สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 11 กรกฎาคม 2568

🌹อ่อนโยนไม่แก่งแย่ง คือหนทางพ้นจากวัฏจักรแห่งความทุกข์     

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

ในคำว่า “หล่อเลี้ยงสรรพสิ่งโดยไม่แก่งแย่ง” คุณสมบัติประการที่สองของน้ำคือ “จิตที่อ่อนโยนและไม่แก่งแย่ง” ธาตุน้ำมีลักษณะอ่อนโยน หากอยู่ในที่ราบเรียบก็นิ่งสงบ หากอยู่ในที่ลาดเอียงก็ไหลไปเรื่อย ๆ น้ำมักอยู่ในที่ต่ำ ยอมรับรูปทรงของภาชนะ ไม่ยึดมั่น ไม่แข่งขันกับใคร น้ำที่ดูอ่อนโยนเช่นนี้ ไม่ว่าใครจะพยายามทำร้าย น้ำก็ไม่บอบช้ำแม้แต่น้อย ไม่ว่าใครจะพยายามจับมันไว้ ก็ไม่มีวันถือครองได้ นี่แหละ คือคุณสมบัติประการที่สองของน้ำ  “จิตอ่อนโยนไม่แก่งแย่ง”

คุณสมบัติ 2.1  ความอ่อนโยนไม่แก่งแย่ง คือการก้าวข้ามความจริงที่ว่า “วัตถุเมื่อแข็งแกร่งเต็มที่ย่อมเสื่อม”

บทที่ 55 “มีพลังฮึกเหิมไม่มีสิ้นสุด จะนำชีวิตสู่ความเสื่อมโทรม เมื่อวัตถุแข็งแกร่งเต็มที่ย่อมเสื่อม เหตุเพราะไม่สอดคล้องกฎเต้า จึงดับสูญก่อนเวลา”  เมื่อในใจเกิดการยึดติด ก็อยากจะแย่งชิง แล้วความคิดชั่วแวบก็จะบังคับพลังงานชีวิตให้เคลื่อนไปตามความอยาก การใช้พลังอย่างแข็งกร้าวเช่นนี้ แม้จะเติบโตเร็วในช่วงต้น สุดท้าย การเร่งโต ก็เท่ากับเร่งเสื่อม เพราะการแย่งชิงคือการสิ้นเปลืองพลังงาน ส่วนการไม่แย่งชิงคือการสะสมพลัง

แม้น้ำจะอ่อนโยนที่สุด ก็สามารถเจาะทะลุหินแข็งได้ แต่สิ่งที่ทำให้ทะลุหิน ไม่ใช่แรงภายนอกอันหยาบกร้าน หากเป็นแรงภายในที่มั่นคงและต่อเนื่องไม่รู้จบ  ความอ่อนโยนไม่แก่งแย่งเช่นนี้ แท้จริงแล้วคือพลังยิ่งใหญ่ของผู้ที่รักษาเต้าไว้ เพราะด้วยความอ่อนโยนจึงเปลี่ยนแปลงได้ ด้วยความอ่อนนุ่มจึงสะสมพลัง และในรายละเอียดเล็กน้อยนั้นเอง จึงเกิดการแปรเปลี่ยนอย่างลึกล้ำ พลังภายในเช่นนี้ ต้องอาศัยฝีมือ และการฝึกฝนอย่างแท้จริง

คุณสมบัติ 2.2  ความไม่แย่งชิงของน้ำ เพราะเกิดการตระหนักรู้ถึงความเป็นหนึ่งเดียวของสรรพสิ่ง

น้ำไม่เคยขีดเส้นพรมแดนแบ่งแยกจากสรรพสิ่ง เมื่อละเหยเป็นเมฆ ก็อยู่ร่วมกับท้องฟ้าอย่างสมานฉันท์ เมื่อตกลงมาเป็นฝน ก็อยู่ร่วมกับแผ่นดินอย่างกลมกลืน เมื่อรวมตัวกันในแม่น้ำและทะเล ก็จะร่วมชะตากรรมพร้อมกับสรรพชีวิต น้ำไม่มีความลำเอียง มองทุกอย่างอย่างเท่าเทียมกัน

แต่คนส่วนใหญ่กลับมักตกอยู่ในความขัดแย้ง เพราะความ “แบ่งแยก”  ไม่ว่าจะขัดแย้งกันเรื่องใดก็ตาม เหตุแท้จริงคือการลืมความจริงที่ว่า “สรรพสิ่งมีต้นกำเนิดเดียวกัน” ความสัมพันธ์ระหว่างเรากับสรรพสิ่งนั้น เปรียบเสมือนนิ้วทั้งห้าบนมือ ถ้าต่างฝ่ายต่างแย่งชิงกัน ก็จะยึดจับอะไรไม่ได้เลย แต่ถ้าประสานมือกันอย่างกลมเกลียว จะสามารถสร้างประสิทธิผลได้อย่างเต็มที่  ความไม่แก่งแย่งของน้ำ คือการสอนให้เราปล่อยวางความขัดแย้ง กลับคืนสู่ความเป็นหนึ่งเดียว และค้นพบพลังแท้จริงของตนเอง

คุณสมบัติ 2.3 จิตอ่อนโยนย่อมมีปณิธานมั่นคง ไม่ยึดติดย่อมสำเร็จผล

คำว่า “อ่อนโยนไม่แก่งแย่ง” มักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นความเฉยชา

แต่แท้จริงแล้ว น้ำที่ไม่แย่งชิงนั้นอยู่ที่จิต มิใช่ที่การกระทำ เพราะการเคลื่อนไหวของน้ำไม่เคยหยุดนิ่งเลย  ภูเขาไม่อาจขวางกั้นน้ำไหลสู่ทะเล ไฟไม่อาจทำลายต้นกำเนิดของน้ำ และภาชนะไม่อาจตรึงรูปร่างของน้ำไว้ได้ แม้น้ำดูเหมือนอ่อนน้อมไร้โครงสร้าง แต่แท้จริงแล้ว ภายนอกนั้นอ่อนโยน แต่ภายในแข็งแกร่ง ดังนั้น ความ “อ่อนโยนไม่แก่งแย่ง” ของน้ำ จึงหมายถึงคุณสมบัติทางจิตของน้ำ เป็นการวางลงซึ่งความยึดติดในความคิดว่า “เราต้องแย่งชิงอะไร” และหวนคืนสู่ใจแท้ที่ถามว่า “สิ่งใดคือหน้าที่แท้จริงของเรา”  นี่คือปัญญายิ่งใหญ่แห่งการ “สร้างสิ่งมีจากสิ่งไม่มี”

คุณสมบัติประการที่ 2 ของน้ำคือ “จิตอ่อนโยนไม่แย่งชิง”  หมายความว่า พลังที่แท้จริง ไม่ได้แสดงออกผ่านการต่อสู้ชิงดีชิงเด่น แต่เติบโตขึ้นจากความสามารถในการให้อภัยและการโอบอ้อมอารี แท้จริงแล้ว หัวใจสำคัญของ “เต๋าเต๋อจิง” คือ “หนทางแห่งจิต”

เป็นวิถีเต้าแห่งความอ่อนโยน วิถีเต้าแห่งการให้ และวิถีเต้าที่วางตนอยู่ที่ต่ำ  ความอ่อนโยนไม่แย่งชิงดั่งน้ำ ไม่ใช่ความไร้ความสามารถ หากคือความยืดหยุ่นและความเมตตาอย่างลึกซึ้ง  ความยืดหยุ่นก่อให้เกิดชีวิต ความเมตตาช่วยป้องกันความเจ็บปวด  เมื่อทั้งสองรวมเป็นหนึ่ง ย่อมนำพาให้หลุดพ้นจากวัฏจักรแห่งความทุกข์ได้อย่างแท้จริง

🌹อรุณสวัสดิ์ ชีวิตนี้ ครึ่งหนึ่งคือความเรียบง่ายของปากท้อง อีกครึ่งหนึ่งคือความฝันอันยิ่งใหญ่ หากหยอดเกลือสักนิด ก็จะเค็ม เหยาะน้ำหวานสักหน่อย ก็จะหวานฉ่ำ จะปรุงรสชาติของชีวิตแบบไหนอยู่ที่มือเรา สวิตช์ของความผาสุก อยู่ในน้ำมือของตน

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ วันที่  25 พฤษภาคม  2568 🌹🌹🌹