บทที่ 4 โครงร่างเต๋าว่างเปล่า

เต๋ากว้างใหญ่ไพศาล

มีบทบาทมิรู้สิ้น

ลุ่มลึกยาวนาน

คล้ายบรรพบุรุษของสรรพสิ่ง

ไม่อวดเก่ง

สลายข้อพิพาท

กลมกลืนแสง

คลุกเคล้าฝุ่น

ล้ำลึกสุดหยั่ง

คล้ายมีคล้ายไม่มี

ข้าไม่รู้เป็นลูกใคร

ละม้ายคล้ายอยู่ก่อนหน้าพระผู้เป็นเจ้า

คติธรรม

1) จุดเทียนเล่มหนึ่งไว้ในห้องมืด ความมืดหายไปในบัดดล หากเพิ่มจำนวนเทียนไข ห้องจะสว่างมากยิ่งขึ้น แต่การแปรเปลี่ยนชี้ขาดอยู่ที่เทียนไขเล่มแรก เพราะเทียนได้สลายความมืด ดังนั้น เราต้องทำให้เต๋าในจิตผุดผ่อง การตั้งปณิธานก้าวแรกจึงมีความ สำคัญมาก

2) ศึกษาจนชีวิตหาไม่และรักษาจิตให้ว่างเปล่าเสมอ จึงจะมีบรรยากาศแห่งความมงคลอย่างต่อเนื่องได้

3) อย่าใช้คำพูดที่เหน็บแนม ทำร้ายจิตใจผู้อื่น เป็นการทำลายตนเอง มีท่าทีที่อ่อนโยนและช่วยเหลือผู้อื่นด้วยความจริงใจ ก็คือ การทำนาบุญ

4) ต้องศึกษาเจตนารมณ์ของดอกบัวที่โผล่พ้นโคลนตมได้โดยไม่แปดเปื้อนโคลนตม รักษาความบริสุทธิ์ มีจิตใจผูกพันกับมวลมหาชน

5) ต้องทะนุถนอมรักคนรอบข้างของท่าน และเอาใจใส่พวกเขา อยากจะเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์ให้ดียิ่งขึ้น ต้องเปลี่ยนแปลงตนเองให้ดียิ่งขึ้นเสียก่อน

6) ความสำเร็จของคนเราเริ่มจากในสู่นอก มีเพียงฝึกฝนหลอมหล่อจิตให้ดี จึงจะมีความสำเร็จได้แท้จริง และมีความสุขยาวนาน ถ้าไม่ได้ฝึกฝนหลอมหล่อจิตให้ดี ถึงแม้จะประสบความสำเร็จก็ไม่อาจรักษาได้ยั่งยืน

7) ต้องให้ความเคารพผู้ใหญ่ เมตตาผู้น้อย มีท่าทีที่อ่อนโยนต่อผู้อื่นและจริงจังต่อการงาน