สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 13 กรกฎาคม 2568

🌹อยู่ที่ต่ำย่อมมีบันไดขึ้นสู่สวรรค์เอง

ใช้น้ำเป็นกระจกเงา ดำเนินตามสิ่งที่เป็นอยู่ จะเข้าใกล้เต้าได้   

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เนื้อหา " จึงใกล้เคียงเต้า”

น้ำนั้นมีคุณสมบัติสามประการ ดังนี้ มีคุณธรรมแห่งการเกื้อกูลสรรพสิ่ง มีจิตใจที่อ่อนโยนไม่ยื้อแย่ง และมีความถ่อมตนที่ชำระล้างสิ่งมัวหมอง  เพราะฉะนั้น จึงกล่าวว่าน้ำ "ใกล้เคียงเต้า"

เหตุที่น้ำยังไม่ถึงขั้นเป็นเต้า  ก็เพราะว่า เต้าไร้รูป แต่น้ำยังมีรูป แต่เพราะน้ำมีรูป จึงกลับกลายเป็นอาจารย์ที่ดีในการบ่มเพาะปัญญาให้คนรู้แจ้งเต้าได้  หากต้องการเรียนรู้จากน้ำเพื่อเข้าใกล้เต้า ต้องพยายามในสามด้าน คือ  ทำลาย "อัตตา" รักษาความถ่อมตน และเดินสู่วิถีเต้าอย่างไม่หยุดหย่อน

ด้านที่ 1  เต้ามีคุณสมบัติไร้อัตตา  การไม่ยึดติดของน้ำได้เปิดเผยจิตแห่งเต้า ดังนั้น การฝึกเต้าก็ต้องเริ่มจากการสลายอัตตา  "เต้าเต๋อจิง" บทที่ 64 กล่าวว่า  "กระทำแบบอู๋เหวย จึงไม่ล้มเหลว ไม่ยึดติดจึงไม่สูญเสีย"  น้ำไม่ยึดติด ไม่เคยจงใจว่า "ข้าจะให้คุณแก่สรรพสิ่ง" มีเพียงการไหลไปตามธรรมชาติเท่านั้น  ไม่มีการเสแสร้งว่า "ข้าจะอ่อนน้อมและยื้อแย่ง" มีเพียงการทำตามสัญชาตญาณของตน และไม่เสแสร้งว่า "ข้าจะถ่อมตนและอยู่ที่ต่ำ" มีแต่เป็นไปโดยธรรมชาติเท่านั้นเอง  ดังนั้น น้ำจึงอิสรเสรีและเปิดกว้างอย่างนิรันด์

หากย้อนดูมนุษย์ทั่วไป มักเป็นเพราะยึดติดใน "อัตตา" จึงเบี่ยงเบนจากจิตเต้า เช่น การทำดีเพื่อชื่อเสียง ก็คือ "อัตตา" ของตนกำลังแสดงตัวอยู่  หรือเมื่ออยู่ที่ต่ำแล้วไม่พอใจ ก็คือ"อัตตา" ที่กำลังคิดคำนวณผลได้ผลเสียอยู่    อุปสรรคในชีวิต มิได้มาจากสิ่งภายนอก แต่เป็น "อัตตา" ก่อขึ้นเอง หากจะเรียนรู้จากน้ำเพื่อเข้าใกล้เต้า ต้อง "ทำลายอัตตา" ให้ได้  นี่มิใช่การปฏิเสธตัวตน แต่คือการหลอมรวม "อัตตา" สู่ "ตัวตนอันยิ่งใหญ่" ต่างหาก ดังเช่นคอมพิวเตอร์เครื่องเดียวที่จะต้องเชื่อมสู่ระบบอินเทอร์เน็ต

ด้านที่ 2  เต้าไร้นาม ในเมื่อน้ำอยู่ที่ต่ำโดยไม่อวดผลงาน การฝึกเต้าก็ต้องรักษาความถ่อมตนเช่นกัน

"เต้าเต๋อจิง" บทที่ 32 กล่าวว่า เต้าตลอดกาลไร้นามและเรียบง่าย ถึงแม้เล็กจนมองไม่เห็น แต่ไม่มีผู้ใดอยู่เหนือเต้าได้” เต้าแฝงอยู่ในสิ่งไร้รูป แต่ควบคุมสรรพสิ่งในใต้หล้าได้

ส่วนน้ำยินดีอยู่ ณ ที่ต่ำซึ่งผู้คนรังเกียจ แต่นั่นเองที่ทำให้สายน้ำได้กลายเป็นเจ้าแห่งสายน้ำ จึงเห็นได้ว่า คนทั่วไปมักแสวงหาความสูงส่ง แต่ผู้ที่สามารถลดตนเองลงสู่ที่ต่ำ จึงเป็นผู้ทรงเกียรติอย่างแท้จริง

การฝึกฝนหลอมหล่อเต้า ต้องเรียนรู้ที่จะคลุกคลีอยู่ความต่ำต้อยและความมืดมน อย่าเพียงเพราะตนรู้มาก แล้วชี้นำโลกตามอำเภอใจ อย่าเพียงเพราะฝึกเต้ามานาน แล้วกลายเป็นผู้ชอบสอนสั่งผู้อื่น เมื่อบรรลุธรรมสูงขึ้น ก็ยิ่งต้องอ่อนน้อมถ่อมตนและไม่ทำตนเอิกเกริก ความแข็งแกร่งแท้จริงกลับไม่ต้องการให้ฝูงชนอุ้มชู เพราะการอยู่ที่ต่ำนั้น ย่อมมีบันไดของตนสู่สวรรค์อยู่แล้ว

ด้านที่ 3  เต้าปฏิบัติการอย่างไม่หยุดยั้ง สายน้ำไหลรวมสู่มหาสมุทรอย่างไม่ขาดสาย ดังนั้น  ผู้ฝึกฝนหลอมหล่อเต้าก็ต้องปฏิบัติอย่างต่อเนื่องไม่มีสิ้นสุดเช่นกัน

น้ำไหลไปไม่หยุด จึงกลายเป็นแม่น้ำและทะเล คนที่ไม่ละทิ้งการปฏิบัติ ย่อมเข้าใกล้เต้า  "เต้าเต๋อจิง" บทที่ 6 กล่าวว่า “ดำรงอยู่ต่อเนื่องเนืองอนันต์ใช้ได้ไม่หมดสิ้น” เต้าซ่อนอยู่ในสิ่งเล็ก ๆ น้อยๆ  มีความอดทนกับพ่อแม่อีกสักนิด มีความเมตตากับผู้อื่นอีกสักหน่อย  เปิดใจยอมรับโลกให้มากขึ้น  สิ่งเล็ก ๆ เหล่านี้  ล้วนเป็นผืนนาที่มั่งคั่งอุดมสมบูรณ์สำหรับการบ่มเพาะคุณธรรม  การฝึกเต้า ก็เหมือนหิมะที่ละลายกลายเป็นแม่น้ำใหญ่ ไม่จำเป็นต้องอึกทึกครึกโครม แต่อยู่ที่การปฏิบัติอย่างต่อเนื่องไม่รู้จบ  เมื่อชีวิตธรรมดาเปล่งประกายด้วยแสงแห่งเต้า จิตมนุษย์จะเข้าใกล้จิตฟ้าอย่างไม่รู้ตัวแล้ว

ดังนั้น ท่านเหลาจื่อจึงกล่าวว่าน้ำ “จึงใกล้เคียงเต้า” เพื่อชี้ให้เราใช้น้ำเป็นกระจกส่องจิตตน แล้วดำเนินไปตามความถูกต้องของธรรมชาติ  เท่านี้ก็ใกล้ชิดกับเต้าแล้ว แต่วิธีเรียนรู้น้ำเพื่อใกล้ชิดเต้า ไม่ใช่การไล่ล่าความลี้ลับมหัศจรรย์แต่อย่างใด แต่คือการทำลายความยึดติด รักษาความถ่อมตน และปฏิบัติอย่างแน่วแน่  เต้าไม่ได้อยู่ไกล แต่อยู่ที่เท้าเราทุกย่างก้าว

การฝึกฝนไม่ได้รอวันข้างหน้า แต่เริ่มได้ในขณะนี้เลย

🌹อรุณสวัสดิ์ ชีวิตนี้ ครึ่งหนึ่งคือความเรียบง่ายของปากท้อง อีกครึ่งหนึ่งคือความฝันอันยิ่งใหญ่ หากหยอดเกลือสักนิด ก็จะเค็ม เหยาะน้ำหวานสักหน่อย ก็จะหวานฉ่ำ จะปรุงรสชาติของชีวิตแบบไหนอยู่ที่มือเรา สวิตช์ของความผาสุก อยู่ในน้ำมือของตน

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ วันที่  27 พฤษภาคม  2568 🌹🌹🌹