สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 1 ธันวาคม 2568

🌹 ไม่จงใจไขว่คว้า ผลลัพธ์ที่ดีจะปรากฎเอง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

สรรพสิ่งย่อมมีเวลาของตน หว่านเมล็ดพันธ์ช่วงฤดูร้อน ย่อมเก็บเกี่ยวในฤดูหนาว   เรื่องที่ไร้บุญวาสนา ยิ่งฝืนก็ยิ่งกลายเป็นโซ่ตวนล่ามคอตนเอง หากมีวาสนาต่อกัน ต่อให้พลัดพรากจากกัน สุดท้ายก็ยังได้พบกันอีก บนเส้นทางชีวิตนี้ เพียงตั้งใจปลูกหว่านด้วยใจก็พอ ไม่ต้องกังวลเรื่องผลลัพธ์ หากประสบความสำเร็จ ย่อมงดงามสมบูรณ์ แต่หากไม่สำเร็จ ก็กลายเป็นประสบการณ์อันสวยงามได้เช่นกัน ดังนั้น เมื่อไม่ต้องจงใจไขว่คว้า ผลลัพธ์ที่ดีจะปรากฎเอง

บทที่ 13 ของ “เต้าเต๋อจิง” มีคติเตือนใจ 3 ข้อที่เปิดเผยความจริงแท้ของ “การเก็บเกี่ยว”ดังนี้ บัดนี้ ให้เราร่วมกันก้าวเข้าสู่คำสอนเหล่านี้พร้อมกันเถิด

คติเตือนใจ 1 “การถูกโปรดปรานหรือเหยียดหยาม ย่อมทำให้หวั่นไหว สนใจมหาภัยดุจสนใจร่างกายตน อะไรคือ เมื่อถูกโปรดปรานหรือเหยียดหยาม ทำให้หวั่นไหว การถูกโปรดปรานเป็นสิ่งที่ต่ำช้า เมื่อได้รับก็วิตกกังวล เมื่อสูญเสียก็หวาดหวั่น  นี่แหละ คือการถูกโปรดปรานหรือเหยียดหยาม”

กับดักที่ใหญ่ที่สุดของชีวิต คือการเห็นตนสำคัญเกินไป ดังนั้น เมื่อได้รับความโปรดปรานก็กลัวจะสูญเสีย เมื่อถูกทอดทิ้งก็กังวลว่าความเศร้าสลดจะยืดยาว ใจที่ยึดติดในผลได้ผลเสียจึงไม่อาจสงบลงได้เสียที  

ในกาลเวลาอันไม่มีสิ้นสุดนี้ ความไม่เที่ยงก็คือสิ่งที่ “จีรัง” ที่สุด ความสมดุลคือ “เต้า”  ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ล้วนไม่เคยยั่งยืน  ไม่ใช่ชีวิตที่ทำให้ “ฉัน” ทุกข์ แต่คือความยึดติดที่ทำให้ “ใจ” ทุกข์ต่างหาก  ปล่อยวางความยึดมั่นถือมั่นในผลได้ผลเสีย จดจ่อเฉพาะที่การเพาะหว่าน ไม่ถามไถ่ถึงดอกผล  คือเคล็ดลับแห่งการทุบอัตตาของตนให้แตกสลาย

คติเตือนใจ 2 “อะไรคือ สนใจมหาภัยดุจสนใจร่างกายตน การที่ข้าประสบมหาภัย เป็นเพราะมีอัตตา หากข้าไร้อัตตา จะมีภัยได้อย่างไร”

เส้นทางบนโลกโลกีย์ จิตดั้งเดิมเป็นอิสระ ร่างกายเดิมแท้ไร้ทุกข์  เคราะห์กรรมทั้งหลายมิได้เกิดจากภายนอก แต่เพราะ “ตัวฉัน” ขาดความเรียบง่าย เพิ่มความหลงผิด จึงก่อเพลิงไฟเผาตนเอง  

แท้จริงแล้ว ร่างกายนี้มิได้เป็นของตน แต่เป็นของฟ้าดิน และอยู่ภายใต้กฎธรรมชาติ เราเพียงหยิบยืมเอามาใช้ชั่วคราว แต่มิอาจครอบครองมาเป็นของตนได้  ชีวิตนี้ ยิ่งปล่อยวางมาก ก็ยิ่งได้รับมาก  เมื่อไม่ยึดติดในตัวตน ก็จะไม่ถูกผูกมัดด้วยผลได้ผลเสีย แต่จะเชื่อมโยงกับสรรพสิ่ง และเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดินอย่างกลมกลืน ผู้ที่จิตแบกรับโลกทั้งปวง กระทำโดยไม่แสวงหาผลประโยชน์ส่วนตน ย่อมได้รับผลลัพธ์ที่งดงามเอง

 คติเตือนใจ 3 “ทะนุถนอมโลกใบนี้ดุจทะนุถนอมร่างกายตน คนทั่วหล้าจึงมอบโลกใบนี้ให้เขาดูแล รักโลกใบนี้ดุจรักตนเอง คนทั่วหล้าจึงฝากโลกใบนี้ให้เขาดูแล”

โลกใบนี้ศักดิ์สิทธิ์ จึงต้องตามหาผู้ที่รักและหวงแหนอย่างแท้จริงด้วยตนเอง  คนคนหนึ่ง หากสามารถเสียสละเพื่อประโยชน์ส่วนรวม เห็นสรรพชีวิตสำคัญกว่าตัวเอง โลกใบนี้ก็จะฝากชีวิตไว้ให้เขาดูแล  หากมองทะลุเส้นแบ่งระหว่าง “คนอื่น” และ “ตัวฉัน” รักผู้อื่นดุจรักตนเอง คนทั่วหล้าย่อมมอบชีวิตให้เขาดูแลอย่างแน่นอน การมอบหมายชีวิตให้ซึ่งกันและกัน และผูกพันถึงความเป็นและความตายเช่นนี้ หนักแน่นยิ่งกว่าทองพันชั่ง  

ชีวิตสุขเพราะให้ ความสุขเพิ่มพูนคุณค่าเพราะการแบ่งปัน  ดังนั้น “รักผู้อื่นดุจรักตนเอง” คือหนทางสู่สุขอันเป็นวิถีเชื่อมสู่ฟ้า  เต้าอันยิ่งใหญ่เฝ้าคุ้มครองเราทุกคน เมื่อมองเห็นจุดนี้อย่างชัดแจ้ง ใจย่อมอบอุ่น และเมื่อเชื่อมั่นไม่หวั่นไหว พลังย่อมไม่สิ้นสุด  บนเส้นทางชีวิตที่เต็มไปด้วยลมฝน ผู้ที่โอบกอดโลกไว้ในใจ ย่อมมีผู้ร่วมเดินทางเคียงข้างเขาเพื่อฝ่าลมฝนไปพร้อมกันเสมอ

เส้นทางชีวิตนั้นช่างน่าพิศวง ไม่ต้องจงใจไขว่คว้า มักได้ผลลัพธ์ที่ดีเอง  แท้จริงแล้ว ทุกสิ่งที่ไม่เป็นไปตามปรารถนา ล้วนมีการจัดสรรในอีกรูปแบบหนึ่ง  บนหนทางชีวิต มีทั้งราบรื่นและขมขื่น ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นการแสดงออกของเต้า อีกทั้งแห้งเหี่ยวและเบ่งบาน ล้วนเป็นทิวทัศน์อันงดงาม  ใจที่กว้างดั่งมหาสมุทร เพียงแค่เดินอย่างมั่นคงบนผืนดิน ไม่กังวลไม่หวั่นไหว เพียงดำเนินบนทางที่ถูกต้อง ไม่ต้องจงใจไขว่คว้า ผลลัพธ์ที่ดีจะปรากฎเอง

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ อรุณสวัสดิ์เต้าเต๋อจิง 1 ธันวาคม 2568 🌹🌹🌹