สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 11 ธันวาคม 2568

🌹การดับเคราะห์ หมายถึงการไม่หว่านเมล็ดพันธ์แห่งเคราะห์คือขั้นพื้นฐาน และการทำลายภาพลักษณ์ของอัตตาคือรากแท้

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เนื้อหา “หากข้าไร้อัตตา จะมีภัยได้อย่างไร”

ประโยคนี้หมายความว่า เมื่อไม่ยึดตนเป็นศูนย์กลาง ไม่ติดสิ่งภายนอก และไม่หลงในรูปลักษณ์ ภัยร้ายก็จะดับไปเอง นี่แหละคือ “หากข้าไร้อัตตา จะมีภัยได้อย่างไร”  ประโยคนี้ได้ซ่อนความลับแห่งการดับเคราะห์ไว้

1. การดับเคราะห์ภายใต้กฎแห่งกรรม นั่นคือไม่หว่านเหตุ ย่อมไม่ต้องรับผล   

บทที่ 30 กล่าวว่า “ผู้ใช้วิถีเต้าในการช่วยผู้นำ จะไม่ใช้กำลังทหารในการปกครองบ้านเมือง มิฉะนั้น การทำสิ่งนี้ย่อมมีกรรมสนอง”   เมื่อเต้ายิ่งใหญ่รักษาสมดุล กรรมเวรย่อมงอกเงยขึ้นด้วยตนเอง คนเราที่มีมหาภัยเพราะ “ตัวฉัน”  ได้หว่านเมล็ดพันธ์ไว้ก่อนหน้านี้แล้ว  ยิ่งมนุษย์ทำเพื่อตนเอง ไขว่คว้ามากเท่าไร เมื่อพังทลายลง ก็ยิ่งรุนแรงเท่านั้น  มีเพียงการละความเห็นแก่ตัว ทำเพื่อส่วนรวม ไม่คิดเล็กคิดน้อย และให้อภัย เมื่อไม่สร้างกรรม ก็ไม่ต้องรับผลกรรมในภายหลัง

2. ข้ามพ้นกฎแห่งกรรม ทำลายภาพมายา  เมื่อตื่นขึ้น ความฝันก็ดับ

เนื้อหาบทที่ 1 กล่าวว่า “ชื่อที่เรียกขานได้ มิใช่ชื่อนิรันดร์”  เวรกรรมในโลกมนุษย์เปรียบดั่งความฝัน ทั้งหมดในความฝันนั้นได้ถูกวัดด้วยมาตรฐานของตนเองที่กำหนดชั่วดี  เมื่อมุมมองเปลี่ยน ความรู้สึกก็เปลี่ยน ดังนั้นทั้งปวงจึงเป็นเพียงภาพมายา ไม่ใช่ของจริง  หากมองไม่ทะลุ ต่อให้สร้างกรรมดีมากเพียงใด ก็ยังล่องลอยอยู่ในทะเลแห่งมายาอยู่ดี

กุญแจสำคัญในการก้าวพ้นกฎแห่งกรรม คือ “ฝ่าทะลุภาพลวงของอัตตา”  เพราะ“อัตตา” เป็นผู้แบกรับกรรมไว้ แต่สิ่งที่สามารถตระหนักรู้ถึงอัตตาได้ คือจิตเดิมแท้  ดังนั้น ปล่อยให้สิ่งที่ได้ยินเป็นเพียงการได้ยิน ปล่อยให้สิ่งที่เห็นเป็นเพียงการเห็น มีสติรับรู้ โดยไม่ตัดสิน การตระหนักรู้โดยไม่ยึดติด นี้แหละคือ “จิตเดิมแท้”  จิตเดิมแท้ก็เหมือนท้องฟ้าที่โอบรับเมฆโดยไม่ถูกรบกวน และเหมือนมหาสมุทรที่รับสายน้ำนับพันหมื่นโดยไม่เปลี่ยนความเป็นตัวของตนเองจิตของมนุษย์ก็สามารถเผชิญกับเวรกรรม และผ่านประสบการณ์ชีวิต โดยไม่ต้องติดพันกับสิ่งเหล่านั้น  เมื่อตระหนักรู้ถึงอารมณ์ความรู้สึกของ “ตัวฉัน” ไหลไปมา การ “ตระหนักรู้” นี้เองคือกุญแจที่สามารถทำลายภาพมายาในตน  เมื่อแสงแห่งปัญญาสอดส่องเข้ามา ความมืดก็ดับสลายเมื่อตื่นจากความฝันใหญ่ เวรกรรมทั้งปวงย่อมดับลง

ดังนั้น หากต้องการดับเคราะห์ ก็จะต้องไม่หว่านเหตุที่นำสู่เคราะห์นั้น นี่คือขั้นพื้นฐาน การทำลายภาพมายาของตัวฉันนั้นคือหัวใจสำคัญ นี่แหละคือความหมายของ  “หากข้าไร้อัตตา จะมีภัยได้อย่างไร”

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 11 ธันวาคม 2568 🌹🌹🌹