บทที่ 6 มูลรากฟ้าดิน

ธรรมชาติเป็นอมตะ

เป็นมารดาอัศจรรย์

ประตูอัศจรรย์

คือที่มาฟ้าดิน

ต่อเนื่องเนืองอนันต์

ใช้ไม่หมดสิ้น

คติธรรม

1) มีจิตใจกว้างขวางว่างเปล่ามาก เป็นตำรับยาดีที่สุดสำหรับฟื้นฟูสุขภาพ

2) การปล่อยวางเป็นการได้อีกแบบหนึ่ง การสละทิ้งอาจทำให้มีได้มากยิ่งขึ้น

3) เรื่องราวในโลกมักต้องมีต้นเหตุ ต้นเหตุนั้นอยู่ในฟ้าดิน ต้องสนใจบริหารจัดการการใช้ชีวิตให้ดี ยิ่งต้องสนใจฝึกปฏิบัติส่วนลึกของจิตใจให้กว้างขวางว่างเปล่า

4) ตะเกียบ 1 อันหักได้ง่าย แต่ตะเกียบ 1 มัดหักได้ยากมาก การพัฒนาตนให้สมบูรณ์ท่ามกลางการสร้างพนาบุญ เป็นการทำให้จิตใจคนเรายิ่งกว้างขวางและสูงส่ง

5) ความทุกข์ทรมานท่ามกลางความยากลำบากเป็นทรัพยากรอันล้ำค่าของชีวิตการดำเนินชีวิตที่ไม่มีแรงต้านย่อมไม่อาจแสดงให้เห็นคุณค่าของคนได้เส้นทางสัญจรที่ยากลำบากและอันตรายจะทำให้ชีวิตมีสีสันที่อุดมสมบูรณ์มากยิ่งขึ้นคนไม่กลัวความทุกข์ทรมานกลัวแต่การละทิ้งความแข็งและอ่อนคนไม่กลัวฝึกฝนด้วยความยากลำบากกลัวแต่ความหมดหวัง