สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 10 กรกฎาคม 2568

🌹ขณะเราสร้างคุณประโยชน์ให้ผู้อื่น ก็คือช่วงเวลาที่ถูกหล่อเลี้ยงเช่นกัน       

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

การมีศักยภาพในการเกื้อกูลผู้อื่น คือทรัพย์ที่ประเสริฐที่สุดในชีวิตเรา

เนื้อหา “หล่อเลี้ยงสรรพสิ่งโดยไม่ยื้อแย่ง”

ทำไมน้ำจึงถูกขนานนามว่า “ความดีสูงสุด” เพราะน้ำมีคุณสมบัติ 3 ประการ ดังนี้ มีคุณธรรมแห่งการเกื้อกูลสรรพสิ่ง มีจิตใจที่อ่อนโยนไม่ยื้อแย่ง มีความถ่อมตนที่ชำระล้างสิ่งมัวหมอง

คำว่า “หล่อเลี้ยงสรรพสิ่ง” หมายถึง น้ำมีรสเย็นชุ่มฉ่ำ ขจรขจายไปทั่วแผ่นดิน เมื่อกระจายตัว จึงก่อร่างเป็นหมอกและเมฆล่องลอยในท้องฟ้าไร้ขอบเขต เมื่อได้น้ำมาสรรพสิ่งจึงงอกงาม ถ้าขาดไปแล้วก็เหี่ยวเฉาตาย สรรพชีวิตทั้งหลายในใต้หล้า ล้วนได้รับความชุ่มชื่นจากสายน้ำ หากแต่น้ำไม่เคยคิดเรียกร้องสิ่งตอบแทน นี่คือคุณสมบัติประการแรกของน้ำ นั่นคือ “คุณธรรมแห่งการเกื้อกูลสรรพสิ่ง”

คุณสมบัติ 1.1  คำว่า “สันทัดในการหล่อเลี้ยงสรรพสิ่ง” หมายความว่าอะไร

“เต้าเต๋อจิง” บทที่ 81 กล่าวว่า “ให้คุณโดยไม่เป็นพิษเป็นภัย” และบทที่ 35 กล่าวว่า “จึงปลอดภัย” คำว่า “ปลอดภัย” หมายถึงไม่มีอันตรายนั่นเอง  การดำรงอยู่ของน้ำคือคำอธิบายที่สมบูรณ์แบบของประโยค “ไม่เป็นพิษเป็นภัย” และ “จึงปลอดภัย” น้ำสามารถพยุงเรือใบนับพันหมื่นให้แล่นออกไปแข่งขันกันได้ และยังสามารถชำระล้างสิ่งสกปรกในโลกมนุษย์ได้ด้วย ทั้งยังสามารถกลายเป็นเมฆเพื่อหล่อเลี้ยงฟ้าดิน และยังสามารถซึมลงดินเพื่อบ่มเพาะชีวิตใหม่ บนโลกนี้ น้ำคือต้นกำเนิดของชีวิต แต่น้ำไม่โอ้อวดตนเอง และไม่พยายามควบคุมสิ่งใด คงรักษาความตั้งใจเดิมเสมอ เพื่อรับใช้โลกอย่างเท่าเทียม

คุณสมบัติ 1.2  น้ำเกื้อกูล “สรรพสิ่ง” ไม่ใช่แค่บางสิ่ง

“เต้าเต๋อจิง”บทที่ 28 กล่าวว่า “เป็นระบบที่สมบูรณ์ ไม่แบ่งแยก”  น้ำวางตนเสมอภาคต่อสรรพสิ่ง ไม่เลือกที่รักมักที่ชัง เพราะในจิตไร้ซึ่ง “ตัวตน” จึงสามารถรองรับทั้งโลกได้  แต่คนเรานั้นมักมีจิตลำเอียง นั่นก็เพราะในใจยังมี “ตัวตน” อยู่ จึงชอบตัดสินสิ่งรอบตัวตามความรู้สึกของตนเอง หากใครทำตามใจเราก็จะตอบแทนด้วยความดีงาม แต่หากขัดใจก็จะตอบโต้ด้วยความไม่เป็นมิตร เพราะฉะนั้น สิ่งที่เรามอบให้จึงไม่ใช่ความรัก แต่เป็นการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์  ผลประโยชน์ที่เราสร้างได้จึงจำกัดอยู่แค่ในกลุ่มเล็ก ๆ ของตนเอง ไม่อาจนำไปสู่ความกลมเกลียวของสังคมส่วนรวมได้เลย

คุณสมบัติ 1.3 แม้น้ำจะหล่อเลี้ยงสรรพสิ่งแต่มิเคยแอบอ้าง “ความรัก” เพื่อไปบังคับควบคุม

น้ำ เมื่อลงภาชนะเหลี่ยมก็เป็นเหลี่ยม เมื่อลงภาชนะกลมก็เป็นกลม ปรับเปลี่ยนไปตามรูปแบบของสรรพสิ่ง หล่อเลี้ยงชีวิตของทุกสรรพสิ่ง แต่ไม่ยึดติดในความเห็นของตนเองเลย แต่มนุษย์มักยึดมั่นถือมั่นในความคิดของตนว่าถูกต้องและดีที่สุด จึงฝืนดึงดัน บทที่ 58 กล่าวว่า “ธรรมะพลิกกลับเป็นอธรรม ความดีกลายเป็นความชั่ว” สรรพสิ่งในโลกนี้ ไม่มีสิ่งใดคงที่ตลอดไป หากยึดมั่นมากเกินไป แม้สิ่งนั้นจะดูว่าถูกต้อง ก็อาจกลายเป็นความผิดพลาดได้ในที่สุด ฉะนั้น “การหล่อเลี้ยงสรรพสิ่ง” คือการให้ตนเองเปล่งประกายดั่งดวงอาทิตย์ เมื่อเป็นเช่นนี้ สรรพสิ่งทั้งหลายก็จะเคลื่อนไปตามแสงแห่งตะวันโดยธรรมชาติ และเกิดการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง

คุณสมบัติประการแรกของ “คุณธรรมแห่งการหล่อเลี้ยง” คือสัญชาตญาณของเต้าในสายน้ำที่ประจักษ์สู่สายตา เต้าก็เหมือนน้ำที่ธรรมดาและเรียบง่าย คุณสมบัติที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ก็คือการช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน สำหรับพวกเรานั้น ทรัพย์อันล้ำค่าที่สุดของชีวิต คือความสามารถในการช่วยเหลือผู้อื่น ตราบใดที่เราช่วยเหลือและหล่อเลี้ยงผู้อื่น  ฟ้าก็จะตอบแทนและหล่อเลี้ยงเราเช่นกัน เมื่อใครสักคนเปล่งแสงของ “คุณธรรมแห่งการหล่อเลี้ยงสรรพสิ่ง” ให้ปรากฏ ชีวิตเขาจะสูงค่ามากยิ่งขึ้น

🌹อรุณสวัสดิ์ ชีวิตนี้ ครึ่งหนึ่งคือความเรียบง่ายของปากท้อง อีกครึ่งหนึ่งคือความฝันอันยิ่งใหญ่ หากหยอดเกลือสักนิด ก็จะเค็ม เหยาะน้ำหวานสักหน่อย ก็จะหวานฉ่ำ จะปรุงรสชาติของชีวิตแบบไหนอยู่ที่มือเรา สวิตช์ของความผาสุก อยู่ในน้ำมือของตน

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ วันที่  24 พฤษภาคม  2568 🌹🌹🌹