สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2569

🌹  เมื่อใจหวนสู่ความเดิมแท้ ความขมขื่นทั้งหลายย่อมกลับสู่ความหอมหวานอีกครั้ง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เนื้อหา “อิสรเสรี เหมือนหิมะที่กำลังละลาย” 

“อิสรเสรี เหมือนหิมะที่กำลังละลาย” คือคุณสมบัติลำดับที่สี่ของผู้ปฏิบัติตามเต้า นั่นคือ ความอิสระที่สง่างาม  ผู้ปฏิบัติตามเต้าย่อมไม่ยึดติดในสิ่งใด ไม่แบ่งเขาแบ่งเรา ไม่ตีความ ไม่บังคับควบคุม และไม่ใช้ “การยึดติด” มาขังตนเอง  ทุกประสบการณ์ เมื่อผ่านไปก็เปิดบทใหม่ ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก็เพื่อเป็นกระจกส่องจิตตน  ใจของเขาเปิดโล่งเสมอ ดุจฤดูใบไม้ผลิที่อบอุ่นกำลังหวนกลับมา ทำให้ความหนาวเหน็บของน้ำแข็งละลายได้

เนื้อหา “ใสซื่อ​ เหมือนธรรมชาติที่เรียบง่าย”

คำว่า “ใสซื่อ” อักษรจีนคือภาชนะสำริดทรงกลม ที่นี้หมายถึงความซื่อสัตย์ ส่วนคำว่า “เรียบง่าย” ในอักษรจีนหมายถึงไม้ดิบที่ยังไม่ผ่านการแกะสลัก “ใสซื่อ​ เหมือนธรรมชาติที่เรียบง่าย” คือคุณสมบัติที่ 5 ของผู้มีเต้า นั่นคือ ความเรียบง่ายซื่อตรง  มนุษย์ที่อยู่ท่ามกลางฟ้าดิน ล้วนมีคุณค่า ขอเพียงรักษาขอบเขต และทำหน้าที่ของตนอย่างเต็มที่ ก็จะพบพานภารกิจของชีวิตได้  ตราบใดที่ไม่เรียกร้องเกินควร และไม่โลภมากจนเกินไป ก็สั่งสมบุญวาสนาได้  มนุษย์ไม่จำเป็นต้องไปแสวงหาภายนอก ทำตนให้ดี ทุกสิ่งจะมาถึงเองอย่างไม่คาดถึง นี่คือพลังของความเรียบง่ายซื่อตรง

ความอิสระที่สง่างามและความเรียบง่ายซื่อตรง ทั้งสองถึงแม้จะดูแตกต่างสุดขั้ว แต่แท้จริงแล้วคือสิ่งเดียวกัน  บทที่ 25 กล่าวว่า “เต้าเจริญรอยตามธรรมชาติ”  “ธรรมชาติ” ก็เป็นแบบนี้นี่เอง นั่นคือ “ความเรียบง่าย”  เหตุเพราะเต้ารักษาความเรียบง่าย จึงรับมือความเปลี่ยนแปลงได้ทั้งหมด  ความอิสระที่สง่างามก็มี “ความเรียบง่าย” เป็นพื้นฐาน ความอิสระที่ดูเหมือนปล่อยสบาย ไม่คิดเล็กคิดน้อย แต่ไม่เคยสูญเสียตัวตนที่แท้จริง  หากทิ้งตัวตนที่แท้จริงไป นั่นก็ไม่ใช่ความอิสระที่สง่างามอีกต่อไปแล้ว แต่คือการปล่อยตัวปล่อยใจอย่างไร้ขอบเขต

คนคนหนึ่งยิ่งเรียบง่าย เขาก็ยิ่งอิสระและสง่างาม  หากอิสระอย่างสง่างามไม่ได้ ส่วนใหญ่เพราะถูกความทุกข์กักขังไว้  แท้จริง ความเจ็บปวดคือ “ผู้ส่งสาร” ของใจ ความทุกข์กำลังบอกว่า “มีความคิดเก่าๆ หรือการยึดติดเก่าๆ ที่ไม่เหมาะกับตอนนี้แล้ว”  เวลานั้น อย่าใช้สมองไปตัดสิน ให้ระลึกถึงปณิธานแรกเริ่มของตน  ปณิธานแรกเริ่มของเราคือ “ความเรียบง่าย” หากไม่ลืมปณิธานแรกเริ่มนี้ ก็จะสังเกตเห็นได้ว่าตนออกนอกลู่นอกทางที่ตรงไหน  เมื่อเห็นชัดขึ้น ความเมตตาจึงเกิด เมื่อเข้าใจแล้ว ก็ปล่อยคนอื่นไป และยังปล่อยใจตนเองออกจากกรงขัง

เมื่อใจกลับสู่เดิมแท้ ทุกประสบการณ์ล้วนเป็นอาหารหล่อเลี้ยงใจ ความขมขื่นทั้งหลายย่อมกลับสู่ความหอมหวานอีกครั้ง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 11 กุมภาพันธ์ 2569 🌹🌹🌹