สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 11 พฤศจิกายน 2568

🌹 ควบคุมจิตให้นิ่ง จึงจะก้าวได้อย่างมั่นคงและยาวไกล

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

“ล่าสัตว์ตามอำเภอใจทำให้คนบ้าบิ่น” คือโรคจิตที่ถูกความโลภกระตุ้น จึงต้องเยียวยาด้วยการฝึกฝนหลอมหล่อเพื่อควบคุมจิตของตนให้นิ่ง 

ความโลภเปรียบเสมือนผู้วางเพลิงในจิต หากไฟไหม้บ้าน สิ่งแรกที่ต้องทำคือดับไฟในบ้าน มิใช่วิ่งไล่ตามคนวางเพลิง ในยามนั้น ต้องรดด้วยน้ำเย็น จึงจะสงบเยือกเย็นเหมือนฝนโปรยลงมาทันท่วงที  “เต้าเต๋อจิง” บทที่ 45 กล่าวว่า  “สงบนิ่งจึงเป็นแบบอย่างอันเลอเลิศทั่วโลก” เมื่อใจสงบบริสุทธิ์  จึงจะพบต้นตอของเพลิง เมื่อรู้ที่ไปที่มาแล้วจึงดับเพลิงกิเลสได้ มิฉะนั้น ก็จะถูกเพลิงกิเลสเผาจนมอดไหม้

สำหรับความโลภ เราจะต้องค่อยๆ ปรับให้ลดน้อยลง เพราะความโลภมิใช่ศัตรู แต่คือเกราะที่เราใส่เพื่อปกป้องตนเอง  ความโลภเกิดจากการต่อต้าน “ความขาดแคลน” ภายในตน จึงทำให้คนเรายิ่งไล่ล่าและยิ่งอยากกอบโกยมาเป็นของตน  ประหนึ่งว่าต้องผูกตนเข้ากับสิ่งนอกกายให้แน่น จึงจะมีความมั่นคงปลอดภัย  แต่เชือกที่อยู่ในมือเรา ด้านหนึ่งมัดคนอื่น อีกด้านก็รัดคอตัวเอง  มีเพียงการคลายเชือกนั้นเท่านั้น จึงจะช่วยตนเองได้

 “เต้าเต๋อจิง” บทที่ 37 กล่าวว่า  “หากระงับด้วยความเรียบง่ายไร้นาม จึงไร้ทะยานอยาก”  คำว่า “ความเรียบง่ายไร้นาม” คือการไม่ใช้สมองวิเคราะห์แยกแยะ ไม่ใช้วาจาหรือการกระทำไปฝืนบังคับ และไม่ตั้งกรอบมาจำกัดตนเอง

แท้จริงแล้ว นี่คือวิธีที่ดีเพื่อปกป้องตนไม่ให้บาดเจ็บ พูดอีกนัยหนึ่งว่า เมื่อพบเจอสิ่งใด ก็ไปโอบรับสิ่งนั้น เมื่อสูญเสียสิ่งใดก็ปล่อยสิ่งนั้นไปเสียเถิด  ยอมรับธาตุแท้ของสิ่งนั้น ไม่นิยาม ไม่ตัดสิน นี่แหละคือความหมายของ “ความเรียบง่ายไร้นาม”

หากจิตเปี่ยมด้วย “ความเรียบง่ายไร้นาม” ก็จะไม่ไปกระตุ้นความทะยานอยากให้ปะทุออกมา จึงปลอดภัย  เพราะเมื่อใจสงบแล้ว เพลิงกิเลสก็จะดับลง ภายในจิตไม่รีบร้อนลนลาน ไม่แย่งไม่ชิง ทุกอย่างกลับคลี่คลายลงเอง  “ความเรียบง่ายไร้นาม” เมื่ออยู่ร่วมกับเต้าก็คือเต้า เมื่อ “ไร้ทะยานอยาก จึงอยู่ในสภาวะสงบนิ่ง ดังนั้น ทั่วหล้าจึงมั่นคง สงบสุข” ซึ่งผลลัพท์นี้ ไม่เคยเรียกหาแต่มาเอง  

ฉะนั้น จงตัดสายพันธุ์แห่งความโลภออกไป ดึงจิตให้หวนคืนสู่ปัจจุบันขณะ และยอมรับทุกสิ่งตามความเป็นจริง การ “ดึงใจให้กลับมา” เช่นนี้ มิใช่การกดข่ม แต่คือการวางใจให้มั่นคงดังนั้น ควบคุมจิตให้นิ่ง จึงจะก้าวได้อย่างมั่นคงและยาวไกล

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 25 กันยายน 2568🌹🌹🌹