สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 11 เมษายน 2569

🌹  เมื่อมีความเคารพยำเกรงอยู่ ชีวิตย่อมนำพาความเป็นสิริมงคลมา

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

การฝึกฝน “ความเคารพยำเกรง” และ “การถูกเหยียดหยาม” ไม่อาจรอช้าได้  

นี่คือสัญญาณเตือนภัยจากโลก บอกเราว่าเวลาฝึกฝนหลอมหล่อได้มาถึงแล้ว เราต้องฝึก

จิตน้อมรับ  และฝึกการรักตนเอง

1. ฝึกจิตน้อมรับ  

“การน้อมรับ” มิใช่การก้มหัวยอมแพ้ แต่เป็นการมีสติตื่นรู้อย่างชัดเจน ถึงแม้ดวงชะตาของคนคนหนึ่งจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่อาจเหนือกว่ากระแสใหญ่ของสังคม 

และปัญญาของคนเราจะสูงเพียงใด ก็ไม่อาจสูงกว่าปัญญาของเต้าอันยิ่งใหญ่        การน้อมรับ คือการนอบน้อมต่อระเบียบและจารีตอันดีงามของสังคมน้อมรับต่อเจตจำนงของประชาชน ยิ่งกว่านั้น ต้องน้อมรับต่อกฎแห่งเต้าที่ฟ้าดินและสรรพชีวิตพึ่งพาอาศัย

บทที่ 59 กล่าวว่า  “คล้อยตามเต้าแต่เนิ่น เป็นการสั่งสมคุณธรรม”  ผู้ยอมรับเต้าแต่เนิ่นๆ ใจภายในย่อมมั่นคง แข็งแกร่ง แต่ภายนอกกลับยืดหยุ่น อ่อนโยน และไม่ต่อต้านสภาพแวดล้อมเช่นนี้ พลังย่อมเพิ่มพูน คุณธรรมย่อมงอกงาม ความสงบนิ่งย่อมบังเกิด  เมื่อสิ่งทั้งปวงในโลกไม่อาจรบกวนใจเราได้อีกแล้ว แล้วจะมีสิ่งใดน่าหวาดหวั่นอีกเล่า

 2. ฝึกการรักตน

ชีวิตทั้งหลายล้วนเกิดขึ้นตามวิถีแห่งเต้า  ผู้น้อมรับเต้ายิ่งใหญ่ ย่อมรักตนเอง ผู้ดูแคลนกฎเต้า ย่อมด้อยค่าตนเอง  การฝึกฝนรักตนเอง คือการสันทัดใช้พรสวรรค์ของตนอย่างเหมาะสม และแสวงหาโอกาสในการรับใช้สังคม พรสวรรค์เป็นสิ่งที่ฟ้าประทานให้ ควรสำนึกบุญคุณ  ชื่อเสียงเป็นสิ่งที่ผู้อื่นมอบให้ ควรถ่อมตน  ความหยิ่งผยองเกิดจากตน ควรมีสติรู้ทัน

บทที่ 72 กล่าวว่า “รักเกียรติของตน แต่ไม่ถือว่าตนสูงศักดิ์”  ผู้รักเกียรติของตน จะไม่โอ้อวดความสามารถและผลงาน เพียงตั้งใจทำสิ่งที่อยู่ในมือให้ดีที่สุด เมื่อบรรลุผลก็วางลง แล้วไปทำสิ่งถัดไป เมื่อวางจิตให้อยู่กับปัจจุบันขณะ จิตภายในจึงไม่ทิ้งร่องรอยเอาไว้ จึงจะไม่คิดจะอวดศักดา ไม่ว่าตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ  ตลอดเส้นทางชีวิต การสั่งสมคุณงามความดีอย่างเงียบๆ คือสิ่งที่แท้จริงที่สุด ใจที่ไร้ความเคารพยำเกรง คือข้อห้ามอันใหญ่หลวง เคารพยำเกรงอยู่เสมอ คือคุณสมบัติขั้นเทพ  เมื่อมีความเคารพยำเกรงอยู่ ดอกไม้แห่งชีวิตตนย่อมเบ่งบาน เปี่ยมด้วยสิริมงคล และเปี่ยมด้วยความผาสุกดุจฤดูใบไม้ผลิอยู่เสมอ 

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 11 เมษายน 2569 🌹🌹🌹