สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 1 กรกฎาคม 2568

🌹หากจิตไร้อัตตา ทุกสิ่งย่อมราบรื่นโดยธรรมชาติ

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

เมื่อจิตอู๋เหวย ก็ย่อมคล้อยตามกฎเกณฑ์ พลังงานภายในจึงไม่สิ้นเปลือง  ความทุกข์ยากในชีวิต ล้วนกำเนิดจากจิต  แสวงหาแต่ไม่ได้จึงทุกข์ ยึดติดไม่ปล่อย ความโกรธจึงเกิด แท้จริงจิตมนุษย์คือจิตเต้า เต้านั้นอู๋เหวย จิตมนุษย์นั้นไร้อัตตา ทุกสิ่งจึงเป็นไปตามสถานการณ์ และทุกสิ่งก็ควรดำเนินตามธรรมชาติอย่างราบรื่น  เมื่อ “ความว่าง” ในใจถูกสั่นคลอน จึงพลัดหลงและเหินห่างจากวิถีเต้า เมื่อใจไม่ยอมรับความเป็นตัวตนที่แท้จริง จึงสูญสิ้นพลังงาน  ฉะนั้น เมื่อก้าวเข้ามาในโลกโลกีย์ ควรกำจัดฝุ่นใจให้สะอาด เมื่อความคิดสงบบริสุทธิ์ ความกระจ่างจะบังเกิดเอง ปล่อยวางความยึดมั่นถือมั่น แล้วอยู่อย่างอิสระคล้อยตามบุญวาสนา

หากมีจิตอู๋เหวย ก็จะจดจ่อกับแก่นแท้ภายใน จึงรวบรวมพลังได้มั่นคง  ชีวิตนั้นอีกยาวไกล หากใจว้าวุ่น ความทุกข์ก็เกิด หากใจสงบ คลื่นทะเลก็ราบเรียบไปเอง อู๋เหวย คือการวางเรื่องของผู้อื่นลง แล้วหันมาขัดเกลาตนเอง  ชีวิตของผู้อื่น ย่อมมีกรรมของตน เพียงหวนกลับมาจดจ่อจิตของเราก็พอ  มุ่งมั่นกับสิ่งหนึ่ง ย่อมดีกว่าทำหลายสิ่งหลายอย่างอย่างลวก ๆ   สมาธิตั้งมั่นกับปัจจุบัน คือยาขนานเอกรักษาความกระวนกระวายที่ดีที่สุด

เมื่อใส่ใจทั้งหมดไว้กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ใจก็จะมั่นคง  เมื่อจิตนิ่ง จะพบว่า แก่นแท้ของจิตนั้นสมบูรณ์อยู่แล้ว ไม่ต้องแสวงหาจากภายนอก เพราะฉะนั้น เมื่อมีจิตตั้งมั่นในตนเอง และมีสมาธิตั้งมั่นในสิ่งที่ทำ ก็จะกลายเป็นนายของชีวิตตน

“อู๋เหวย” คือวิถีแห่งเต้าอันยิ่งใหญ่ แต่เต้านั้นไร้รูป ดังนั้น  “เต้าเต๋อจิง” บทที่ 8 จึงเปรียบเต้าดั่งน้ำ และให้มนุษย์ถือน้ำเป็นครูของตน เพื่อช่วยให้เห็นจิตตน รู้แจ้งเต้า และกลับคืนสู่อิสรเสรี   บทที่ 8  มีข้อเตือนสติ 3 ข้อ ที่ช่วยให้เราเข้าใจบทบาทของ “อู๋เหวย” ได้อย่างลึกซึ้ง

ข้อเตือนสติ1  “ความดีสูงสุดเหมือนดั่งน้ำ  หล่อเลี้ยงสรรพสิ่งโดยไม่ยื้อแย่ง   อยู่ที่ต่ำซึ่งผู้คนรังเกียจ จึงใกล้เคียงเต้า”

เต้าที่ไร้รูป คือน้ำที่มีรูปในโลกมนุษย์ อันมีคุณสมบัติดังนี้ หนึ่ง มีคุณงามความดีในการเกื้อกูลสรรพสิ่ง สอง มีใจอ่อนโยนไม่แย่งชิง สาม มีความอ่อนน้อมถ่อมตนที่แปรความขุ่นมัวให้ใสสะอาด จึงได้รับการยกย่องว่าเป็น “ความดีสูงสุด”   “ความดีสูงสุด” นี้ มิเพียงหมายถึงการทำความดีมากมาย แต่คือการกลายเป็น “ความดี” โดยธรรมชาติ

ชีวิตของน้ำ คือการร่ายรำร่วมกับสิ่งแปดเปื้อนอยู่เสมอ ดังนั้น การฝึกฝนหลอมหล่อของผู้คน คือการร่วมเดินทางกับความทุกข์ตลอดหนทาง  ทั้งชีวิต สรรพสิ่งล้วนกำลังแสดงธรรม อยู่ที่เราจะสังเกตุเห็นแบบไหน ทุกอย่างคือบททดสอบ เพื่อดูว่าเราจะจัดการแบบไหน เมื่อมีจิตอู๋เหวย จึงสามารถกลั่นกรองความขุ่นมัวให้ใสสะอาด และตกผลึกให้เกิดผลลัพธ์อันงดงาม

ข้อเตือนสติ 2 “พำนักอยู่ได้ทุกสถานที่  มีจิตว่างเปล่าสงบนิ่ง  มีรักเมตตา  วาจามีสัจจะ ปกครองอย่างสงบเรียบร้อย  ทำงานด้วยความปราดเปรื่อง  เลือกสรรเวลาที่เหมาะสมในการปฏิบัติงาน”

น้ำมีคุณสมบัติอู๋เหวย แต่กลับแฝงไว้ด้วยพลังอันปราดเปรื่อง 7 ประการ ดังนี้          “พำนักอยู่ได้ทุกสถานที่” คือการใช้จิตเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อม  “มีจิตว่างเปล่าสงบนิ่ง”  แม้ลมจากทั่วทุกสารทิศโหมกระหน่ำ จิตก็ยังมั่นคง ไม่หวั่นไหว  “มีรักเมตตา” คือเห็นสรรพสิ่งเท่าเทียม ไร้การแบ่งแยก  “วาจามีสัจจะ” คือถ้อยคำที่น่าเชื่อถือดั่งวาจาประกาศิต  “ปกครองอย่างสงบเรียบร้อย” คือปล่อยให้ทุกสิ่งกลับสู่ระเบียบโดยธรรมชาติ   “ทำงานด้วยความปราดเปรื่อง” คือการสั่งสมคุณธรรมจึงได้ชัยตลอดกาล   “เลือกสรรเวลาที่เหมาะสมในการปฏิบัติงาน” คือการปฏิบัติที่คล้อยตามสถานการณ์ คล้อยตามฟ้าลิขิต

หากปรารถนาจะมีพลังดั่งน้ำ รู้เพียงอย่างเดียวไม่พอ ต้องสามารถปฏิบัติได้จริง

เมื่อการรู้แจ้งมีระดับเทียบเท่ากับการกระทำ จึงจะเกิดปัญญาอันยิ่งใหญ่ เพราะฉะนั้น การฝึกฝนใด ๆ ล้วนต้องฝึกในทุกฝีก้าวของชีวิตประจำวัน  ทุก ๆ บทเรียน ล้วนกระตุ้นให้ย้อนกลับมาทบทวนใจของตนเอง

ข้อเตือนสติ 3  “เหตุเพราะไม่แย่งชิงใคร จึงไม่ผิดพลาด”

น้ำไม่ชิงสูงต่ำ จึงรวมตัวเป็นมหานที มนุษย์ไม่ชิงถูกผิด จึงได้ความอิสระ  น้ำนั้นไม่แย่งชิง เป็นเพราะสัญชาตญาณเป็นเช่นนี้นี่เอง ที่คนไม่แย่งชิงได้ เพราะผ่านการฝึกจิตให้คงความความว่างไร้

บุญวาสนาในชีวิต หาได้มาจากการแย่งชิงไม่ เพราะจะทำให้สิ้นเปลืองพลังงาน  การไม่แย่งชิงต่างหาก คือการสั่งสมคุณธรรม  การไม่แย่งชิง ไม่ใช่เป็นการนิ่งเฉย ไม่ทำอะไรเลย แต่คือการยึดเต้าเป็นหลัก กลับคืนสู่ความจริงแท้แห่งอู๋เหวยและไร้อัตตา หนทางชีวิต มิใช่เพื่อเป็นปรปักษ์กับโลกใบนี้ แต่คือการกลับมาพบตัวตนอันแท้จริงอีกครั้ง

หากมีจิตอู๋เหวย ก็จะเปิดกว้างและเป็นอิสระพร้อมที่จะแปรเปลี่ยนสถานการณ์ สุขทุกข์ในชีวิตล้วนไม่เที่ยง ในยามทุกข์ ต้องมองเข้าข้างใน มิใช่มองออกไปข้างนอก เมื่อเผชิญสิ่งใด ก็จงเปิดใจให้กว้าง แม้โลกจะจุมพิตเราด้วยความเจ็บปวด เราก็ยังยืนหยัดคงรักษาในจิตตนให้มั่นคงและฝ่าฟันก้าวหน้าอย่างกล้าหาญ จิตอู๋เหวย กลับสามารถทำสิ่งที่ทรงพลังได้  จงเริ่มทำในสิ่งที่ตนรักอย่างจริงจัง และสิ่งใดที่เกื้อหนุนการเจริญเติบโต ต้องยืนหยัดทำอย่างต่อเนื่อง  ผู้มีพระคุณที่ดีที่สุดในชีวิต คือตัวเราเองที่มุมานะสู่ความพัฒนาก้าวหน้า

สหายที่รัก

“เดือนหกฟ้าเปิดกว้าง สรรพสิ่งแข่งขันสู่เสรี  ขอให้เราถือคัมภีร์ไว้ในมือ น้อมตัวลงฝึกปฏิบัติด้วยตนเอง ยึดน้ำเป็นครู กลมกลืนกับเต้า แล้วร่วมกันขับขานเสียงเพลง ด้วยใจที่ไม่แย่งชิง รับความยิ่งใหญ่ไพศาลของฟ้าดิน ดำเนินชีวิตอย่างเปี่ยมคุณธรรม บรรทุกกาลเวลาที่รุ่งเรืองผงาดฟ้า”

สุดท้าย ขออำนวยพรให้ บ้านเมืองและประชามั่งมีศรีสุข ดุจพลุที่พุ่งทะยานลับฟ้า โลกมนุษย์สงบสุข กลิ่นแห่งเต้าขจรขจายข้ามขุนเขา

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ วันที่  1 มิถุนายน 2568 🌹🌹🌹