สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 11 พฤศจิกายน 2569

 🌹วาง “การคิดว่าตนเองถูกต้องเสมอ” ลง แล้วชีวิตจะผลิบานขึ้นเอง

ต้นฉบับ “ผู้ถือว่าตนถูกต้อง กลับมิได้รับการยกย่อง”

ประโยคนี้หมายความว่า หากคิดว่าตนเองถูกต้องเสมอ ยิ่งอยากจะพิสูจน์ความถูกต้องมากเท่าใด ผู้อื่นก็ยิ่งไม่อยากเปิดโอกาสมากเท่านั้น สุดท้ายเขากลับไม่สามารถแสดงศักยภาพของตนออกมาได้  นี่ก็คือความหมายของ “ผู้ถือว่าตนถูกต้อง กลับมิได้รับการยกย่อง” 

 เหตุใด “ผู้ถือว่าตนถูกต้อง” แต่กลับมิได้รับการยกย่อง  การคิดว่าตนเองถูกต้องเสมอเปรียบเสมือนกำแพงหนึ่งด้าน ส่วนการมิได้รับการยกย่องเปรียบเสมือนเงามืดที่อยู่ใต้กำแพงนั้น  ทันทีที่คนเราคิดว่าตนเองถูกต้องเสมอ ก็เหมือนกับปิดประตูและหน้าต่างของห้องแห่งจิตหมดสิ้น สถานที่ที่เต็มไปด้วยสิ่งของรกรุงรังจนไม่เห็นแสงเดือนแสงตะวัน ไม่สามารถขับสิ่งเก่าออกและรับสิ่งใหม่เข้ามาได้ แล้วจะหล่อเลี้ยงชีวิตให้เบ่งบานอย่างงดงามเจิดจ้าได้อย่างไร

บทที่ 66 กล่าวว่า “ทำไมอริยบุคคลอยู่เบื้องบนแต่ประชาชนไม่รู้สึกเป็นภาระ อยู่นำหน้าแต่ประชาชนไม่รู้สึกเป็นภัย ดังนั้น ทั่วโลกต่างยินดีให้การสนับสนุน” ทันทีที่เกลียวคลื่นกระโดดพ้นผิวน้ำ ก็สูญเสียความเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรไป  ไม่ว่าใครก็ตาม เมื่อคิดจะทำให้ตนเองโดดเด่น ก็จะถูกตัดขาดการเชื่อมโยงกับองค์รวม  เพราะการถือตนเป็นจุดศูนย์กลางนั้น มิใช่สิ่งที่ใต้หล้าต้องการ  สิ่งที่ใต้หล้าต้องการ คือการสามารถที่จะเกื้อหนุนสรรพชีวิตไว้ได้อย่างสำเร็จลุล่วง  ดังนั้น หากคนเรามีปณิธานอันสูงส่งที่ผู้อื่นยากจะเอื้อมถึง ก็ต้องมีใจกว้างและความสามารถในการโอบรับอันยิ่งใหญ่ที่ผู้อื่นยากจะทำได้เช่นกัน

คนส่วนใหญ่ย่อมมีอคติตามสำนักหรือแนวทางของตน มักเน้นย้ำอยู่เสมอว่าสิ่งที่ตนรู้นั้นถูกต้องเสมอและสิ่งที่ตนรู้นั้นสูงส่งควรค่าแก่การยกย่องเสมอ  แต่เต้ายิ่งใหญ่ไม่เคยตัดสินว่าอะไรถูกหรือผิด สูงหรือต่ำ เพราะภายในเต้าครอบคลุมไว้ซึ่งทุกสิ่งที่เรียกว่า “ถูก” และ “ผิด”  “เต้า” คือหนทางที่นำเรากลับบ้าน หนทางสายนี้ไม่จำเป็นต้องถูกนำมาวิเคราะห์หรือเปรียบเทียบ เพราะแต่ละคนต่างมีวาสนาของตน  หนทางกลับบ้านคือหนทางแห่ง “การเดินทางไกลพันลี้เริ่มต้นจากก้าวแรก” เพียงลงมือปฏิบัติจริงและพิสูจน์ด้วยตนเอง ใจก็จะชี้ทิศทางให้แก่เรา

ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ตนเอง จงวาง “การคิดว่าตนเองถูกต้องเสมอ” ลง  เมื่อกำแพงภายในใจพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง แสงก็ส่องสว่างเจิดจ้า และชีวิตก็ผลิบาน

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 11 พฤศจิกายน 2569 🌹🌹🌹