สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 10 พฤศจิกายน 2568

🌹 ใจหากมั่นคง ย่อมมีพลังมหัศจรรย์เกินพรรณนา

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

ความอยากมิอาจเติมเต็มจิตภายใน แต่ความสมบูรณ์เต็มเปี่ยมแท้จริงมาจากความสงบบริสุทธิ์

เนื้อหา  “ล่าสัตว์ตามอำเภอใจทำให้คนบ้าบิ่น”

คำว่า “ล่า” หมายถึงการเร่งฝีเท้าไล่ล่า  คำว่า “ล่าสัตว์” หมายถึงความคึกคะนองที่ควบคุมไม่ได้ในการไล่ล่าในทุ่งกว้าง  คำว่า “ตามอำเภอใจ” เปรียบดั่งการปล่อยใจให้ความอยากพลุ่งพล่าน จึงคร่าชีวิตโดยไม่ยั้งมือ การทำตามอำเภอใจเช่นนี้ ร้ายแรงยิ่งกว่าการเมามันในสี เสียงและรสเสียอีก

คนโบราณจัดตั้งจารีตประเพณี เพื่อสอดคล้องกับกฎสวรรค์ การล่าสัตว์ตามฤดูกาลนั้นก็เพื่อการประทังชีวิต เมื่อยังชีพได้แล้วก็ยังต้องรักษากฎธรรมชาติไว้ให้ดีอีกด้วย ฉะนั้น การล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ มีการวางกฎไม่ให้ฆ่าลูกอ่อนและสัตว์ตั้งท้อง  ในฤดูร้อน เพียงกำจัดสัตว์ที่ทำลายพืชผลของตน  ฤดูใบไม้ร่วง จับสัตว์ที่ทำร้ายปศุสัตว์  มีเพียงฤดูหนาวที่ต้องกักตุนอาหาร จึงล่าได้ไม่จำกัด

เมื่อทำตามกฎกติกาที่สอดคล้องฤดูกาล วางขอบเขตอย่างเหมาะสม นี่คือการวางตนมี 

“กาลเทศะ” ตรงกันข้าม หากปล่อยอารมณ์ตามอำเภอใจล่าฆ่าเพื่อสนองความสุขสำราญของตน นั่นคือจิตที่บ้าคลั่ง  ผู้คนเช่นนี้ คิดว่าตนเป็นจ้าวควบคุมชะตาของสิ่งอื่น แท้จริงแล้ว ใจเขาป่วยหนักจนมิอาจเยียวยาได้แล้วเพราะการสนองความอยาก จนชีวิตอยู่ในความมืดมน จิตใจสับสนจนหลงทิศผิดทาง ชีวิตยากที่จะเป็นอิสระ  ดังนั้นจึงกล่าวว่า “ล่าสัตว์ตามอำเภอใจทำให้คนบ้าบิ่น”

 “เต้าเต๋อจิง” บทที่ 31 กล่าวว่า  “ผู้ชอบเข่นฆ่า จะไม่มีวันพบความสำเร็จ”  ราชาคือผู้ครองแผ่นดิน ปกป้องบ้านเมือง ส่วนใจคือผู้ครองกายและบริหารควบคุมเลือดลมทั้งหมด ทั้งสองจำเป็นต้องมั่นคงหนักแน่น จึงจะรับภาระใหญ่ได้  ไฉนจึงสนองความอยากของตนอย่างบ้าคลั่งเล่า  ราชาหากมีจิตบ้าคลั่ง ย่อมนำไปสู่ความวุ่นวายโกลาหล  ใจดวงหนึ่งหากไม่เป็นนายตน ความอยากก็จะยึดอำนาจแทน

แท้จริงแล้ว การปล่อยความอยากให้พลุ่งพล่าน ภายนอกดูเหมือนกำลังโอบอุ้มความอิสรเสรี แท้จริงกลับถูกความคลุ้มคลั่งครอบงำ เมื่อจิตบ้าคลั่ง จิตวิญญาณก็ไม่สงบ  เมื่อจิตวิญญาณไม่สงบ เลือดลมก็ปั่นป่วน  หนทางเช่นนี้ดุจม้าที่หลุดบังเหียน ยิ่งเดินก็ยิ่งเร่าร้อน ยิ่งไล่ล่าก็ยิ่งว่างเปล่า  “เต้าเต๋อจิง” บทที่ 26 กล่าวว่า “ความหนักเป็นรากฐานแห่งความเบา ความสงบนิ่งเป็นตัวสยบความหุนหันพลันแล่น”  ชีวิตนั้น หากอาศัยแรงกระตุ้นจากภายนอกก็มิอาจเติมเต็มจิตใจที่ภายในได้ มีเพียง “ความสงบหนักแน่น” เท่านั้น ที่จะรักษาจิตวิญญาณได้ ความสมบูรณ์เต็มเปี่ยมแท้จริง มาจากความสงบบริสุทธิ์นั่นเอง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 24 กันยายน 2568🌹🌹🌹