สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 12 มิถุนายน 2568

🌹การหยั่งรากใน “4 ปรองดอง” ไม่เพียงเป็นเคล็ดลับแห่งความยั่งยืน 

แต่ยังเป็นภาระรับผิดชอบของผู้ฝึกฝนอีกด้วย อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

ฟ้าดินไม่อยู่เพื่อตน กลับยิ่งยืนยาว แล้วเราจะดำเนินการอย่างไร จึงสามารถอุทิศตนเพื่อสังคม ดำรงอยู่อย่างอิสรเสรีและยั่งยืนเหมือนดั่งฟ้าดิน  “เต้าเต๋อจิง” บทที่ 11 ได้มอบกุญแจไว้สองดอกว่า “มี อำนวยความสะดวก ไม่มี ก่อบทบาทนั่นเอง”

 ประการแรก  ประโยคของ “ไม่มี ก่อบทบาทนั่นเอง” คือการชี้นำให้เราวางความยึดติดลง และใช้ความ “ไม่มี” บ่มเพาะจิตอริยบุคคลให้บริสุทธิ์สูงส่ง  ฟ้าดินไม่เห็นแก่ตัว สภาวะของ “ไม่มี” คือการตัดทอนสิ่งเกิน แต่การตัดทอนไม่ใช่การบังคับฝืนใจตนเอง  เพราะทันทีที่ฝืน ธรรมชาติ จะทำให้จิตขาดความเบิกบาน  

 “ไม่มี” คือการตื่นรู้ต่อความอยากทุกขณะ โดยไม่ต้องต่อต้าน และไม่ต้องตามใจ แต่ทำเหมือนดั่งผู้เฝ้าดูลมพัดคลื่นกระเพื่อมอย่างสงบ เฝ้าสังเกตเห็นทั้งขณะความคิดเกิดขึ้น และเห็นขณะความคิดดับไป ถึงแม้ดำรงอยู่ท่ามกลางวัฏสงสารของชีวิต แต่จิตหนึ่งยังตั้งมั่นอยู่ในความเป็นกลางไม่หวั่นไหว  เมื่อจิตตั้งมั่นเช่นนี้  ความสงบบริสุทธิ์จึงผุดขึ้น  หลุดพ้นจากความทุกข์ร้อน และนี่เองคือสภาวธรรมอันลี้ลับของ “อริยบุคคลภายในจิต” 

 ประการที่สอง “มี อำนวยความสะดวก” ซึ่งเป็นคำสอนให้เรากล้ารับผิดชอบ และใช้สภาวะ “มี” ฝึกฝนพลังของราชาที่ภายนอก   ฟ้าดินมีคุณธรรมอันยิ่งใหญ่ แผ่นดินหนักแน่น รองรับสรรพสิ่ง ฟ้าเวิ้งว้างกว้างใหญ่ เงียบงัน และโอบคลุมขุนเขา ฟ้าดินไม่เอ่ยคำใด แต่ใช้      “การทำได้” ไปขัดเกลาคุณสมบัติขั้นเทพให้เปล่งประกาย  จึงทำให้สรรพชีวิตไม่แตกแยก

“มี อำนวยความสะดวก” คือการใช้คำพูดและการกระทำ สะท้อนผ่านกระจกแห่งอริยบุคคลภายใน ช่วยให้ครอบครัว ประเทศชาติ และโลกได้รับอานิสงส์  นี่คือภาระอันยิ่งใหญ่ของผู้ปฏิบัติธรรม  เพราะการฝึกเต้า ไม่ใช่เพื่อตนเอง จึงไม่อาจฝึกฝนอยู่แต่ในห้องเล็ก ๆ อยู่คนเดียว  การฝึกฝนเต้ายิ่งใหญ่ คือการฝึกให้คุณประโยชน์ ไม่เป็นพิษเป็นภัย  และเรียนรู้จากอริยบุคคล ที่กระทำโดยไม่คิดชิงดี  การบรรลุสภาวจิตระดับนี้  ต้องผ่านการทดสอบด้วยการกระทำอย่างแท้จริง  ผลของการฝึกฝนนี้จึงเป็นฝีมืออันแท้จริง  นี่แหละคือการใช้พลังของ “ราชาภายนอก” เพื่อแสดงสภาวะ “อริยบุคคลภายใน” ออกมาให้เห็นอย่างแท้จริง

 แท้จริงแล้ว ชีวิตก็เหมือนต้นไม้ หากอยากมั่นคงยั่งยืน  ก็ต้องหยั่งรากลงสู่ผืนดินให้มั่นคง มนุษย์ทุกคนต่างมี “รากชีวิต” อยู่สี่สายคือ 1. มีเพียงกายใจปรองดองเท่านั้น  ชีวิตจึงอยู่และจากไปอย่างสง่างาม   2. มีเพียงครอบครัวผาสุกเท่านั้น ทุกสิ่งย่อมเจริญรุ่งเรืองด้วยตนเอง  3. มีเพียงการกระทำสอดคล้องกับเต้าเท่านั้น ความสำเร็จย่อมเกิดขึ้นโดยไม่ต้องไล่ล่า   4. มีเพียงสังคมร่วมเกื้อกูลกันเท่านั้น  ชีวิตแต่ละชีวิตจึงจะเบ่งบานอย่างอิสระ  แท้จริงแล้ว ไม่ใช่ “4 ปรองดอง” ที่ต้องพึ่งเรา แต่เป็นเราต่างหากที่ต้องการ “4 ปรองดอง” เพื่อหยั่งรากลึกในความสัมพันธ์ และดูดซับพลังสารอาหารของชีวิตมาหล่อเลี้ยงพลังชีวิตได้

 เพราะฉะนั้น การหยั่งรากใน “4 ปรองดอง” จึงเป็นทั้งเคล็ดลับของชีวิตยืนยาว และยังเป็นภาระอันยิ่งใหญ่ของผู้ปฏิบัติธรรม  เพราะสิ่งที่เราบ่มเพาะภายใน คือ “อริยบุคคลภายใน”  จะสำแดงพลังออกมาได้จริงก็ต่อเมื่อเราแบกรับภาระของ “ราชาภายนอก” ชีวิตจึงเกิดผลอย่างแท้จริง

🌹อรุณสวัสดิ์ ผู้ทำคุณงามความดี ดูเหมือนเป็นคนโง่เขลาที่สิ้นเปลืองเวลาและกำลัง แท้จริงแล้ว กลับเป็นวิสัยทัศน์อันกว้างไกล ที่ถูกปลูกฝังลึกลงไปข้างใน โชคลาภและสิริมงคลกำลังให้รางวัลอันงดงามแก่เราอย่างเงียบ ๆ 

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ วันที่ 26 เมษายน 2568 🌹🌹🌹