สำเนาของ สำเนาของ อรุณสวัสดิ์ “เต้าเต๋อจิง”เผยแพร่วันที่ 10 มิถุนายน 2568

🌹หากอยากให้ชีวิตยืนยาวเทียบเท่าฟ้าดิน สิ่งสำคัญ

ที่สุดคือการฝึกจิต อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ

ชีวิตยั่งยืนได้ เหตุเพราะมิได้อยู่เพื่อตน จึงได้มาโดยไม่ต้องไขว่คว้า

เนื้อหา “ฟ้าดินอยู่ยืนยงได้ เหตุเพราะมิได้อยู่เพื่อตน จึงอยู่ยั่งยืน”

ถ้อยคำนี้หมายถึง ฟ้าดินจึงยืนยาว เพราะให้กำเนิดและหล่อเลี้ยงสรรพสิ่ง โดยไม่ยึดติดว่าตนมีคุณธรรม หรือโอ้อวดว่าตนมีบุญคุณ ในห้วงกาลเทศะอันไร้ขอบเขต ไม่ว่าเป็นผู้ใดก็ตาม หากสำคัญตนว่ามีคุณธรรม คุณธรรมนั้นก็ย่อมรั่วไหล หากหลงตนว่ามีบุญคุณ บุญคุณนั้นก็จะเล็กลง ฟ้าดินหากไม่ยึดถือความดีความชอบ สรรพสิ่งจึงอยู่เคียงข้าง และนั่นคือเหตุให้ฟ้าดินดำรงอยู่ได้ยืนยาว นี่แหละคือความหมายของ “ฟ้าดินยืนยง เหตุเพราะมิได้อยู่เพื่อตน จึงอยู่ยั่งยืน”

เหตุใดฟ้าและดินไม่ดำรงอยู่เพื่อตนเอง กลับยืนยาวยิ่งนัก เคล็ดลับนั้นอยู่ที่ใด

ประการที่ 1  ฟ้าดินไม่อยู่เพื่อตนเองแต่กลับยืนยาว เพราะ “เคลื่อนไหวอย่างคึกคัก มีชีวิตชีวา”

“เต้าเต๋อจิง” บทที่ 15 กล่าวว่า “ใครสามารถรักษาความสงบยาวนานได้ ด้วยการเคลื่อนไหวที่คึกคัก มีชีวิตชีวาเท่านั้น”  สายน้ำไม่ยึดติดกับสิ่งใด เพราะไหลเวียนอยู่ตลอดเวลา จึงไม่เน่าเฉา  แกนประตูไม่ติดขัด เพราะเปิดปิดไปมา จึงไม่ผุกร่อน ฟ้าดินก็ด้วยจิตที่ไร้อัตตา จึงเคลื่อนไหวตามวัฏจักรแห่งธรรมชาติ  ดังนั้น ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ผลัดเปลี่ยนกันฉายแสง มิได้ละโมบส่องเพียงมุมใดมุมหนึ่ง  สายน้ำไหลเชี่ยวไม่เลือกหล่อเลี้ยงแค่ฝั่งเดียว  เพราะการเคลื่อนไหวที่ไม่หยุดหย่อน จึงทำให้สรรพสิ่งท่ามกลางฟ้าดินมีชีวิตชีวาไม่สิ้นสุด

หัวใจสำคัญอยู่ที่การ “เคลื่อนไปอย่างช้าๆ อย่างสุขุมเยือกเย็น แต่มีชีวิตชีวา”           การ “เคลื่อนไหว” ของฟ้าดิน มิใช่แบบกระสับกระส่าย แต่เป็นการดำเนินไปโดยไม่จงใจ เดินไปตามธรรมชาติ เมื่ออะไรจะเกิดก็ให้เกิด อะไรควรจากไปก็ให้จากไป  ในความเคลื่อนไหวอันช้าและต่อเนื่องนี้เอง ทำให้สรรพชีวิตทั้งหลายสามารถกำเนิดได้ไม่สิ้นสุด  ดังนั้น “เคลื่อนไปอย่างสุขุมเยือกเย็น” ไม่ใช่แค่การเคลื่อนไหว แต่ต้องเคลื่อนไหวอย่างเนิบนาบ ต่อเนื่อง ไม่หยุดหย่อน  และสอดคล้องกับจังหวะแห่งเต้า จึงจะทำให้ชีวิตผลิบานไม่รู้จบ

ประการที่ 2  ฟ้าดินมิได้ถือกำเนิดเพื่อตน กลับอยู่ยั่งยืน  เพราะ “ไร้อัตตา สร้างคุณูประโยชน์เพื่อผู้อื่น”

“เต้าเต๋อจิง” บทที่ 75 กล่าวว่า “มีเพียงไม่บำรุงสุขภาพจนเกินไปเท่านั้น จึงถือเป็นผู้ถนอมชีวิตอย่างแท้จริง”  ในธรรมชาติ กลีบไม้ร่วงโรยกลายเป็นดินเลี้ยงหน่อใหม่ เมฆหมอกแปรเป็นหยาดฝน หล่อเลี้ยงสรรพสิ่ง  ฟ้าดินไม่เคยดำรงอยู่เพื่อตนเอง หากเป็นเพราะความจงใจ การไหลเวียนของพลังงานจักรวาลจะถูกขัดขวาง

สัจธรรมของจักรวาลคือ “ทวนวิถีคือการเคลื่อนไหวของเต้า” กล่าวคือ กลับด้านกลายเป็นตรงหน้า วางลงจึงได้มา และไม่ทำเพื่อตนจึงสัมฤทธิ์ผล  นี่คือความสัมพันธ์ของหยินและหยางที่เป็นวิภาษวิถี และคือความจริงแท้ของชีวิต เมื่อเข้าใจหลักการนี้ จะเห็นชัดว่า ฟ้าดินเพราะจิตภายในไร้ “อัตตา” จึงสามารถก่อเกิด “รูปลักษณ์แห่งตน” ที่ยืนยาวจนสำเร็จ  ท้ายที่สุด สิ่งที่ไม่อยู่เพื่อตัวเอง กลับรักและหวงแหนชีวิตตนได้ดีที่สุด นี่คือผลของกลไกความสมดุลของเต้ายิ่งใหญ่

ความยืนยาวของชีวิต ไม่สามารถไขว่คว้าด้วยความตั้งใจได้ เหมือนฤดูใบไม้ผลิมาถึง ดอกไม้ไม่ต้องถูกชักชวน ก็ผลิบานเองได้ ดังนั้น ฟ้าดินยืนยงมิใช่เป็นสิ่งที่ร้องขอมาได้ แต่บังเกิดขึ้นเองด้วยการเคลื่อนไหวอย่างช้า ๆ และเยือกเย็นแต่มีชีวิตชีวา  และด้วยจิตที่ไร้อัตตา อุทิศตนเพื่อผู้อื่น จึงไม่ต้องร้องขอแต่มาเอง  ฟ้าดินคือครูผู้ยิ่งใหญ่ ที่สอนเราว่า ตราบใดที่เราไม่ดำรงอยู่เพื่อตนเอง ความยั่งยืนจะมาหาเราโดยไม่ทันตั้งตัว

🌹อรุณสวัสดิ์ ผู้ทำคุณงามความดี ดูเหมือนเป็นคนโง่เขลาที่สิ้นเปลืองเวลาและกำลัง แท้จริงแล้ว กลับเป็นวิสัยทัศน์อันกว้างไกล ที่ถูกปลูกฝังลึกลงไปข้างใน โชคลาภและสิริมงคลกำลังให้รางวัลอันงดงามแก่เราอย่างเงียบ ๆ

อาจารย์จ้าวเมี่ยวกว่อ วันที่ 24 เมษายน 2568 🌹🌹🌹