บทที่ 34 คุณสมบัติเต๋าที่ยิ่งใหญ่

“เต๋า” กว้างใหญ่ไร้ขอบเขต

มีอยู่ทุกทิศทาง

ให้สรรพสิ่งพึ่งพาโดยไม่บ่ายเบี่ยง

มีคุณูแต่ไม่ถือครอง

หล่อเลี้ยงสรรพสิ่งแต่ไม่ครอบงำ

เต๋าไร้ความทะยานอยาก

ดูเหมือนเล็กสุดเล็ก

ให้อาศัยแต่ไม่บงการ

นี่แหละยิ่งใหญ่

อริยบุคคลไม่ถือตนเป็นผู้ยิ่งใหญ่

ดังนั้น เขาจึงยิ่งใหญ่

คติธรรม

1) ปล่อยวางได้ จึงไม่ยึดมั่นถือมั่น ไม่ยึดมั่นถือมั่นได้ จึงมีจิตใจที่กว้างขวางและให้อภัยได้

2) อย่าได้แข่งขันกันในข้อปลีกย่อย ต้องพัฒนาจากต้นกำเนิด นี่เรียกว่า เข้าร่วมวิถีแห่งฟ้าดิน

3) ผู้คนเกรงกลัวท่าน หาใช่ความสุขไม่ ผู้คนหลอกลวงท่าน หาใช่ทำให้ท่านเสียหน้าไม่

4) ผู้ไม่คิดว่าตนเองยิ่งใหญ่ จึงจะเป็นผู้ฝึกให้มีจิตใจกว้างขวาง มีจิตใจกว้างขวางก็มีบุญมาก

5) ช่วยผู้อื่นให้ประสบความสำเร็จ แต่ยกบุญคุณให้แก่ผู้อื่น ตนเองยังคงอ่อนน้อมถ่อมตน ก้มหน้าก้มตาทำต่อไป นี่แหละนับว่ามีฝีมือในการฝึกฝนแท้จริง

6) โลก ดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ต่างเป็นรูปทรงกลม การคิดและวาจาของเราก็โคจรเป็นรูปวงกลมตลอดเวลา เรามีชีวิตอยู่บนโลกกลมๆ ที่มีจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดนี้ การมีวาจาอ่อนหวาน สร้างกรรมดี และเจริญรอยตามเจตนารมณ์ของฟ้าดินที่ไม่ถือกำเนิดมาเพื่อตนเสมอ ผู้ที่ได้คุณประโยชน์คือตัวท่านเอง