สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 12 พฤศจิกายน 2569
🌹ไม่จำเป็นต้องต่อต้านความยึดมั่นถือมั่นในตน เพียงเปล่งประกายคุณสมบัติขั้นเทพเท่านั้นก็พอแล้ว
ประโยค “ผู้เข้าใจว่ารู้ กลับเข้าใจได้ไม่กระจ่าง ผู้ถือว่าตนถูกต้อง กลับมิได้รับการยกย่อง” ล้วนเกิดจากเงามืดใน “ตัวฉัน” ที่ใหญ่เกินไป แม้กระทั่งใบไม้เพียงใบเดียวก็บดบังทั้งทิวทัศน์ จนมองไม่เห็นภูเขาไท่ซานอันยิ่งใหญ่
การคลี่คลายปัญหาทั้ง 2 ประการนี้ เพียงทำให้คุณสมบัติขั้นเทพเปล่งประกาย ก็สามารถเยียวยาได้
ประการแรก อาศัยคุณสมบัติของ “การเปิดกว้างให้อภัย” เยียวยาความดื้อรั้นและยึดมั่นในความคิดเห็นของตนเอง
ความทุกข์ของ “ผู้เข้าใจว่ารู้ กลับเข้าใจได้ไม่กระจ่าง” นั้นอยู่ที่การที่ผู้อื่นไม่เข้าใจเรา บทที่ 71 กล่าวว่า “รู้ว่าตนไม่รู้ คือยอดคน” สิ่งที่เราจำเป็นต้องรู้มากที่สุด ก็คือสิ่งที่ตนเอง “ไม่รู้” สัจธรรมไม่ได้อยู่ในมือของผู้ใดผู้หนึ่ง สัจธรรมอยู่ภายในใจที่ใสกระจ่างและอ่อนโยน แทนที่จะใช้เวลาไปกับการพร่ำอธิบายเพื่อให้ผู้อื่นเข้าใจ มิสู้ใช้เวลาไปกับการเติบโตของตนเอง ลดการถกเถียงว่าอะไรถูกอะไรผิด แล้วหันมาแก้ไขข้อผิดพลาดของตนและพัฒนาตนไปสู่ความดีให้มากขึ้น เพียงใจกว้างขึ้นอีกนิด หนทางชีวิตก็จะกว้างขึ้นอีกมาก “ความกระจ่าง” มิใช่การทำให้ผู้อื่นมองเห็นเรา หากแต่คือการที่เรามองเห็นตนเองต่างหาก
ประการที่ 2. อาศัยคุณสมบัติขั้นเทพของ “การชื่นชมยินดี” มาเยียวยาการถือว่าตนถูกต้องเสมอ
ความทุกข์ของ “ถือว่าตนถูกต้องเสมอ จึงมิได้รับการยกย่อง” อยู่ที่ความโดดเด่นของตนไม่สามารถเป็นที่ยอมรับของผู้อื่น แต่สิ่งที่ถูกเน้นย้ำไม่หยุดนั้นมักเป็นสิ่งที่ตนเองขาดแคลนมากที่สุด หากภายในไม่มีสิ่งนั้นอยู่ จะสำแดงสิ่งนั้นออกมาได้อย่างไร “การชื่นชมยินดี” คือการแสดงออกของพลังจิต ผู้ที่มีจิตเข้มแข็ง นอกจากจะมองเห็นความดีงามของตนแล้ว ยังสามารถมองเห็นความดีงามของผู้อื่นด้วย เมื่อมองเห็นว่าทุกสิ่งล้วนดีงาม โชคดีก็จะอยู่เคียงข้างเสมอ จงยินดีกับการเติบโตของผู้อื่นอยู่เสมอ จงชื่นชมสรรเสริญการกระทำอันดีงามของผู้อื่นอยู่เสมอ เพื่อหล่อเลี้ยงและเจริญความเมตตาภายในจิตตน
เดิมทีโลกไม่ได้มีความทุกข์มากมายถึงเพียงนั้น ความทุกข์ใจนานัปการล้วนเกิดจากความยึดมั่นถือมั่นในตน ความยึดติดคือเงามืดในจิต ไม่จำเป็นต้องต่อสู้หรือต่อต้านมัน เพียงทำให้คุณสมบัติขั้นเทพในตนเปล่งประกายก็เพียงพอแล้ว เมื่อแสงแห่งจิตเปล่งประกาย ก็ย่อมไม่มีความมืดหลงเหลืออีกต่อไป
อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 12 พฤศจิกายน 2569 🌹🌹🌹
ความคิดเห็น