สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 10 มกราคม 2569

🌹  ปลุกพลังของ “ไม่มี” แล้ว “มี” จะเปล่งประกายตอบรับเอง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เนื้อหา “เลือนๆ รางๆ อย่างต่อเนื่อง ซึ่งมิอาจนิยามได้ ย้อนสู่ความว่างเปล่า”

ประโยคนี้หมายความว่า เต้าดำเนินไปอยู่ตลอดเวลา เคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องไม่รู้จบ “เต้า” อันมหัศจรรย์นี้ไม่ใช่วัตถุ แต่สามารถให้กำเนิดสรรพสิ่งได้ แต่สรรพสิ่งทั้งหลาย แม้ผ่านความรุ่งเรืองเพียงใด สุดท้ายก็ต้องคืนสู่รากเหง้า และกลับสู่ต้นกำเนิด  นี่คือความหมายของ “เลือนๆ รางๆ อย่างต่อเนื่อง ซึ่งมิอาจนิยามได้ ย้อนสู่ความว่างเปล่า”

คำว่า “เลือนๆ รางๆ อย่างต่อเนื่อง ซึ่งมิอาจนิยามได้” หมายความว่า เต้าเหมือนลม ที่ไม่มีรูปลักษณ์ แต่เมื่อใบเรือโบกสะบัด ได้ส่อให้เห็นผลงานของลม แต่ใบเรือไม่ใช่ลม ในทำนองเดียวกัน เต้าได้ประจักษ์ในรูปลักษณ์ของสรรพสิ่ง และเต้าอยู่ท่ามกลางสรรพสิ่ง แต่สรรพสิ่งไม่ใช่เต้า  เหตุเพราะเต้าสามารถเปลี่ยนแปลงนับพันหมื่น ดังนั้น จึงไม่อาจนิยามได้  แต่เมื่อฟ้าได้ครอบครองเต้า ย่อมแจ่มใส เมื่อดินได้ครอบครองเต้า ย่อมสงบ เมื่อหยางได้ครอบครองเต้า ย่อมเคลื่อนไหว  เมื่อหยินได้ครอบครองเต้า ย่อมนิ่งสงบ  ดังนั้น บทที่ 22 จึงกล่าวว่า “รักษาความเป็นหนึ่ง จึงเป็นแบบอย่างของคนใต้หล้า”  ชื่อนั้นไม่สำคัญ มีเต้าต่างหากที่เป็นความจริง

ประโยค“ย้อนสู่ความว่างเปล่า” มิได้หมายถึงไม่มีสิ่งใดในความ “ว่างเปล่า”  แต่ “ความว่างเปล่า” คือเหตุปัจจัยเบื้องต้นของ “ความมี” ทั้งหลาย ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดของทุกความเป็นไปได้  บทที่ 11 กล่าวว่า “มี อำนวยความสะดวก ไม่มี ก่อบทบาทนั่นเอง”  เบื้องหลังของ “มี” ย่อมมี “ไม่มี” คอยค้ำจุนอยู่เสมอ  เมื่อมองเรื่องใด อย่ามองแต่เพียงผิวเผิน แต่ต้องฝึกดวงตาแห่งปัญญาที่สามารถมองทะลุได้อย่างปรุโปร่ง เมื่อตระหนักรู้ถึง “ไม่มี” ที่อยู่เบื้องหลังของ “มี” จึงจะสามารถหยั่งรู้ที่ไปที่มาของทุกเรื่องราวและเหตุการณ์ได้

การฝึกฝนสภาวะ “เลือนๆ รางๆ อย่างต่อเนื่อง ซึ่งมิอาจนิยามได้  ย้อนสู่ความว่างเปล่า” คือการทะลุผ่านชื่อและรูป เพื่อเข้าถึงความจริงแท้  เหมือนความสำเร็จของผู้อื่น ที่ลอกเลียนไม่ได้ แต่เส้นทางการขัดเกลาคุณสมบัติภายในตัวเขา เรากลับสามารถเรียนรู้ได้ จากกระจกเงาที่สะท้อนออกมา  เหมือนความทุกข์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ประกายไฟในจิตที่ ไม่เคยดับมอดท่ามกลางความมืด คือความหวังของการเกิดใหม่  ทุกปัญหากำลังพาเรา กลับบ้าน  ทุกความทุกข์คือคำเชื้อเชิญให้เติบโต  ไม่ว่าเรากำลังเผชิญสิ่งใด เมื่อปลุกพลังของ “ไม่มี” จากภายใน  “ความมี” ในชีวิตจะตอบรับเองอย่างสว่างไสว

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 10 มกราคม 2569 🌹🌹🌹