บทที่ 55 สรรพสิ่งเมื่อแข็งแกร่งเต็มที่ย่อมเสื่อม

ผู้ฝึกฝนคุณธรรมล้ำลึก

เปรียบดั่งทารกแรกเกิด

แมลงมีพิษไม่กัดต่อย

สัตว์ร้ายไม่กระโจนใส่

นกดุร้ายไม่โฉบจิก

กระดูกเอ็นอ่อนแต่มือกำได้แน่น

อวัยวะเพศมีสมรรถภาพตามธรรมชาติ

เพราะมีพลังชีวิตสมบูรณ์

ร้องทั้งวันแต่เสียงไม่แหบ

เพราะมีภาวะสมดุล

กลมกลืนเรียกนิรันดร์

รู้ “นิรันดร์” เรียก “รู้แจ้ง”

มีคุณต่อชีวิตเรียกสิริมงคล

จิตเลี้ยงพลังชีวิตเรียกเข้มแข็ง

สรรพสิ่งมีรูปแข็งแกร่งย่อมโรยรา

เรียกไม่ปฏิบัติตาม “เต๋า”

ไม่ปฏิบัติตาม “เต๋า” จะดับสูญก่อนเวลาอันควร

คติธรรม

1) ทิศทางพื้นฐานของการบำรุงรักษาสุขภาพคือ การย้อนสู่ภาวะทารก หัวใจแห่งภาวะทารกคือความปรองดองและนุ่มนวล พลังชีวิตที่นุ่มนวลมีความเข้มแข็งมากกว่าพลังชีวิตที่แข็งแกร่งมากต่อมาก

2) ท่านเหลาจื่อยกย่องลักษณะพิเศษจำเพาะของเด็กทารกว่า มีพลังชีวิตสมบูรณ์และมีความสมดุลเต็มที่ ท่านเหลาจื่อยังได้สังเกตลักษณะพิเศษจำเพาะของเด็กทารกว่า มีกระดูกเอ็นอ่อนแต่มือกำได้แน่น เพราะว่าในนี้มีพลังชีวิตของเต๋าอยู่ด้วย

3) มีความปรองดองสมานฉันท์ ไม่แตกแยกไม่รีบเร่ง จัดการปัญหามีหลักการ มีความสามารถในการแก้ปัญหาได้

4) บางท่านมาแล้วก็ไป เขาไปๆ มาๆ ท้ายสุดได้หยุดอยู่ที่นั่นแล้ว เต๋ามักจะรับด้วยพลังรักที่ไม่ปริปากเสมอ อย่างนี้เรียกว่า ภาวะนิรันดร์

5) ชีวิตทุกคนถูกลิขิตไว้แล้ว บางคนใช้การฝึกฝนหลอมหล่อจนอยู่เหนือชะตาเดิมของตนได้ บางคนควรมีอายุยืนกลับจากโลกนี้ไปก่อนเวลาอันควร บทนี้ท่านเหลาจื่อเน้นบอกวิธีฝึกฝนคุณธรรมอันล้ำลึก การมีอายุยั่งยืน สิ่งสำคัญที่สุดคือ ฝึกฝนจิตใจที่ไม่ท้อถอยชั่วนิรันดร์