สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 14 สิงหาคม 2568

🌹  เพราะมี “ความว่างเปล่า” จึงจะมีพื้นที่พอให้เวียนกลับ

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

“เติมจนล้นปรี่  มิสู้เติมให้พอดี  มีดคมแหลมปลาย  คงคมได้ไม่นาน” ทั้งสองประโยคนี้      ดูเหมือนเป็นอุปสรรคที่แตกต่างกัน  แต่แท้จริง ทั้งสองประโยคนี้ได้เผยความจริงเดียวกัน

ความสมบูรณ์ของชีวิต ไม่อยู่ที่ “ความเต็มล้น” หรือ “ความแหลมคม” ภายนอก แต่อยู่ที่แก่นแท้ของ “ความว่างเปล่า” และ “ความอ่อนโยน” ภายใน

เต้าไม่สนับสนุนความล้นปรี่ เพราะความ “ว่างเปล่า” คือรากแท้แห่งความ    ต่อเนื่องเนืองอนันต์ไม่มีสิ้นสุด 

 "เต้าเต๋อจิง" บทที่ 5 กล่าวว่า “ระหว่างฟ้าดิน เหมือนกระบอกสูบลมมิใช่หรือ”          

เต้าที่ว่างเปล่า กลับรองรับสรรพสิ่งได้ แผ่นดินที่เว้นที่ว่าง จึงปลูกพืชพันธุ์นานาชนิด จิตที่สงบนิ่งว่างเปล่า จึงรองรับเต้าได้  ปัญญาของ “เติมจนล้นปรี่  มิสู้เติมให้พอดี” คือการเว้น              “ความว่าง” ให้ชีวิต “ความว่างเปล่า” คือของขวัญอันล้ำค่าของสุขภาพ ที่สามารถปลดปล่อยพลังเพื่อหล่อเลี้ยงร่างกาย  ความกลมเกลียว คือผลตอบแทนจาก “ความอ่อนโยน” เก็บความคมที่บาดเนื้อคนอื่น จึงอบอุ่นใจ  คุณธรรมหนาแน่น คือการตกผลึกจาก “ความว่าง”  ชำระล้างความคิดที่พลุ่งพล่านด้วยความโลภและยึดติด จึงแบกรับสิ่งใหญ่ได้ ความว่าง มิใช่ข้างในไม่มีอะไรเลย แต่ปูทางสู่ทุกความเป็นไปได้อย่างไร้ขอบเขต และเปิดประตูต้อนรับความไม่เที่ยง 

2. ชาญฉลาดที่สุด ดูเหมือนโง่เขลา เปรียบเสมือน “ความอ่อนโยน”                  

ทะลุพลังแห่งกาลเวลาได้

"เต้าเต๋อจิง" บทที่ 78 กล่าวว่า “ในโลกนี้ไม่มีสิ่งใดที่อ่อนนุ่มไปกว่าน้ำ ไม่มีสิ่งใดที่ทลาย

ความแข็งได้เหนือกว่าน้ำ”  น้ำสามารถเจาะหินผาได้ ไม่ใช่เพราะความคม แต่เพราะความอ่อนนุ่มที่ยืนหยัดยาวนาน  ผู้ที่บังคับขู่เข็ญผู้อื่น ภายนอกดูเหมือนแกร่ง แท้จริงจิตใจเขาอ่อนแอยิ่งนัก  ปัญญาของ “มีดคมแหลมปลาย คงคมได้ไม่นาน”  คือการแปรเปลี่ยนความโอ้อวด ลำพองตนเป็นการถ่อมตัว และเก็บความแกร่งที่ภายนอกไว้ในใจ ใช้อ่อนนุ่มทลายความแข็ง ใช้ความสงบนิ่งปราบความหุนหันพลันแล่น จึงยั่งยืน  จึงเป็นพลังแท้  

ความแกร่งของชีวิตอันแท้จริง คือจิตที่ไร้ภาระจากความล้นปรี่ และกายที่ไร้หนามที่ทิ่ม

แทงคน  "เต้าเต๋อจิง" บทที่ 20 กล่าวว่า “ผู้คนต่างรอบรู้และเข้าใจ แต่ข้ากลับสับสนและเลอะเลือน  จงเหลือพื้นที่ว่างสัก 3 ส่วนให้กับความโง่เขลาของตนเอง อีก 3 ส่วนให้กับเรื่องราวหรือเหตุการณ์ในชีวิต และอีก 3 ส่วนให้กับความเมตตาที่มีต่อผู้คน  เมื่อมี “ความว่าง” จึงสามารถใช้ท่วงท่าที่อ่อนโยนไปปฏิบัติเรื่องที่ซับซ้อนได้  และใช้สภาวจิตที่ให้อภัยไปแก้ไขความขัดแย้ง  ดังนั้น “ความว่าง” นี้ คือปัญญาอันล้ำลึกที่สามารถควบคุมจังหวะและขอบเขตได้อย่างเหมาะเจาะ

🌹อรุณสวัสดิ์  อย่าได้ด้อยค่าความสามารถของตน คุณงามความดีทั้งปวงในโลกนี้           ไม่มีสิ่งใดที่ “ทำไม่สำเร็จ” และไม่มีผู้ใดในโลกนี้ที่ไร้ความสามารถ มีแต่ “ไม่ยินยอมทำ” เท่านั้นเอง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ วันที่ 28 มิถุนายน 2568 🌹🌹🌹