บทที่ 35 บทบาท “เต๋า” ไม่มีวันหมดสิ้น

เข้าใจและพลิกแพลงใช้เต๋าที่ยิ่งใหญ่ได้

คนทั่วหล้าพึ่งพา

ไม่มีอันตราย

จึงสงบสุข

ดนตรีดีอาหารโอชะ

ผู้เดินทางผ่านต้องหยุดแวะ

พอกล่าวถึง “เต๋า”

จืดชืดไร้รสชาติ

มองก็ไม่เห็น

ฟังก็ไม่ได้ยิน

กลับใช้ได้ไม่หมดสิ้น

คติธรรม

1) สิ่งที่ควรเลือกสรรคือ เป็นธรรมชาติ ราบเรียบ แต่มิใช่ชัยชนะ สิ่งที่ควรเลือกสรรคือ ความเข้าใจถ่องแท้ แต่มิใช่ความคึกคักตื่นเต้น

2) ความต้องการของแขกกับเจ้าของบ้านย่อมแตกต่างกัน ลองคิดดูซิว่า ท่านเป็นเจ้าของบ้านหรือแขกที่เดินผ่าน การพูดจาและจัดการปัญหาต้องเอาใจเขามาใส่ใจเรา

3) หลักใหญ่ต้องเป็นหลักสามัญธรรมดาไม่มีปาฏิหาริย์แน่นอน แต่หลักสามัญธรรมดาไม่มีปาฏิหาริย์ไม่แน่ว่าจะเป็นหลักใหญ่เสมอไป

4) การให้อภัยผู้อื่นเป็นคุณสมบัติของเต๋า และเป็นสัจธรรมชีวิตด้วย ท่านให้อภัยผู้อื่นได้ ผู้อื่นจึงจะให้อภัยแก่ท่าน นี่คือวิภาษวิธีแห่งชีวิต

5) ภาษาของเรามี ภาษาการคิด ภาษาพูด ภาษาพฤติกรรม ถ้อยคำภาษาเป็นพลังชนิดหนึ่ง คำพูดและการกระทำที่ไม่ดีก่อให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บได้ คำพูดและการกระทำที่ดีทำให้สุขภาพแข็งแรงได้ ใจคนเกิดความคิดขึ้นแวบหนึ่งเมื่อใด เทพในจิตรับรู้ได้หมด หากดีชั่วยังไม่ตอบสนอง เพราะยังไม่ถึงเวลา การเสียเปรียบเป็นบุญกุศล