บทที่ 65 สติปัญญาเลิศดูคล้ายโง่เขลา

โบราณผู้นำเต๋าแพร่สู่ทั่วโลก

ไม่สนใจคนที่ฉลาด

แต่สนใจคนซื่อสัตย์จริงใจ

การที่ปวงชนปกครองยาก

เพราะฉลาดหลักแหลมเกินไป

ดังนั้น การใช้ความหลักแหลมปกครอง

บ้านเมืองจึงหายนะ

ไม่ใช้ความหลักแหลมปกครอง

บ้านเมืองจึงมีประโยชน์สุข

เมื่อรู้ทั้งสองด้านนี้แล้ว

จึงรู้แบบอย่างการปกครอง

รู้กฎเกณฑ์แบบนี้

เป็นคุณธรรมล้ำลึก

คุณธรรมอันล้ำลึกสุดหยั่ง

ไกลสุดขอบฟ้า

ตรงกันข้ามกับความรู้ทั่วไป

แล้วจึงมีความกลมกลืนและราบรื่นมาก

คติธรรม

1) เรื่องใหญ่ๆ ในโลกมิใช่ลุล่วงด้วยจิตใจที่คิดเล็กคิดน้อย แต่ลุล่วงได้ด้วยความจริงใจ

2) จงรักษาความโง่ ดูคล้ายไม่ฉลาด อันที่จริงคือ มีสติปัญญาเลิศดูคล้ายโง่เขลา มีความเรียบๆ ง่ายๆ ตามธรรมชาติ จึงจะเจริญพัฒนาได้

3) ยอมรับว่าตนเองยิ่งใหญ่เท่ากับยอมรับว่าตนโง่

4) ความจริง ท่านไม่จำเป็นต้องหันหน้ากลับไปดูว่า ใครเป็นคนสาปแช่งท่าน หากมีหมาบ้าตัวหนึ่งมากัดท่าน แล้วท่านจะก้มตัวลงไปกัดมันตอบกระนั้นหรือ

5) ผู้สร้างโอกาสคือผู้กล้าหาญ ผู้รอคอยโอกาสคือผู้โง่เขลา

6) เรื่องที่ลี้ลับอัศจรรย์นั้น ดูเหมือนไม่มี แท้ที่จริงมี เคล็ดลับของสิ่งมีชีวิตก็อยู่ที่ตรงนี้แหละ