดด่างพร้อยได้ไหม” คือการที่ต้องใช้จิตเป็นกระจกเงาคอยชำระล้างอยู่เสมอ ฝึกฝนความสามารถในการแปรเปลี่ยนความขุ่นมัวให้กลายเป็นใสกระจ่าง   ในทางปฏิบัติ ควรเขียน “จดหมายหนึ่งเดือนหนึ่งฉบับ” เพื่อย้อนทบทวนกระบวนการของจิต เมื่อมีสติเป็นผู้นำทาง การปฏิบัติย่อมก้าวหน้าอย่างแกร่งกล้า

4. “ปกครองชาติและรักประชา คล้อยตามอู๋เหวยได้ไหม” คือการที่ต้องเปล่งประกายคุณสมบัติเต้า ฝึกใช้ “ไร้อัตตา” ปฏิบัติทุกสิ่งเพื่อผู้อื่น  ฝึกการตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ ชาติ สังคม และสรรพชีวิตในระหว่างการรับใช้  การเรียนรู้และประยุกต์ใช้ “เต้าเต๋อจิง” เต็มไปด้วยความอบอุ่นและกลมเกลียวสมานฉันท์ การทำตนให้ดี คือการพิสูจน์คำสอนของคัมภีร์นี้ได้ดีที่สุด

5.  “เมื่อประตูสวรรค์เปิดและปิด รักษาความสงบนิ่งว่างเปล่าได้ไหม”  คือการที่ต้องสงบนิ่ง อยู่ที่ต่ำ อ่อนโยนและให้อภัย  “การเคลื่อนไหว” คือการเผาผลาญพลัง แต่ “ความสงบนิ่ง” คือการสะสมพลัง   ในทางปฏิบัติ ควรให้เวลากับตนเองในความเงียบสงบทุกวัน ความอ่อนโยนและนิ่งเท่านั้น จึงจะเกิดการเยียวยา  ชีวิตจึงมั่นคง

6.  “เมื่อรอบรู้อย่างปราดเปรื่อง ไม่เล่นเล่ห์เพทุบายได้ไหม” คือการที่ต้องรู้แจ้งแล้วคืนกลับสู่เต้า ยิ่งกว่านั้น ต้องถ่อมตนและไม่โอ้อวด   เป้าหมายของการฝึกเต้า คือการฝึกให้เกิดความปรองดองและเกิดพลังจากภายใน แต่ไม่ใช่เพื่ออวดอ้างหรือเพื่อไปสั่งสอนผู้อื่น   ปัญญาอันยิ่งใหญ่ แท้จริงคือการลงมือปฏิบัติ พูดหนึ่งศอกไม่เท่ากับทำหนึ่งนิ้ว  การสั่งสมคุณธรรมคือหนทางแห่งเต้า  

“เต้าเต๋อจิง” นั้นใกล้ชิดชีวิตประจำวันอย่างยิ่ง การใช้ชีวิตคือสนามฝึกเต้าที่ดีที่สุด การฝึกเต้าก็เพื่อการมีชีวิตที่ดีขึ้นกว่าเดิม  เอาจิตไปจดจ่อกับการดำเนินรอยตามวิถีเต้า เอาพลังไปทุ่มเทให้กับการสั่งสมคุณธรรม  เอาแรงไปกับการบ่มเพาะคุณธรรมล้ำลึก นี่คือ “การลงทุน” ที่ทรงคุณค่าสูงสุดในชีวิต  เต้ามิได้แขวนอยู่บนฟ้า แต่อยู่ในใจเรา  หากฝึกอย่างจริงจังย่อมสำเร็จอย่างแท้จริง

🌹อรุณสวัสดิ์   ชีวิตมีไว้ มิใช่ให้ใช้อย่างรีบเร่งร้อนรน แต่จะต้องไปสัมผัสถึงความรู้สึกในขณะที่เดินทาง เมื่อยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางหุบเขาและท้องนภา สงบนิ่งคือกระจกสะท้อนใจของฉัน  เมื่อยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางผลได้ผลเสีย เพียงมีหนึ่งจิตแห่งความดีงาม ก็เพียงพอจะสร้างความสุขได้ยาวนาน  เมื่อยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางสายน้ำและขุนเขา เรามักจะได้พบกับตัวตนที่แท้จริงของเราเอง 

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ วันที่ 29 กรกฎาคม 2568 🌹🌹🌹