สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 13 มกราคม 2569

🌹  สิ่งที่เราวางลง คือความคิดปรุงแต่ง  สิ่งที่เรามองเห็นชัด คือแก่นแท้

ของความจริง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เต้าผสานเป็นหนึ่งเดียวไม่แบ่งแยก หากจะต้องยอมรับ ก็ต้องยอมรับทั้งหมด เลือกเอา เฉพาะบางอย่าง ตามใจไม่ได้  เพราะท่านเหลาจื่อได้กล่าวว่า “สามสิ่งนี้ อยู่เหนือ คำพรรณนา ใดๆ  เพราะรวมเป็นหนึ่งเดียว มิอาจแบ่งแยก”  ประโยค “อยู่เหนือ คำพรรณนา ใดๆ” คือ ไม่จำเป็นต้องให้ทุกเสียงเข้ามาในหูเรา ถ้อยคำที่ไม่ช่วยให้เราเติบโต ปล่อยให้ผ่านไป เหมือนลมพัด แล้วก็ผ่านไปอย่างธรรมชาติ สิ่งที่ทรงคุณค่า ไม่ต้องใช้เสียงอึกทึกครึกโครม เพื่อพิสูจน์ตนเอง เราก็ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ อันใดเช่นกัน  ตั้งใจเดินในทางของตัวเอง ไม่ต้องคอยอธิบายทุกเรื่อง และไม่ต้องตอบทุกคำสงสัย  ควรนำเวลา และแรงใจของเรา ไปรดน้ำในสวนใจ ไม่ใช่เอาเวลาและกำลังไปถอนวัชพืชในสวนของผู้อื่น

 สำหรับ “เพราะรวมเป็นหนึ่งเดียว มิอาจแบ่งแยก” ของเต้านั้น เราจะฝึกอย่างไร  บทที่ 16 กล่าวว่า “เข้าถึงสุดขั้วแห่งความว่างเปล่า รักษาความนิ่งไว้” อย่ารีบตอบโต้กับทุกเรื่อง เมื่อสงบลง เราจะพบว่า ความติดพันทั้งหลายจะสลายไปเอง มีหลายเรื่องที่ไม่ต้องรีบจัดการ ก็จะคลี่คลายไปเอง

แท้จริง สิ่งที่จะต้องวางลงคือ “ความคิดปรุงแต่ง” เมื่อวางได้กลับเห็นข้อเท็จจริงของ สิ่งนั้นชัดขึ้น  ใจคนก็เหมือนน้ำต้องนิ่ง จึงใสกระจ่าง  ดังนั้น ไม่ต้องไล่ถามอดีต ทำปัจจุบัน ให้ดีก็เพียงพอแล้ว  สิ่งที่เราไม่ใส่ใจจะค่อยๆ เลือนหายไป  สิ่งที่เราใส่ใจจะวนกลับมา ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“อยู่เหนือคำพรรณนาใดๆ เพราะรวมเป็นหนึ่งเดียว มิอาจแบ่งแยก” คือการฝึกฝนท่ามกลางสังคมที่นานาจิตตัง เรียกพลังกลับคืนจากโลกที่วุ่นวาย และหันมาสำรวจจิตตน  แล้วทุกๆ เหตุการณ์จะกลายเป็นปุ๋ยหล่อเลี้ยงเราให้เติบใหญ่  เมื่อรวบรวมสมาธิได้ การ “รักษาความเป็นหนึ่ง”ได้ จึงเข้าถึงเต้าได้

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 13 มกราคม 2569 🌹🌹🌹