สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 11 มกราคม 2569

🌹  การหยั่งรู้เต้า ต้องใช้ “ใจ”

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เนื้อหา “คือสัณฐานที่ไร้สัณฐาน คือรูปที่ไร้รูป จึงดูเหมือนดั่งมี ดูเหมือนดั่งไม่มี” 

ประโยคนี้หมายความว่า หากจะกล่าวว่าเต้าคือ “ไม่มี” ทว่ายังสามารถให้กำเนิดรูปทรงสัญฐานของสรรพสิ่งจากความไร้สัณฐาน และเผยรูปลักษณ์ของสรรพสิ่งจากความไร้รูปได้ แต่ถ้าจะกล่าวว่าเต้าคือ “มี” แต่เต้าก็ไม่อาจมองเห็น ไม่อาจได้ยิน ไม่อาจสัมผัสได้ แม้แต่ร่องรอยก็หาไม่  สภาวะที่เหมือนมีเหมือนไม่มี อธิบายได้เพียงว่า “เหมือนดั่งมี เหมือนดั่งไม่มี”  ดังนั้น จึงกล่าวว่า “คือสัณฐานที่ไร้สัณฐาน คือรูปที่ไร้รูป จึงดูเหมือนดั่งมี ดูเหมือนดั่งไม่มี”

คำว่า “ดูเหมือนดั่งมี ดูเหมือนดั่งไม่มี” ไม่ได้หมายถึงความคลุมเครือหรือเลือนลาง เต้ามีสภาวะของความว่างเปล่า เหมือนใจมนุษย์ยามที่ยังไม่ผุดขึ้นแม้ความคิดเดียว เป็นความเงียบสงัด นี่คือสภาวะ “ดูเหมือนดั่งไม่มี”  ในทำนองเดียวกันนั้น เต้ายังสามารถให้กำเนิดรูปลักษณ์ทั้งหลาย เหมือนหนึ่งความคิดที่ผุดขึ้นในใจ เปรียบดังพระอาทิตย์ทอแสงสาดส่องไปทั่วแผ่นดิน นี่คือสภาวะ “เหมือนดั่งมี”  ทั้ง “ดูเหมือนดั่งมี ดูเหมือนดั่งไม่มี” ต่างเกิดจาก “ใจ” ซึ่งไม่อาจใช้ความคิดทางตรรกะนิยามได้ หากต้องการหยั่งรู้ถึงเต้า มีเพียงต้องรู้ด้วย “ใจ” เท่านั้น  

เต้าไม่ใช่กรอบความคิด ไร้มาตรฐาน หากจะตามหาเต้าด้วยรูป เสียง หรือรูปแบบใดๆ นั้น นั่นคือการหลงทิศผิดทาง และที่ปลายทางจะไม่มีวันพบเต้าแท้ อย่างเช่น การฝึกฝนไม่ใช่การ “เพิ่ม” แม้จะทำพิธีกรรมให้ดีเพียงใด หากใจไม่สงบผ่องใส ก็ไม่อาจเข้าใกล้และคุยเรื่องเต้า  อย่างเช่น การฟังเต้าเพื่อความกระจ่างแจ้ง แต่คำสอนที่ได้ยินยังไม่ใช่ “เต้าของตน” เต้าจะเป็นของเราต่อเมื่อต้องนำไป “ปฏิบัติ” จึงเกิด “เต้าปฏิบัติ”  แม้เกจิอาจารย์จะเมตตาเพียงใด หรือมีผู้อุปการะมากมายเท่าใด หากเกิดการพึ่งพิงที่ภายนอก เต้าในใจก็ไม่อาจถูกปลุกขึ้นมาได้   

แท้จริงแล้ว สภาวะที่คนกับเต้ากลมกลืนเป็นหนึ่งเดียว เรียกว่า “ดูเหมือนดั่งมี ดูเหมือนดั่งไม่มี”  สภาวะแบบนี้ไม่ได้ทำให้เราเป็นคนวิเศษวิโสเพียงใดหากแต่พาเรากลับคืนสู่ความ ธรรมดาสามัญต่างหาก “ความธรรมดา” คือความไม่เอนไม่เอียง และ “ความสามัญ” คือสิ่งที่พบเห็นได้ทุกหนทุกแห่ง  เต้าเป็นเช่นนี้เอง ไม่ต้องมีมาตรฐานมากำหนด ไม่ต้องใช้ความสำเร็จมาพิสูจน์ ทั้งกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับทุกสิ่ง ทั้งคงความเป็นตัวตนที่แท้จริงอีกด้วย  สภาวะนี้ไม่สามารถสาธยายได้ สอนกันไม่ได้ มีเพียงฝึกฝนที่ “ใจ” เท่านั้น จึงจะเข้าใจได้จริง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 11 มกราคม 2569 🌹🌹🌹